National and Kapodistrian University of Athens
Συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών στην επούλωση του δέρματος
Abstract
dc:descriptionΟι πληγές, κλειστές ή ανοιχτές, είναι σωματικές βλάβες προκαλούμενες συχνά από τραυματισμό ή έγκαυμα. Η επούλωση πληγών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία όπου συμμετέχουν κύτταρα, ένζυμα, ελεύθερες ρίζες, κυτταροκίνες και αυξητικοί παράγοντες. Στην αποκατάσταση μιας πληγής παίζουν σημαντικό ρόλο οι δραστικές μορφές οξυγόνου (ROS). Η δράση τους πρέπει να ελέγχεται για την αποφυγή παρατεταμένου οξειδωτικού στρες. Τα υδρόφιλα αντιοξειδωτικά ασκορβικό οξύ, ουρικό οξύ και γλουταθειόνη συμβάλλουν σε αυτόν τον έλεγχο λειτουργώντας ως ρυθμιστές της ισορροπίας των οξειδοαναγωγικών αντιδράσεων και εκκαθαριστές ROS. Στη συγκεκριμένη μελέτη, διάρκειας 21 ημερών, μελετήθηκε η φυσιολογική επούλωση πληγών δέρματος και εκτιμήθηκε η συμβολή υδρόφιλων αντιοξειδωτικών δέρματος σε μοντέλο μυών μετά από πρόκληση πληγής. Θηλυκοί, άτριχοι μύες τύπου SKH-hr2 χωρίστηκαν σε 6 ομάδες των 10 μυών με πρόκληση πληγών στις 5 ομάδες, χωρίς εφαρμογή θεραπείας. Στην αρχή και στο τέλος του πειράματος και σε ενδιάμεσες μέρες λαμβάνονταν βιοφυσικές μετρήσεις, μετρήσεις βάρους και θερμοκρασίας των μυών, φωτογραφίες με χρήση ψηφιακής κάμερας και κάμερας Antera 3D. Την ημέρα 0 (Ομάδα 1), την 4η μέρα (Ομάδα 2), την 8η μέρα (Ομάδα 3), την 12η μέρα (Ομάδα 4), την 16η μέρα (Ομάδα 5) και την 21η μέρα (Ομάδα 6), οι μύες θυσιάστηκαν και τμήμα δέρματος στάλθηκε για ιστοπαθολογική αξιολόγηση. Στις τελικές μετρήσεις, η άδηλη απώλεια νερού, η μελανίνη, η αιμοσφαιρίνη, η τραχύτητα και το πάχος δέρματος αυξήθηκαν ενώ η ενυδάτωση του δέρματος μειώθηκε σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις, πριν την πρόκληση πληγής. Το βάθος και το μέγεθος επιφάνειας της πληγής μειώθηκαν σύμφωνα με τη φυσιολογική πορεία της επούλωσης, η οποία επιβεβαιώθηκε και από την ιστοπαθολογική ανάλυση και την κλινική εικόνα. Μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις ασκορβικού οξέος, ουρικού οξέος και γλουταθειόνης. Βρέθηκε ότι το ασκορβικό οξύ μειώνεται με την πάροδο του χρόνου βοηθώντας στην επούλωση ενώ από την 16η μέρα και μετά αυξάνεται πέραν του φυσιολογικού. Οι διαφορές στα επίπεδα ουρικού οξέος μεταξύ των ομάδων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Η γλουταθειόνη παρουσίασε τάση αύξησης στην οξεία φάση φλεγμονής και τάση μείωσης την 21η μέρα. Για μελλοντική έρευνα, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πείραμα επούλωσης πληγών με τοπική ή συστηματική θεραπεία με δραστική ουσία το ασκορβικό οξύ καθώς και πείραμα μέτρησης συγκεντρώσεων λιπόφιλων αντιοξειδωτικών του δέρματος στα διάφορα στάδια της επούλωσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τζόκα Κυριακή
- Tzoka Kyriaki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3254642