National and Kapodistrian University of Athens
Διερεύνηση του μοριακού μηχανισμού της επαγόμενης νεφροτοξικότητας από τον αναστολέα πρωτεασώματος Καρφιλζομίμπη: Ο προστατευτικός ρόλος της Επλερενόνης.
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η καρφιλζομίμπη (Cfz) ανήκει στους μη αναστρέψιμους αναστολείς πρωτεασώματος και χρησιμοποιείται στην θεραπεία του ανθεκτικού και υποτροπιάζοντος πολλαπλού μυελώματος. Παρά τα θεραπευτικά της οφέλη, η χρήση της έχει συνδεθεί με την εμφάνιση νεφροτοξικότητας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: i. η διερεύνηση του μοριακού μηχανισμού της νεφροτοξικότητας και ii. βάσει του υποκείμενου μοριακού μηχανισμού, η μελέτη της πιθανής νεφροπροστατευτικής δράσης της επλερενόνης (Epler). Υλικά και μέθοδοι: Αρσενικοί C57BL/6 μύες τυχαιοποιήθηκαν ως εξής: 1. Πρωτόκολλο 2 δόσεων Cfz: i. Control, ii. Cfz, n=5-6 ανά ομάδα, για 2 συνεχόμενες μέρες, 2. Πρωτόκολλο 4 δόσεων Cfz: i. Control, ii. Cfz, n=5-6 ανά ομάδα, για 6 ημέρες, 3. Πρωτόκολλο 4 + φαρμακολογική παρέμβαση: i. Control, ii. Cfz, iii. Epler, iv. Cfz+Epler, n=6 ανά ομάδα, για 6 ημέρες. Η Cfz (8 mg/kg, ip) χορηγήθηκε κάθε 48 ώρες (Πρωτόκολλο 4) ή κάθε 24 ώρες (Πρωτόκολλο 2) και η Epler (165 mg/kg, pο) κάθε 24 ώρες. Από όλες τις ομάδες λήφθηκαν δείγματα νεφρικού ιστού, ούρων και πλάσματος προκειμένου να διενεργηθούν βιοχημικές, πρωτεομικές, μεταβολομικές και μοριακές αναλύσεις, να μετρηθούν τα επίπεδα ηλεκτρολυτών, να αξιολογηθούν μεταβολικοί παράμετροι, καθώς και να πραγματοποιηθεί ιστολογική αξιολόγηση. Σε όλες τις ομάδες αξιολογήθηκε η συστολική αρτηριακή πίεση (SBP) στην γραμμή βάσης και πριν τις ευθανασίες των μυών. Για την εξεύρεση προφυλακτικής θεραπείας πραγματοποιήθηκε χορήγηση της Cfz συνδυαστικά με Μετφορμίνη (Met) ή Epler σε πρωτογενή επιθηλιακά κύτταρα του νεφρικού αθροιστικού σωληναρίου (Primary Murine Collecting Duct Tubular Epithelial Cell, PrCDTECs). Αποτελέσματα: Τέσσερις δόσεις Cfz επάγουν νεφροτοξικό φαινότυπο στους μύες, ο οποίος συνιστάται από αυξημένες τιμές κρεατινίνης και ουρίας πλάσματος και ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις των νεφρών, ενώ δεν προκαλούν θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια. Η πρωτεομική ανάλυση ανέδειξε μονοπάτια που αφορούν την μεταφορά ιόντων και τον μεταβολισμό. Η Cfz τροποποιεί μεταβολικά μονοπάτια στους νεφρούς και προκαλεί κατακράτηση ούρων και διαταραχή των ηλεκτρολυτών. Η χορήγησή της ενεργοποιεί τον άξονα MR/SGK1/ENaC, ανεξάρτητα από την ενεργοποίηση του άξονα ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης, οδηγώντας σε αυξημένη SBP μόνο στο πρωτόκολλο των τεσσάρων δόσεων. Η Cfz προκαλεί κυτταροτοξικότητα στα PrCDTECs μέσω ενός Na+-εξαρτώμενου μηχανισμού. H Epler προστατεύει τα PrCDTECs από την Cfz, αναστρέφει τα χαρακτηριστικά του νεφροτοξικού φαινοτύπου και αναστέλλει την ενεργοποίηση του μονοπατιού του MR in vivo. Συμπεράσματα: Η νεφροτοξικότητα της Cfz μεσολαβείται από την ενεργοποίηση του άξονα MR/SGK1/ENaC in vivo. H Epler ανακύπτει ως αποτελεσματική προφυλακτική θεραπεία έναντι της επαγόμενης νεφροτοξικότητας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λάμπρου Σοφία
- Lamprou Sofia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3254688