National and Kapodistrian University of Athens
Εκτίμηση διατροφικών συνηθειών και αξιολόγηση ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και νεφρική βλάβη
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) λαμβάνει επιδημικές διαστάσεις και ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από ΣΔ έχει τετραπλασιαστεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αποτελώντας την ένατη κύρια αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Περίπου 1 στους 11 ενήλικες, παγκοσμίως, πάσχουν από ΣΔ με το 90% του συνόλου να έχει ΣΔ τύπου 2 (ΣΔτ2). Η διατροφική συμπεριφορά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ΣΔτ2. Αν και η γενετική προδιάθεση καθορίζει εν μέρει την ατομική ευαισθησία για ανάπτυξη ΣΔτ2, μια ανθυγιεινή διατροφή και ένας καθιστικός τρόπος ζωής αποτελούν καθοριστικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. H Διαβητική Νεφροπάθεια (ΔΝ) αποτελεί μια από τις πιο συχνές και σοβαρές επιπλοκές του ΣΔ και σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα σε αυτούς τους ασθενείς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή μιας λεπτομερούς διατροφικής αξιολόγησης, η εκτίμηση της κατάστασης θρέψης και της διαιτητικής πρόσληψης ασθενών με ΣΔτ2 με ή χωρίς εγκατεστημένη νεφρική βλάβη. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 60 άτομα τα οποία χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η κάθε ομάδα αποτελούνταν από 20 ασθενείς. Η πρώτη ομάδα (PTDM), περιλάμβανε 20 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού (Λήπτες Νεφρικού Μοσχεύματος, ΛΝΜ) και έπασχαν είτε από ΣΔτ2 πριν από την μεταμόσχευση, είτε από νεοεμφανιζόμενο ΣΔ μετά τη νεφρική μεταμόσχευση. Η δεύτερη ομάδα (DN) από 20 ασθενείς με ΣΔτ2 και νεφρική βλάβη και η τρίτη ομάδα (DM) ήταν η ομάδα των ασθενών που έπασχαν από ΣΔτ2 χωρίς έκπτωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR>60ml/min/1,73m2). Για την αξιολόγηση της κατάστασης θρέψης τους εκτιμήθηκαν ανθρωπομετρικοί δείκτες (Δείκτης Μάζας Σώματος-ΒΜΙ, Δερματική Πτυχή Τρικεφάλου-TSF, περιφέρεια μυός μέσου βραχίονα – MAMC, επιφάνεια μυός μέσου βραχίονα-MAMA, περιφέρειες μέσης και ισχύων), δείκτες ανάλυσης σύστασης σώματος με την μέθοδο της βιοηλεκτρικής εμπέδησης-BIA (λιπώδης μάζα, μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, ενδοκυττάριο, εξωκυττάριο υγρό και αναλογία αυτών, σπλαγχνικό λίπος, γωνία φάσης, δείκτες υγείας των ιστών), μέτρηση βασικού μεταβολικού ρυθμού ηρεμίας (BMR) με την μέθοδο της έμμεσης θεμιδομετρίας, βιοχημικοί και διατροφικοί δείκτες (ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων – FFQ, 3ήμερη ανάκληση 24ώρου) Επιπλέον, εκτιμήθηκε ο Δείκτης Προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή (MedDietScore). Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος υπολογίστηκε στα 60±10 έτη και η εκπροσώπηση του ανδρικού φύλου ήταν σχεδόν τριπλάσια του γυναικείου. Η ομάδα των DM είχε σημαντικά υψηλότερες τιμές GFR αλλά και συστολικής και διαστολικής πίεσης. Όσον αφορά τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των ασθενών ανά ομάδα υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές του BMI αλλά και για την περιφέρεια ισχύων. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των ασθενών DM έχει σημαντικά υψηλότερες τιμές συγκριτικά με τους ασθενείς PTDM (p=0,031). Παράλληλα, καταγράφηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές για την περιφέρεια ισχύων για τους ασθενείς DM έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.033). Σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DN ασθενών είχε σημαντικά μεγαλύτερη κατανάλωση άπαχων γαλακτοκομικών, τόσο συγκριτικά με τους DM ασθενείς όσο και με τους PTDM ασθενείς (p=0.001) και για τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντικά χαμηλότερη κατανάλωση λαχανικών για την ομάδα των PTDM τόσο συγκριτικά με τους ασθενείς DM (p=0.036) όσο και συγκριτικά με τους ασθενείς DN (p=0.022) και σημαντικά υψηλότερη κατανάλωση γλυκισμάτων για τους DN ασθενείς έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.029). Σύμφωνα με τη μέθοδο ανάλυσης σύστασης σώματος προέκυψε ότι δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων ασθενών για καμία από τις εξεταζόμενες παραμέτρους (λιπώδης και μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, συνολικά υγρά σώματος, εξωκυττάριο και ενδοκυττάριο υγρό, δείκτης διατροφής και κυτταρικής υγείας, σπλαγχνικό λίπος, βασικός μεταβολικός ηρεμίας και σκορ μεσογειακής δίαιτας). Ωστόσο, προέκυψε ότι υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές της γωνίας φάσης (PhA(o)). Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DΝ ασθενών είχε σημαντικά χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με τους DM ασθενείς (p=0.004). Επιπλέον, από την ανάλυση των συσχετίσεων με τον GFR προέκυψε ότι υπήρχε στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με την PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0,021) και παράλληλα στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με τις τιμές της Xc (reactance), (p=0.021) για τους DM ασθενείς. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση του MedDietScore και της PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0.037). Τέλος, Συμπεράσματα: Μεταξύ των μεταμοσχευμένων ασθενών παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον BMI και την PhA γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στην καλύτερη ενυδάτωση που είχαν οι ασθενείς, στον καλύτερο μυϊκό ιστό και ίσως στο καλύτερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ , αν και αυτή η συσχέτιση δεν αποδείχθηκε. Επίσης, φάνηκε ότι όσο καλύτερος είναι ο GFR τόσο καλύτερη και η PhA. Όσον αφορά στους ασθενείς με ΣΔτ2 χωρίς νεφρική βλάβη (DM) είχαν το χαμηλότερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ. Ωστόσο, είχαν τις καλύτερες τιμές PhA, γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στη καλύτερη θρέψη των ασθενών αυτών (BMI>30 kg/m2) αλλά και στο γεγονός ότι οι επιπτώσεις της νόσου δεν έχουν εγκατασταθεί ακόμη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπάζογλου Χριστίνα
- Papazoglou Christina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3259765