National and Kapodistrian University of Athens
Η Διακριτική Ικανότητα στο Δίκαιο Σημάτων
Abstract
dc:descriptionΣύμφωνα με τα πορίσματα της γνωστικής ψυχολογίας, οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο με βάση μία περιορισμένη, «μικρή μνήμη». Ο καταναλωτής, με βάση τη διαισθητική του σκέψη, λαμβάνει μια πρωταρχική απόφαση προκειμένου να προβεί σε μία αγορά σε 0,006 δευτερόλεπτα (ή αλλιώς σε 6 milliseconds). Τα σήματα, λειτουργούν ως αρωγοί των καταναλωτών στο να λάβουν αυτήν την απόφαση, διακρίνοντας τα προϊόντα που προέρχονται από μία επιχείρηση από αυτά μίας άλλης. Ποιο είναι όμως αυτό το «στοιχείο» που προσδίδει στα σήματα τη δυνατότητα να εξυπηρετήσουν τον παραπάνω σκοπό; Η διακριτική τους ικανότητα. Από την καταχώριση ενός σήματος, μέχρι την εξέταση ενδεχόμενης προσβολής του, η διακριτική ικανότητα εμφανίζεται ως ένας παράγοντας που δύσκολα μπορεί να προσπεραστεί, διαδραματίζοντας άλλοτε μεγαλύτερο και άλλοτε μικρότερο ρόλο. Ούσα άμεσα συνδεδεμένη με τις ουσιώδεις λειτουργίες του σήματος, αποτελεί τόσο ένα ελάχιστο όριο για την προστασία του, όσο και μια «μεταβλητή», θα μπορούσε να πει κανείς, που συνεκτιμάται για τη διαπίστωση προσβολής του. Υπό ποια μορφή της, όμως, λαμβάνεται υπόψιν σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις και ποια βαρύτητα της αποδίδεται σε κάθε ένα από αυτά τα πλαίσια; Στην παρούσα εργασία, επιχειρείται η διερεύνηση ζητημάτων σχετικά με τη διακριτική ικανότητα, που έχουν απασχολήσει νομολογία και θεωρία. Η διερεύνηση αυτή ξεκινά από τη διακριτική ικανότητα ως προϋπόθεση για την καταχώριση ενός σήματος, ως λόγος απαραδέκτου, τόσο στην αφηρημένη όσο και στη συγκεκριμένη μορφή της, υπό το φως του «ανόθευτου ανταγωνισμού», αλλά και σε σχέση με τους λοιπούς λόγους απαραδέκτου, τα κριτήρια και το εκάστοτε δημόσιο συμφέρον που επικαλείται το Δικαστήριο για τη στήριξη καθενός από αυτούς. Είναι απαραίτητος ο αυστηρός διαχωρισμός τους ή κρίνεται καταλληλότερη μια συνολική εκτίμηση; Συνεχίζοντας, εξετάζεται το κατά πόσο μπορεί να «θεραπευθεί» η έλλειψη εγγενούς διακριτικής ικανότητας μίας ένδειξης μέσω της χρήσης της, πώς μπορεί να γίνει αυτό και ποια είναι τα κριτήρια που έχουν καθιερωθεί στη νομολογία προκειμένου να θεμελιωθεί η επίκτητη διακριτική ικανότητα μίας ένδειξης. Σημαντική παράμετρο της εξέτασης αυτής, θα αποτελέσει η συνεκτίμηση της ανάγκης να παραμείνει η ένδειξη ελεύθερη για χρήση από τους ανταγωνιστές και το κατά πόσο αυτή είναι θεμιτό να λαμβάνεται υπόψιν. Ένα ακόμα ζήτημα που δε θα μπορούσε να μην ερευνηθεί, είναι η αξιολόγηση της διακριτικής ικανότητας των επιμέρους κατηγοριών ενδείξεων και των κριτηρίων που χρησιμοποιούνται στη νομολογία σε κάθε μία από αυτές: Μπορούν αυτά να διαφέρουν ανά κατηγορία; Κομβικό σημείο της εν λόγω εξέτασης, αποτελεί το καθεστώς αναφορικά με τις ενδείξεις περιορισμένης διαθεσιμότητας, όπως είναι οι χρωματικές και αυτές που συνίστανται από το σχήμα των προϊόντων. Η διερεύνηση, αυτή, της θέσης που κατέχει η διακριτική ικανότητα στο δίκαιο το σημάτων, κλείνει με την εξέταση του ρόλου της στις επιμέρους μορφές προσβολής τους και συγκεκριμένα στα πλαίσια του κινδύνου σύγχυσης και της προσβολής των σημάτων φήμης. Είναι ίδιος ο ρόλος της διακριτικής ικανότητας σε σχέση με αυτόν που κατέχει κατά το στάδιο της καταχώρισης ενός σήματος; Σε ποιο στάδιο του ελέγχου αυτών εξετάζεται και πόση σημασία πραγματικά της αποδίδεται; Είναι, εν τέλει, η ύπαρξη διακριτικής ικανότητας ένας παράγοντας που καθιστά περισσότερο ή λιγότερο πιθανή την προσβολή ενός σήματος; Η νομολογία έχει, πλέον, δώσει απαντήσεις, σχεδόν, σε όλα αυτά τα ερωτήματα και θα τις δούμε αναλυτικά.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σιπέτας Σπυρίδων
- Sipetas Spyridon
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3259817