National and Kapodistrian University of Athens
Προσυμβατική ευθύνη και ευθύνη από σύμβαση – οριακές περιπτώσεις
Abstract
dc:descriptionΟ θεσμός της διαπραγμάτευσης αποτελεί λογικό επακόλουθο μιας δημοκρατικής κοινωνίας, της οποίας θεμέλιο λίθο συνιστά μεταξύ άλλων η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας των ατόμων και η ιδιωτική αυτονομία. Ο Έλληνας νομοθέτης, όντας πρωτοπόρος, προέβη στη ρύθμιση του ζητήματος της προσυμβατικής σχέσης, αναγνωρίζοντας ρητά στο άρθρο 197 ΑΚ την υποχρέωση των μερών, ήδη κατά το προσυμβατικό στάδιο, να συμπεριφέρονται σύμφωνα με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη. Η ανάγκη προστασίας των συμβαλλομένων μερών οδήγησε τον Έλληνα νομοθέτη στην καθιέρωση της «προσυμβατικής ευθύνης» ή «ευθύνης από διαπραγματεύσεις» (culpa in contrahendo). Η τελευταία αποτελεί έναν από τους τρεις πυλώνες της ευθύνης στον ΑΚ, με τις άλλες δύο να είναι η ευθύνη από σύμβαση και η αδικοπρακτική ευθύνη. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζονται συνοπτικά οι βασικές προϋποθέσεις θεμελίωσης της προσυμβατικής ευθύνης καθώς και η έννοια του αρνητικού διαφέροντος, άλλως διαφέροντος διάψευσης εμπιστοσύνης, που αποτελεί κεντρικό άξονα της τελευταίας. Αντικείμενο της διπλωματικής μου εργασίας αποτελούν συγκεκριμένοι τύποι – περιπτώσεις ζημίας κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων, που λόγω της φύσης τους, χαρακτηρίζω ως «οριακές». Τούτο, δε, διότι εντάσσονται στο μεταίχμιο της προσυμβατικής ευθύνης και της ευθύνης από σύμβαση. Πρόκειται για τις λεγόμενες «ανίσχυρες» και «ανεπιθύμητες» συμβάσεις. Κοινός παρονομαστής αυτών των κατηγοριών συνιστά το γεγονός ότι εν προκειμένω οι διαπραγματεύσεις έχουν ολοκληρωθεί και έχει συναφθεί η σύμβαση. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει ματαίωση των διαπραγματεύσεων. Στην «ανίσχυρη» σύμβαση, ενώ υπάρχει σύμπτωση δηλώσεων βούλησης, η συναφθείσα σύμβαση δε δύναται να παράγει τα έννομα αποτελέσματά της, λόγω ελαττώματος, εξαιτίας της υπαίτιας και αντισυναλλακτικής συμπεριφοράς του ζημιώσαντος. Ο ζημιωθείς όμως έχει την πεποίθηση ότι η σύμβαση είναι ισχυρή και παράγει τις έννομες συνέπειές της. Στην «ανεπιθύμητη» σύμβαση υπάρχει μεν ισχυρή σύμβαση που παράγει τα έννομα αποτελέσματά της, πλην όμως λόγω της κακόπιστης συμπεριφοράς του ζημιώσαντος κατά το προσυμβατικό στάδιο, η δικαιοπρακτική βούληση του ζημιωθέντος δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο τελευταίος αν γνώριζε την αλήθεια είτε δεν θα σύναπτε διόλου τη σύμβαση, είτε θα τη σύναπτε με διαφορετικούς ευνοϊκότερους όρους. Αναλύονται διεξοδικά τα επιμέρους ζητήματα της αποδοκιμαζόμενης συμπεριφοράς στις ως άνω περιπτώσεις καθώς και ζητήματα σχετικά με το είδος και την έκταση της οφειλόμενης αποζημίωσης, που καθιστούν «λεπτά» τα όρια μεταξύ αρνητικού και θετικού διαφέροντος.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σούφρα Ευαγγελία
- Soufra Evangelia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3275982