National and Kapodistrian University of Athens
Προσβασιμότητα υπηρεσιών υγείας: μακροχρόνια αποτελεσματικότητα εκπαίδευσης νοσηλευτών στην επικοινωνία με κωφά άτομα
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η έρευνα για την μακροχρόνια αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την επικοινωνία και τα δικαιώματα των κωφών σε επαγγελματίες υγείας είναι ανύπαρκτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος εκπαίδευσης νοσηλευτών και φοιτητών νοσηλευτικής στην επικοινωνία με κωφά και βαρήκοα άτομα για τη διασφάλιση του δικαιώματός τους στην υγεία. Μέθοδος: Πρόκειται για συγκριτική μελέτη, όπου το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 23 άτομα (n=16 ομάδα παρέμβασης, n=7 ομάδα ελέγχου) που είχαν πάρει μέρος στην αρχική μελέτη της Βελονάκη (2012). Το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι συμμετέχοντες αποτελούνταν από: (α) την κλίμακα γνώσης για κωφά άτομα, (β) την κλίμακα στάσεων απέναντι στα κωφά άτομα, (γ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης της ικανότητας και φροντίδας κωφών, (δ) ερωτήσεις σχετικά με το πως βίωσαν τυχόν εμπειρία επικοινωνίας με κωφό ασθενή και τις εφαρμοζόμενες πρακτικές επικοινωνίας, (ε) ερωτήσεις για την εμπειρία και εκπαίδευση σχετικά με την ελληνική νοηματική γλώσσα, τα κωφά άτομα και τα ΑμεΑ, και (στ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προγράμματος. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το SPSS 28 για Windows. Το επίπεδο σημαντικότητας του ελέγχου υπόθεσης ορίστηκε ≤ 0,05 για αμφίπλευρο έλεγχο. Αποτελέσματα: Δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, οι νοσηλευτές της ομάδας παρέμβασης είχαν στατιστικά μικρότερη αυτοεκτίμηση ικανότητας και φροντίδας κωφών (p=0,005) και χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,004) σε σχέση με την αξιολόγηση που έγινε αμέσως μετά την εκπαίδευση. Η βαθμολογία στάσεων παρουσίασε μικρή μη στατιστικά σημαντική αύξηση 10 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης (p=0,720). Η ομάδα παρέμβασης είχε υψηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,001) από την ομάδα ελέγχου, ωστόσο η αυτοεκτίμηση ικανότητας παροχής φροντίδας υγείας σε κωφούς (p=0,624) και η βαθμολογία στάσεων (p=0,720) ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Φαίνεται, λοιπόν, ότι η διδακτική παρέμβαση ήταν αποτελεσματική στη διατήρηση θετικής στάσης απέναντι στα κωφά άτομα, Ωστόσο με την πάροδο του χρόνου παρατηρείται έκπτωση των γνώσεων , - με την ομάδα παρέμβασης ωστόσο να διατηρεί υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου- αλλά και της αυτοεκτίμησης ικανότητας φροντίδας των κωφών. Η επανεκπαίδευση ανά διαστήματα πιθανόν βοηθήσει στη διατήρηση του επιπέδου γνώσεων και της αυτοεκτίμησης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δερματά Αικατερίνη
- Dermata Aikaterini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3301161