National and Kapodistrian University of Athens
Η συμβολή της θεραπείας μέσω της τέχνης στη διαδικασία απεξάρτησης
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Το μείζον πρόβλημα του φαινομένου της εξάρτησης και η πολυπλοκότητά του έχει οδηγήσει σε διαμάχες πολλές φορές την επιστημονική κοινότητα και μέσα από μελέτες καταδεικνύεται η ανάγκη για πολύπλευρες προσεγγίσεις του φαινομένου. Σπουδαίο ρόλο στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων διαδραματίζουν όλα τα προγράμματα (κλειστού ή ανοικτού, τύπου). Στο πρόγραμμα το άτομο λαμβάνει βοήθεια έτσι ώστε, εκτός των άλλων, να μπορέσει να διαχειριστεί αρνητικά συναισθήματα και να δημιουργήσει θετικά. Έχει υποστηριχθεί και αποτυπωθεί σε ορισμένες έρευνες ότι η Θεραπεία μέσω της Τέχνης δημιουργεί πληθώρα θετικών συναισθημάτων και αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα έτσι ώστε το άτομο να καταπολεμήσει τoν ψυχικό και σωματικό εθισμό, να ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησης και να επανενταχθεί κοινωνικά. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο η θεραπεία τέχνης επηρεάζει χαρακτηριστικά όπως η αισιοδοξία, τα θετικά και αρνητικά συναισθήματα, η αυτοεκτίμηση και η κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία και αν αυτά μεταβάλλονται βοηθώντας στην ολοκλήρωση του θεραπευτικού προγράμματος εσωτερικής διαμονής και στην επανένταξη. Μέθοδος: Η έρευνα είναι μια συγχρονική μελέτη με 91 συμμετέχοντες, 47 άτομα εντάσσονταν στην ομάδα ελέγχου και 44 άτομα στην ομάδα παρέμβασης (ομάδα μελέτης) που παρακολουθούσαν κάποιο θεραπευτικό πρόγραμμα εσωτερικής διαμονής ή βρίσκονταν στο στάδιο της επανένταξης σε δομές του ΚΕΘΕΑ και της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ. Από αυτούς η πλειοψηφία ήταν άνδρες με μέση ηλικία τα 38 έτη. Όλο το δείγμα είχε παρακολουθήσει εργαστήρια τέχνης, όμως μόνο η ομάδα μελέτης παρακολουθούσε Θεραπεία Τέχνης στο θεραπευτικό πρόγραμμα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα Αισιοδοξίας, (LOT-R scale), την κλίμακα Αυτοεκτίμησης, (Rosenberg self-esteem scale), την κλίμακα θετικών και αρνητικών συναισθημάτων (positive and negative affect scale, PANAS) και την κλίμακα κοινωνικής επιθυμητότητας, (Marlowe-Crowne social desirability scale 13-Item Short Form Highlighted). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων μελέτης και ελέγχου στις μεταβλητές της αισιοδοξίας (p=0,001) και της αυτοεκτίμησης (p=0,049), με την ομάδα μελέτης να σημειώνει υψηλότερους μέσους όρους. Επίσης φάνηκε ότι ο χρόνος θεραπείας σχετίζεται σημαντικά με μειωμένα αρνητικά συναισθήματα (p= 0,009) και με υψηλότερη αυτοεκτίμηση (p=0,028). Επιπλέον το υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένη κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία (p=0,047) και με αυξημένη αισιοδοξία (p=0,033). Κλείνοντας μετρήθηκαν ξεχωριστά τα εργαστήρια τέχνης σχετικά με τις μεταβλητές «Αισιοδοξία», «Αυτοεκτίμηση» «Θετικά και αρνητικά συναισθήματα» και «Κοινωνική επιθυμητότητα» και σε κάποια φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά. Για παράδειγμα η μεταβλητή της «Αισιοδοξίας» σχετίζεται στατιστικός σημαντικά με το εργαστήριο της «Δραματοθεραπείας/Θεατρικό εργαστήριο». Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα, συμπεραίνουμε ότι η Θεραπεία Τέχνης, αλλά και ορισμένοι άλλοι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, επηρεάζουν σημαντικά τις μεταβλητές που μελετήθηκαν, καθώς οι θεραπευόμενοι σκοράρουν υψηλότερα σε θετικά συναισθήματα, γεγονός που βοηθά την εξελικτική τους πορεία στο θεραπευτικό πρόγραμμα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γιαννακοπούλου Βασιλική
- Giannakopoulou Vasiliki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3313107