Abstract
dc:descriptionΗ ινωδόλυση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, που ελέγχει τόσο την αιμόσταση όσο και τη θρόμβωση. Ο μηχανισμός της ινωδόλυσης ενεργοποιείται ταυτόχρονα με τον μηχανισμό της πήξης, με στόχο « Ο ΘΡΟΜΒΟΣ ΝΑ ΛΥΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΕΠΕΛΘΕΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ » Είναι όμως πολύ αργός, ενεργοποιείται σε διάστημα δυο τριών ωρών και ολοκληρώνεται σε δυο έως τρεις ημέρες. Η ρύθμιση του ινωδολυτικού συστήματος γίνεται μέσω μιας ευρείας σειράς συμπαραγόντων και αναστολέων που διατηρούν την αιμοστατική ισορροπία σε μια λεπτή ισορροπία. Κατά συνέπεια, οι διαταραχές στο μονοπάτι της ινωδόλυσης συνδέονται με διάφορες παθολογικές καταστάσεις, που κυμαίνονται από θρομβωτικούς έως αιμορραγικούς κλινικούς φαινότυπους. Συγκεκριμένα, ένας αριθμός κληρονομικών και επίκτητων διαταραχών σχετίζεται με ενισχυμένη ινωδόλυση που οδηγεί σε αιμορραγική τάση που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερινωδόλυση έχει ταξινομηθεί σε πρωτογενείς και δευτερογενείς μορφές, αλλά αυτή η διαφοροποίηση, η οποία μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη θεραπεία, εξακολουθεί να είναι αμφιλεγόμενη. Ο εργαστηριακός έλεγχος της ινωδόλυσης γίνεται με την βοήθεια της θρομβοελαστογραφίας και της περιστροφικής θρομβοελαστογραφίας, κύρια σε περιεγχειρητικό περιβάλλον. Στο σημείο αυτό τονίζουμε τη συσχέτιση της ινωδόλυσης με το διεγχειρητικό και μετεγχειρητικό stress. Η δυσλειτουργεία του ινωδολυτικού, ενοχοποιείται για διάφορα νοσήματα όπως, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, διαταραχές πήξης ως αποτέλεσμα από ασθένεια του νέου κορονοϊού, τραύμα κλπ. Αναφορικά με το τραύμα, στόχος του χειρουργού αλλά και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, είναι η μείωση των θανάτων και αναπηριών που προκύπτουν από ποικίλους τραυματισμούς. Κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων λόγω τραύματος, επέρχεται διαταραχή στον ινωδολυτικό μηχανισμό. Ανάλογες διαταραχές έχουμε κατά τη διάρκεια αιμορραγίας μετά τον τοκετό και σε περίπτωση καρδιαγγειακής νόσου. Οι αλλαγές στην ινωδολυτική δραστηριότητα συνοδεύουν κάθε επέμβαση, ( χειρουργείο καρδιάς, αρθροπλαστική ισχίου, χειρουργείο περιτοναίου, παχυσαρκίας, οφθαλμού). Μια συνήθης διαδικασία είναι οι αιμοστατικές αλλαγές μετά από μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις, καθώς το χειρουργικό stress, συνδέεται με την ανάπτυξη φλεβικής θρόμβωσης και επομένως ανεπαρκή ινωδολυτική δραστηριότητα. Η απορρύθμιση του ινωδολυτικού μηχανισμού συνδέεται με την θρόμβωση, νευροπάθειες, εξέλιξη του καρκίνου και άλλες παθολογικές καταστάσεις. Ειδικά επισημαίνεται η σχέση μεταξύ καρκίνου και ινωδολυτικού μηχανισμού, αφού στοιχεία του τελευταίου απορρυθμίζονται σε αυτόν και ακριβώς εδώ βασίζονται μέθοδοι για τη διάγνωση του καρκίνου. Για τη ρύθμιση του ινωδολυτικού μηχανισμού διατίθενται δυο κατηγορίες ινωδολυτικών φαρμάκων, τα σχετιζόμενα και τα μη σχετιζόμενα με το ινώδες, αλλά και τα αντιινωδολυτικά φάρμακα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αλτής Δημήτριος
- Altis Dimitrios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3319576