National and Kapodistrian University of Athens
Ιστορικό παιδικού τραύματος και ψυχωτική κατάθλιψη
Abstract
dc:descriptionΥπόβαθρο: Τα τελευταία χρόνια η μελέτη της σχέσης μεταξύ του ιστορικού παιδικού τραύματος (ΠΤ) και της ψυχωτικής συμπτωματολογίας είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη με αποτέλεσμα να έχουν προκύψει αρκετές ενδείξεις για την ύπαρξη αιτιολογικής σχέσης μεταξύ ΠΤ και ψύχωσης. Όμως έως σήμερα, μικρή έμφαση έχει δοθεί στη μελέτη της σχέσης μεταξύ του ΠΤ και της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής (ΜΚΔ) με ψυχωτικά χαρακτηριστικά (εναλλακτικά ψυχωτικής κατάθλιψης- ΨΚ). Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ ΠΤ και της εκδήλωσης ψυχωτικών συμπτωμάτων στην κατάθλιψη. Δευτερευόντως δε, διερευνάται η πιθανή τροποποιητική δράση του οικογενειακού ψυχιατρικού ιστορικού (psychiatric family history-FH), καθώς και της παρουσίας πρώτου/μοναδικού μείζονος καταθλιπτικού επεισοδίου (ΜΚΕ) ή υποτροπιάζουσας ΜΚΔ, στη σχέση αυτή. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για συγχρονική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 165 ασθενείς με ΜΚΔ, με ή χωρίς ψυχωτικά χαρακτηριστικά, άνω των 18 ετών, και των δυο φύλων, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στην μονάδα νοσηλείας ή ήταν υπό παρακολούθηση στο Ειδικό Ιατρείο Συναισθηματικών Διαταραχών της Β’ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ» κατά τα έτη 2016- 2021. Για την καταγραφή του ιστορικού ΠΤ όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν την κλίμακα CATS (Children Abuse and Trauma Scale) η οποία αποτελείται από 38 ερωτήσεις που κατανέμονται σε 4 υποκλίμακες: α) αρνητικής ατμόσφαιρας στο σπίτι/παραμέλησης (NEG), β) σεξουαλικής κακοποίησης (SA) γ) σωματικής τιμωρίας (PUN), και δ) συναισθηματικής κακοποίησης (EA). Οι ερωτήσεις βαθμολογούνται σε μια κλίμακα από 0 έως 4, με την υψηλή βαθμολογία να συνεπάγεται μεγαλύτερου βαθμού ΠΤ. Για τη λήψη του FH για Σχιζοφρένεια (FH-SCZ), Διπολική Διαταραχή (FH-BD) και ΜΚΔ (FH-MDD) χρησιμοποιήθηκε η δομημένη συνέντευξη Family Interview for Genetic Studies (FIGS). Τα κλινικοδημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών συλλέχθηκαν με τη χρήση ημιδομημένης συνέντευξης. Οι κύριες επιδράσεις του ΠΤ και του FH επί της πιθανότητας εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα διερευνήθηκαν με μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης διορθώνοντας για ηλικία και φύλο. Επιπλέον, διερευνήθηκαν αλληλεπιδράσεις στην αθροιστική κλίμακα με τη χρήση μοντέλου γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή την εκδήλωση ΨΚ κι αφετέρου μέσω του υπολογισμού του Interaction contrast ratio (ή Relative excess risk due to Interaction- RERI) βάσει ενός μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson. Αποτελέσματα: Συνολικά 26,06% (Ν=43) των ασθενών έπασχαν από ΨΚ, ενώ 29,70% (Ν= 49) εμφάνιζαν μοναδικό ΜΚΕ. Το 67,88% (Ν=112) των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες ενώ η μέση ηλικία ήταν τα 51 έτη (±SD= 11,32). Κατά τη διερεύνηση συσχετίσεων, δεν εντοπίστηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης ΨΚ και της CATS ή του θετικού FH οποιουδήποτε τύπου στο σύνολο των ασθενών του δείγματος ή στους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ. Αντίθετα, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ η συνολική βαθμολογία στην CATS και σε υποκλίμακες της βρέθηκε στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη σε όσους εμφάνιζαν ΨΚ. Στα μοντέλα λογαριθμιστικής παλινδρόμησης οι κύριες επιδράσεις της CATS και του FH στην πιθανότητα εκδήλωσης ΨΚ καθώς και η αλληλεπίδραση τους στην πολλαπλασιαστική κλίμακα δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές, τόσο στο σύνολο όσο και στα υποσύνολα των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ και μοναδικό ΜΚΕ. Επιπλέον, στο σύνολο του δείγματος και στο υποσύνολο των ασθενών με υποτροπιάζουσα ΜΚΔ δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική αθροιστική αλληλεπίδραση μεταξύ οποιουδήποτε τύπου FH και της CATS με καμία από τις σχετικές μεθόδους. Ωστόσο, στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ αναδείχθηκαν στατιστικά σημαντικές θετικές αθροιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ FH-BD και CATS (p=0.018), PUN (p=0.016), ΕΑ (p=0.027) στο μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης με εξαρτημένη την ΨΚ. Επίσης, στην ίδια ομάδα ασθενών το RERI που υπολογίστηκε μέσω μοντέλου παλινδρόμησης robust Poisson βρέθηκε να είναι σε στατιστικά σημαντικό βαθμό RERI > 0 για την CATS καθώς και τις υποκλίμακες NEG, PUN και ΕΑ αλλά με 95% CI (υπολογισμένα με τη μέθοδο bias corrected bootstrapping) που πάντοτε περιλάμβαναν το 1, εύρημα που συνεπάγεται σημαντική θετική αθροιστική στατιστική αλληλεπίδραση αλλά όχι μηχανιστική ή επιστατική αλληλεπίδραση. Συμπέρασμα: Στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η ύπαρξη αλληλεπίδρασης διαφόρων μορφών ΠΤ και FH-BD για την εκδήλωση ΨΚ μόνο στους ασθενείς με μοναδικό ΜΚΕ. Πιθανά η αλληλεπίδραση αυτή αφορά ασθενείς που εμφανίζουν ΨΚ από το πρώτο ΜΚΕ. Τα ευρήματα της μελέτης εντάσσονται στη διαρκώς αυξανόμενη βιβλιογραφία περί αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων στην πρόκληση ψύχωσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βαρσάμης Αντώνιος
- Varsamis Antonios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3322729