Abstract
dc:descriptionΗ γερμανική ενοποίηση το 1990 έθεσε το φάσμα της ηγεμονίας στη μεταψυχροπολεμική Ευρώπη, ενώ η οικονομική κρίση του 2008 κατέστησε τη Γερμανία de facto κυρίαρχη δύναμη εντός της Ευρωζώνης. Η οικονομική και βιομηχανική επιτυχία της Γερμανίας, της επέτρεψαν να αναλάβει τα «ευρωπαϊκά ηνία» και τη διάσωση των δημοσιονομικά ευάλωτων χωρών. Η Γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη ή καλύτερα η Γερμανική Ευρώπη θεωρήθηκε φυσιολογική εξέλιξη και απολάμβανε τη σιωπηρή συναίνεση όλων των κρατών μελών την περίοδο της κρίσης. Απώτερος στόχος της διπλωματικής μου εργασίας είναι να διερευνήσω κατά πόσο η γερμανική κυβέρνηση προσέφερε απλώς μία πρόσκαιρη ηγεσία καλύπτοντας ένα θεσμικό κενό στο πολιτικό σύστημα της ΕΕ ή σηματοδότησε την απαρχή της Γερμανικής ηγεμονίας στην ΕΕ, με εφαλτήριο την κρίση του 2008. Στη διακύβευση αυτή, τα θεωρητικά εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν είναι αρχικά η παραδοσιακή θεωρία της ηγεμονικής σταθερότητας, ενώ στο δεύτερο μέρος, θα αναλυθεί εάν οι μαρξιστικές έννοιες της ηγεμονίας, όπως διατυπώθηκαν από τους Antonio Gramsci, Νίκο Πουλαντζά και οι μετά-μαρξιστικές έννοιες της ηγεμονίας των Ernesto Laclau-Chantal Mouffe μπορούν να εξηγήσουν την άτυπη νομιμοποίηση του κεντρικού ρόλου της Γερμανίας στην κοινωνία των πολιτών της Ευρωζώνης, παρά την ανισομέρεια ισχύος και την ασυμμετρία που παρήγαγε. Η ανάλυση των θεωριών θα οδηγήσει στο επιβεβλημένο συμπέρασμα πως η εθελοντική υποταγή των κρατών στο γερμανικό πρότυπο διακυβέρνησης οικοδομείται μέσω θεσμοποιημένου, εκβιαστικού καταναγκασμού κι όχι μέσω πολιτικής συναίνεσης. Για τους θεωρητικούς της Ηγεμονίας, μία τέτοια εξουσία είναι μετέωρη, πρόσκαιρη, δε διαθέτει κοινωνικό έρεισμα κι αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χατζηηλία Δήμητρα
- Chatziilia Dimitra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3322764