National and Kapodistrian University of Athens
Jazz as Decolonial Praxis in James Baldwin, Toni Morrison and Fahima Ife
Abstract
dc:descriptionΗ διπλωματική εργασία έχει ως κεντρικά σημεία αναφοράς τα εξής κείμενα από τους James Baldwin, Toni Morrison και Fahima Ife αντιστοίχως: Sonny’s Blues (1957), Jazz (1992) και Maroon Choreography (2021). Το εννοιολογικό πλαίσιο με βάση το οποίο θα προσεγγίσω και θα αναπτύξω τα ερωτήματα της διατριβής μου είναι αυτό της αποαποικιακής κριτικής. Ξεκινώντας με τη διερεύνηση θεωρητικών πτυχών των αποαποικιακών στοχαστών που θα συμβάλουν στη συγκριτική ανάγνωση των τριών εν λόγω κειμένων, θα διερευνήσω το ρόλο της τζαζ ως αποαποικιακής πρακτικής και θα εξερευνήσω την ποιητική του maroonage, προκειμένου να απαντήσω στα εξής ερωτήματα: Έχει καταφέρει η τζαζ να διατυπώσει ένα αποαποικιακό μοντέλο ύπαρξης ως αισθητικό τρόπο του maroonage, ο οποίος προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους σχέσης και συνύπαρξης με τον ζωντανό και μη ζωντανό άλλο; Αν ναι, πώς εφαρμόζεται στο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πλαίσιο της αποικιοκρατικής νεωτερικότητας, όπου οι οικουμενικές αξιώσεις και οι κανονιστικές ιεραρχίες διαπερνούν όλες τις πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής ζωής; Στην πρώτη ενότητα θα σκιαγραφηθεί το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που ευνόησε την ανάπτυξη της τζαζ. Η συγκριτική ανάγνωση των Jazz και Sonny's Blues θα αποτελέσει μια πρώτη αφετηρία για τη συζήτηση της τζαζ στην εποχή της Αναγέννησης του Χάρλεμ. Η κοινοτική διάσταση της τζαζ θα έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα οδηγήσει στη δημιουργία μιας κρεολικής/τζαζ ποιητικής. Μέσα από μια παράλληλη συζήτηση των δύο μυθιστορημάτων σε σχέση με αυτή την ιδέα, θα διερευνηθεί περαιτέρω η αποαποικιακή δυναμική αυτής της αισθητικής της τζαζ μέσα από τα μεθοδολογικά εργαλεία του χορού και της χορογραφίας. Η δεύτερη ενότητα εξετάζει τον χορό και τη χορογραφία ως συστατικά στοιχεία της αποαποικιακής αισθητικής και αναπτύσσει την έννοια του maroonage μέσω της οποίας θα επαναπροσδιοριστεί ο σημερινός ρόλος της τζαζ. Η τρίτη και τελευταία ενότητα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο το maroonage και η τζαζ αλληλεπιδρούν έτσι ώστε να παρέχουν έναν συμβιωτικό και κοινοτικό τρόπο ύπαρξης και συνύπαρξης σε σχέση με άλλες έμβιες και μη έμβιες μορφές ζωής που υπογραμμίζει την πολιτική προοπτική της τέχνης μέσω της αδιαφανούς αποαποικιακής αισθητικής.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαστάμος Σπυρίδων
- Papastamos Spyridon
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3329046