National and Kapodistrian University of Athens
Τριστάνος και Ιζόλδη. Μύθος και μουσική.
Abstract
dc:descriptionTο μεσαιωνικό αριστοκρατικό μυθιστόρημα του Gottfried von Strassburg Tristan αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης του R. Wagner για τη σύνθεση του μουσικού δράματος Τριστάνος και Ιζόλδη. Η φιλοσοφία της μουσικής του συνθέτη, όπως την εξέθεσε στις πραγματείες του υποστήριξε το μεταφυσικό αλληλοπροσδιορισμό απόλυτης μουσικής και δράματος. Σύμφωνα με το Wagner η μουσική αποτελεί η ίδια μια Ιδέα του κόσμου τη στιγμή, που υπό την πλατωνική έννοια οι άλλες τέχνες εφορμούν έχοντας ως αντικείμενό τους τις Ιδέες του κόσμου. Η ουσία του κόσμου αποκαλύπτεται στη μουσική αδιαμεσολάβητα. Το «υψηλό» της μουσικής υπερβαίνει την εμπειρία και αποδεικνύει μεταφυσικά τη δύναμή της επάνω στο αισθητό. Το αρχαίο ελληνικό δράμα εκφράζει την ουσία του κόσμου καθώς είναι η ενσωμάτωση του πνεύματος. Το «υψηλό» της τραγωδίας αναγνωρίζεται μέσα από τη συνειδητοποίηση του τραγικού. Η μουσική εμπεριέχει όλη την τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και αποκαλύπτεται στη βούληση μυστικιστικά. Καθώς δράμα και μουσική μετέχουν της ουσίας του κόσμου η σχέση τους καθορίζεται από το εσωτερικώς αναγκαίο. Το δράμα προϋποθέτει τη μουσική και η μουσική εγκιβωτίζει το δράμα. Υπό το κάτοπτρο του οικουμενικού και την κατάργηση της πρωτόγονης «αφεαυτότητας» της συμφωνικής μουσικής δημιουργίας, ο Wagner εννοιολόγησε στην πράξη το «συνολικό έργο» μέσα από τη σύνθεση των σκηνικών μουσικών του δραμάτων (Musikdrama). Υποστηρίζει το αδιάβρωτο των αρχετυπικών προτύπων του μύθου αρνούμενος την αμφισημία της ιστορίας. Αντίθετος στο είδος της όπερας που ομφαλοσκοπεί στοχεύει στην ανάδυση του «υψηλού» δίνοντας με όρους φιλοσοφικοαισθητικούς μια ενιαία μουσική πραγματικότητα. Απώτερος στόχος της παρούσας εργασίας είναι να τονιστεί η δύναμη του μύθου και ο αισθητικός απριορισμός των συμβολισμών στη φαινομενολογία της αναπαραστασιμότητας του μουσικού δράματος. Θα προσεγγιστεί η φιλοσοφικοαισθητική εννοιολόγηση του μουσικού ήθους σύμφωνα με την πλατωνική μουσική φιλοσοφία καθώς και η ορθολογιστική φιλοσοφία του R. Wagner για την αναπαραστασιμότητα της τραγικότητας της ύπαρξης εκπορευόμενης από την απεραντότητα μιας μουσικής οικουμενικότητας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βρεττού Ονωρίνα
- Vrettou Onorina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3329502