National and Kapodistrian University of Athens
Οι βιολογικές θεραπείες στην αντιμετώπιση της νόσου Covid-19
Abstract
dc:descriptionΗ ανθρωπότητα από τον Δεκέμβριο του 2019 βιώνει μία νέα πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2 επιφέροντας σεισμικές αλλαγές στις ζωές όλων μας. Εκατομμύρια ανθρώπων έχουν πεθάνει ως αποτέλεσμα της πνευμονίας που επιφέρει ο ιός SARS-CoV-2 σε παγκόσμιο επίπεδο παρά τα πρωτοφανή μέτρα περιορισμού που εφαρμόσθηκαν. Η ανάλυση των κλινικών χαρακτηριστικών αυτών των ασθενών έδειξε ότι η φυσική πορεία της νόσου, γνωστή με το ακρωνύμιο Covid-19, είναι πολλές φορές απρόβλεπτη. Πιθανότατα γενετικοί παράγοντες, νόσοι φθοράς αλλά και περιβαλλοντικοί παράγοντες (exposome) συμμετέχουν στη δυσμενή κλινική πορεία ορισμένων ασθενών. Η κατανόηση των πλειοτροπικών δράσεων του ιού και της αλληλεπίδραση με το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή φαίνεται να αποτελούν κλειδί στην αντιμετώπιση της νόσου. Δημοσιευμένα δεδομένα προτείνουν ότι η οξεία προ-φλεγμονώδης αντίδραση του ξενιστή, η οποία είναι αρχικά ευεργετική, για λόγους που δεν έχουν αποσαφηνιστεί μπορεί να εκφύγει του ελέγχου και να είναι η αιτία της παρατεταμένης καταστροφής των οργάνων στόχου. Έχοντας αυτό υπόψιν, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πρόωρη θεραπεία με ένα φάρμακο που μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικά την απάντηση του ξενιστή και να περιορίσει την υπερ-φλεγμονώδη αντίδραση πιθανώς να αποτρέψει την εκδήλωση σοβαρής αναπνευστικής ανεπάρκειας. Κύριος διαμεσολαβητής αυτής της υπερφλεγμονώδους αντίδρασης φαίνεται να είναι η ιντερλευκίνη 1. Βασιζόμενοι στο νευραλγικό ρόλο που παίζει η ιντερλευκίνη 1 στη φλεγμονώδη αντίδραση, είναι πιθανό ότι η θεραπεία ασθενών με COVID-19 με ανταγωνιστή της ιντερλευκίνη 1 θα μειώσει τις πιθανότητες σοβαρής επίπτωση από τον ιό SARS-CoV-2. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα του ανταγωνιστή του υποδοχέα της ιντερλευκίνης (IL)-1 (ανακίνρα) στη σοβαρή COVID-19 λοίμωξη, πραγματοποιήσαμε μια ανοικτού τύπου, μη τυχαιοποιημένη μελέτη σε 130 ασθενείς με σοβαρή COVID-19 λοίμωξη και suPAR ≥6 ng/ml μεταξύ Απριλίου και Σεπτέμβρη του 2020. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο ορίστηκε το αναπνευστικό πηλίκο κάτω από 150 mmHg το οποίο απαιτεί επιβοηθούμενο αναπνευστικό αερισμό (μηχανικό ή μη). Παράλληλα, αξιολογήθηκε η θνητότητα στις 30 μέρες, οι δείκτες φλεγμονής, καθώς και ο δείκτης WHO-CPS. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο επιτεύχθηκε στο 22.3% των ασθενών που έλαβαν ανακίνρα μαζί με καθιερωμένη φροντίδα σε σχέση με 59.2% αυτών που ελάμβαναν μόνο θεραπεία με καθιερωμένη φροντίδα (hazard ratio, 0.30; 95% CI, 0.20–0.46). Επίσης η θνητότητα στις 30 ημέρες εμφανίστηκε μειωμένη σε αυτούς που έλαβαν ανακίνρα (11.5% των ασθενών) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (22.3%) (hazard ratio 0.49; 95% CI 0.25–0.97). Συμπερασματικά, η χορήγηση ανακίνρα συμβάλλει σημαντικά στην κλινική βελτίωση της σοβαρής COVID-19 λοίμωξης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χατζής Λουκάς
- Chatzis Loukas
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3330731