National and Kapodistrian University of Athens
Αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές των παιδιών προσχολικής ηλικίας σε σχέση με τον χρόνο αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών σε εξωσχολικό εξωτερικό περιβάλλον.
Abstract
dc:descriptionΘεωρητικό Υπόβαθρο: Το αδόμητο παιχνίδι ενισχύει την ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Στον δυτικό κόσμο, ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού τις τελευταίες δεκαετίες, μειώνεται. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διαπιστωθεί αν ο χρόνος του αδόμητου παιχνιδιού συγκριτικά με άλλες συνήθεις εξωσχολικές δραστηριότητες των παιδιών έχει επίπτωση στις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους. Μέθοδος: Συγκεντρώθηκαν δεδομένα για 143 παιδιά προσχολικής ηλικίας (μέση τιμή 4,8 έτη) μέσω ερωτηματολογίων. Οι γονείς απάντησαν στην ελληνική έκδοση της Αναθεωρημένης Κλίμακας Άγχους Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Anxiety Scale Revised) και έδωσαν στοιχεία για τον καταμερισμό του εξωσχολικού χρόνου των παιδιών τους. Οι εκπαιδευτικοί, αντίστοιχα, απάντησαν στην Κλίμακα Εκτίμησης των Μαθησιακών Συμπεριφορών για Παιδιά Προσχολικής Ηλικίας (Preschool Learning Behavior Scale) και στην Κλίμακα Αξιολόγησης της Παιχνιώδους Συμπεριφοράς των Παιδιών (Children’s Playfulness Scale). Πραγματοποιήθηκαν συσχετίσεις του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού με τις συμπεριφορές των παιδιών, σύγκριση των δεδομένων μεταξύ δύο ομάδων (παιδιά νηπιαγωγείου και παιδιά παιδικών σταθμών) και πολυπαραγοντικά μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης προκειμένου να ληφθούν υπόψη συγχυτικοί παράγοντες. Αποτελέσματα: ο χρόνος έκθεσης των παιδιών σε οθόνες είχε επίπτωση στις αγχώδεις συμπεριφορές τους β=0,018, t(131)=1,96, p=,050. Ο χρόνος που τα παιδιά αφιέρωναν σε αθλητικές δραστηριότητες σχετίστηκε θετικά με την παιχνιώδη συμπεριφορά τους, β=-0,013, t(131)=-2,23, p=,027 ενώ δεν προέκυψε σημαντική συσχέτιση του χρόνου αδόμητου παιχνιδιού των παιδιών με τις αγχώδεις, μαθησιακές και παιχνιώδεις συμπεριφορές τους, p>,05. Τα παιδιά που φοιτούσαν στο νηπιαγωγείο είχαν ωριμότερη μαθησιακή συμπεριφορά, U=1876,5, p=,015 αλλά σημαντικά φτωχότερη παιχνιώδη συμπεριφορά συγκριτικά με τα παιδιά που φοιτούσαν στον παιδικό σταθμό, U=1957, p=,037. Συμπέρασμα: Απαιτούνται δράσεις για την εξασφάλιση ασφαλούς έκθεσης των παιδιών σε οθόνες, την διευκόλυνση της πρόσβασης τους στον αθλητισμό και την ποιοτική ενίσχυση του παιχνιδιού τους.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λαζαράκη Ματίνα
- Lazaraki Matina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3331076