National and Kapodistrian University of Athens
Μεταπνευμονοϊός Α και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης
Abstract
dc:descriptionΟ hMPV είναι non-segmented negative sense RNA ιός της οικογενείας των Pneumoviridae της τάξης Mononegaviales που ανακαλύφθηκε το 2001 στην Ολλανδία. Είναι κοινό παθογόνο συνήθως σε παιδιά ηλικίας μικρότερης των 5 ετών. Τα πρώτα κύτταρα που έρχονται σε επαφή με τον ιό είναι τα AECs (airway epithelial cells), AMφ (alveolar macrophages) και τα DC s (δενδριτικά κύτταρα). Ο hMPV προσβάλει τα AECs (airway epithelial cells) και διασπά την αρχιτεκτονική των πνευμόνων. Τα ΑΜφ κατά τη λοίμωξη με hMPV είναι η κυρίαρχη πηγή φλεγμονωδών και ανοσοδιεγερτικών κυτταροκινών στους πνεύμονες όπως IFN-I (IFN-α, IFN-β) αλλά και προφλεγμονωδών κυτταροκινών όπως TNF-α, IL-6. Τα ουδετερόφιλα εμφανίζουν σημαντική παρουσία τις πρώτες 3 μέρες (peak 1η-2η μέρα) της λοίμωξης από hMPV και μειώνονται την 4η-7η μέρα. Τα δενδριτικά κύτταρα κατά τη λοίμωξη με τον hMPV ενεργοποιούνται κατευθείαν από τον ιό μέσω PRRs ή εμμέσως από προφλεγμονώδεις χυμοκίνες και κυτταροκίνες προερχόμενες από τα AECs ή άλλα τοπικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα δενδριτικά κύτταρα μεταναστεύουν στους λεμφαδένες και διεγείρουν την ειδική ανοσία ή μένουν στους πνεύμονες και προάγουν ανοσιακή απόκριση τοπικά. Η λοίμωξη από hMPV ιό προάγει την έκφραση TSLP (thymic stromal lymphopoietin), IL-33 και TARC ή αλλιώς CCL17 (thymus and activation regulated chemokine) στα AECs. Η TSLP και η IL-33 σε συνέργεια με την IL-8 παίζουν ρόλο στη φλεγμονώδη διαδικασία στον πνεύμονα κατά την hMPV λοίμωξη καθιστώντας την πιθανό θεραπευτικό στόχο. Ο hMPV καταστέλλει τη βασική και την επαγώμενη από τη βιταμίνη D έκφραση της CAMP στα μακροφάγα. Η CAMP (cathelicidin antimicrobial peptide) είναι σημαντική για την μη ειδική ανοσία. Η κατασταλτική δράση του hMPV στην έκφραση της της CAMP από τα μακροφάγα μάλλον σχετίζεται και με την ένταση του ιικού πολλαπλασιασμού. Στη συνέχεια ο ιός προκαλεί μικτή Th1/Th2 ανοσιακή απόκριση. Τα Τ λεμφοκύτταρα, CD4+ και CD8+, αυξάνονται την 4η μέρα της λοίμωξης και φτάνουν στο peak την 6η κι 8η μέρα αντιστοίχως. Τα T-regs (ρυθμιστικά Τ λεμφοκύτταρα) σε περίπτωση hMPV λοίμωξης προέρχονται από naive CD4+ T κύτταρα και δεν έχουν θυμική προέλευση. Τα CD8+ Τ λεμφοκύτταρα που είναι ειδικά έναντι του ιού hMPV, εξαλείφουν τα μολυσμένα κύτταρα. Μετά την πλήρη τους έκπτυξη ο αριθμός τους περιορίζεται και λεμφοκύτταρα μνήμης CD8+ T παραμένουν στους πνεύμονες. Σημαντική για την πορεία της ανοσιακής απόκρισης είναι κι η ρύθμιση της απάντησης των IFNs με την ενεργοποίηση σηματοδοτικών καταρρακτών που καταλήγουν στην επαγωγή IFN-stimulated genes (ISGs). Τα top hits ISGs για την αναστολή του HMPV είναι τα CD-9, HPSE, P2BY6 και IFITM3. Η τύπου IFN-I σηματοδότηση ξεκινά με την ενεργοποίηση του IFNAR (alpha interferon receptor) και ρυθμίζει την έκφραση πρωτεινών σημαντικών για την ανοσιακή απόκριση. Η τύπου IFN-I σηματοδότηση είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική και λειτουργική απόκριση των HMPV ειδικών CD8+ T λεμφοκυττάρων. Σε έλλειψη IFNAR ένα μικρότερο ποσοστό ειδικών για τον HMPV CD8+ T λεμφοκύτταρων παράγουν IFN-γ. Φαίνεται ότι η λειτουργική έκπτωση των ειδικών HMPV CD8+ T λεμφοκυττάρων οφείλεται στην έκφραση του ανασταλτικού παράγοντα Tim-3. Από την άποψη της κλινικής έκφρασης της νόσου, οι ασθενείς με σοβαρή λοίμωξη από hMPV εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερες τιμές IL-6 και TNF-α, σε σύγκριση με ασθενείς με ηπιότερη νόσο. Αντιθέτως δεν παρατηρούνται διαφορές στα επίπεδα των IL-2, IL-4, IL10 και IFN-γ ανάμεσα σε ασθενείς με σοβαρή κι ασθενείς με ήπια hMPV λοίμωξη. Στην παθογένεια της λοίμωξης από hMPV φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο η IL-6. Ο hMPV ιός διαθέτει δομικές πρωτείνες που του επιτρέπουν να αναστέλλει κυτταρικά μονοπάτια και να διαφεύγει της ανοσιακής απόκρισης, ώστε να ενισχύεται η ιική λοίμωξη. Η G γλυκοπρωτείνη προσκόλησης αναστέλλει την INF-I απάντηση και σχετίζεται με επιστράτευση ουδετεροφίλων στον κυψελιδικό χώρο. Η Μ2-2 πρωτείνη φαίνεται να αναστέλλει το MAVS (mitochondrial antiviral signaling) συμβάλλοντας στην ανοσιακή διαφυγή του hMPV και στη σιγή της κυτταρικής απόκρισης που εξαρτάται από το MAVS. Η P πρωτείνη αναστέλει τη μεταφορά του IRF3 στον πυρήνα του κυττάρου με αποτέλεσμα την αναστολή παραγωγής IFN-β. Η μελέτη της αλληλεπίδρασης του ιού και του μεταβολισμού των κυττάρων του ξενιστή βοηθά στην ανίχνευση νέων θεραπευτικών στόχων όπως είναι τα μονοπάτια της γλυκόλυσης και της HBP (μονοπάτι βιοσύνθεσης εξοζαμίνης)/γλυκοζυλίωσης. Οι ασθενείς που πάσχουν από άσθμα είναι ευαίσθητοι στις ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού λόγω διαταραγμένης μη ειδικής ανοσίας.Τα NECs (nasal epithelial cells) των ασθματικών ασθενών έχουν αυξημένα επίπεδα hMPV σε λοίμωξη από τον ιό κι αυτό οφείλεται σε διαταραχή του μηχανισμού απόπτωσης με συμμετοχή του αυξημένου stress του ER (ενδοπλασματικό δίκτυο). Το οξειδωτικό stress και η φλεγμονώδης απάντηση αντιπροσωπεύουν σημαντικό παθογενετικό μηχανισμό της HMPV λοίμωξης. Οι διαιτητικές αντιοξειδωτικές ουσίες όπως Resveratrol και Quercetin θα μπορούσαν να έχουν χρήση προφυλακτική αλλά και πιθανώς θεραπευτική στην τροποποίηση της σχετιζόμενης με τον HMPV φλεγμονής στον πνεύμονα. Τέλος συμπληρωματικά στην παθογένεια της λοίμωξης απο HMPV, φαίνεται ότι η προηγηθείσα λοίμωξη με HMPV προκαλεί σημαντική προσκόλληση Streptococcus pneumoniae σε κύτταρα μολυσμένα με HMPV. Επιπλέον όταν έχει προηγηθεί HMPV λοίμωξη μειώνεται η κάθαρση του Streptococcus pneumoniae στους πνεύμονες. Σε επίπεδο ανοσογονικότητας φαίνεται ότι ο εμβολιασμός με MHCI-περιοριζόμενους πεπτιδικούς επιτόπους είναι ανοσογονικός και μειώνει το ιικό φορτίο in vivo. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αποτελεσματικό εμβόλιο που να ενισχύει την αντισωματική και CD8+ T κυτταρική απόκριση ειδικά για τους ανθρώπους με διαταραγμένη Τ κυτταρική ανοσία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπίσια Αθανασία
- Bisia Athanasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3331833