National and Kapodistrian University of Athens
Systemic review of the comparison of drug-eluting stents versus bare-metal stents for the management of femoropopliteal stenosis
Abstract
dc:descriptionΣτόχοι Η παρούσα μελέτη στοχεύει στη διεξαγωγή μιας επικαιροποιημένης συστηματικής ανασκόπησης τυχαιοποιημένων δοκιμών που ερευνούν τα αποτελέσματα της πρωτογενούς επαναγγείωσης με φαρμακοελευθερωτικό ενδονάρθηκα, σε σύγκριση με την επαναγγείωση με συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες σε ασθενείς με αθηρωματική νόσο του μηροϊγνυακού άξονα. Υπόβαθρο Την τελευταία δεκαετία, οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες έχουν εμφανιστεί ως ισοδύναμη ή ακόμα και πιο αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα. Ωστόσο, οι τεκμηριωμένες ενδείξεις για τη σύγκριση των δύο διαφορετικών αυτών τύπων ενδοναρθήκων σε αυτό το αγγειακό πεδίο παραμένουν ελλιπείς. Μέθοδοι Σε αυτή την ανασκόπηση, έγινε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων MEDLINE, Embase, Cochrane Reviews, Clinicaltrials.gov και Clinicaltrials EU σύμφωνα με τις οδηγίες του συστήματος PRISMA. Κριτήρια ένταξης των ασθενών στη μελέτη ήταν οι τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες, η αθηρωματική νόσος του μηροϊγνυακού άξονα και η συγκριτική μελέτη αποκλειστικά μεταξύ φαρμακοελευθερωτικών και μη ενδοναρθήκων. Από τις επιλεγμένες μελέτες, η εξαγωγή δεδομένων έλαβε χώρα με άξονα τα προκαθορισμένα θεματικά πεδία, όπως τύπος συσκευής, κριτήρια συμπερίληψης/αποκλεισμού, σημεία τερματισμού, δημογραφικά, λεπτομέρειες της επέμβασης, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά της μελέτης. Χρησιμοποιήθηκε εργαλείο αξιολόγησης του κινδύνου συστηματικού σφάλματος για τις επιλεγμένες μελέτες (Cochrane tool). Αποτελέσματα Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες με 1227 συμμετέχοντες με μέση ηλικία 68 ετών, κατηγοριοποιημένους στα στάδια Rutherford 2, 3, 4, 5. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν στην ομάδα των φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων (736 συμμετέχοντες) και στην ομάδα συμβατικών μεταλλικών ενδοναρθήκων (488 συμμετέχοντες). Στις επιλεγμένες μελέτες, οι αθηρωματικές βλάβες της μηροϊγνυακής αρτηρίας με μήκος από μικρό έως μεσαίο (διάμεση 15 εκ.), αντιμετωπίστηκαν με έναν έως τρεις ενδονάρθηκες και παρακολουθήθηκαν για μέσο όρο 24 μήνες. Οι φαρμακοελευθερωτικοί ενδονάρθηκες παρουσίασαν καλύτερη διατήρηση της βατότητας και χαμηλότερα ποσοστά επεμβάσεων επαναγγείωσης σε σύγκριση με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες, ωστόσο αυτή η υπεροχή δεν ήταν στατιστικά σημαντική και δεν σχετιζόταν με συγκεκριμένη κλινική επίδραση. Επιπλέον, οι εγγενείς περιορισμοί των τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών δυσχεραίνουν την ανάκτηση ασφαλών συμπερασμάτων. Συμπεράσματα Παρόλο που υπάρχει μια τάση προς την υπεροχή, κυρίως στα ποσοστά βατότητας, στη χρήση φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων συγκριτικά με τους συμβατικούς μεταλλικούς ενδονάρθηκες για τη θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα,, το μικρό μέγεθος του οφέλους, μαζί με την επιφύλαξη μέγιστης αποτελεσματικότητας σε μικρού μήκους βλάβες και το αυξημένο κόστος, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την σύσταση της χρήσης φαρμακοελευθερωτικών ενδοναρθήκων ,ως πρώτης γραμμής θεραπεία της συμπτωματικής αθηρωματικής νόσου του μηροϊγνυακού άξονα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αγγέλη Αικατερίνη
- Angeli Aikaterini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3332228