National and Kapodistrian University of Athens
Ρινοϊοί και επαγωγή μη ειδικής ανοσιακής απόκρισης
Abstract
dc:descriptionΣτην παρούσα εργασία, αρχικά γίνεται αναφορά και παρουσίαση των δεδομένων από την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την επιδημιολογία, τα κλινικά σύνδρομα, τη δομή των ρινοϊών, τους υποδοχείς που χρησιμοποιούν για την είσοδο τους στα κύτταρα του ξενιστή και τον πολλαπλασιασμό τους καθώς και την αντίδραση του οργανισμού στη λοίμωξη μέσα από τους μηχανισμούς μη ειδικής ανοσίας. Κατόπιν, παρατίθενται δεδομένα σχετικά με την επιδημιολογία των ρινοϊών και τις σχετιζόμενους με αυτούς κυτταροκίνες από τη μελέτη BIOHIT, η οποία διενεργήθηκε στο διάστημα Μαρτίου - Απριλίου 2023 και έχει αντικείμενο της την επιδημιολογία των λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί (HRV), που αποτελούν την πιο συχνή αιτία του κοινού κρυολογήματος, προσφάτως έχουν συσχετισθεί με λοιμώξεις στο κατώτερο αναπνευστικό σύστημα και παροξύνσεις χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων (κυρίως άσθματος) τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά. Με βάση τα υπάρχοντα επιδημιολογικά δεδομένα, οι ρινοϊοί ευθύνονται για περίπου το 1/2 των περιπτώσεων κοινού κρυολογήματος σε ενήλικες και ταυτόχρονα συνιστούν τη δεύτερη συχνότερη αιτία ιϊκής βρογχιολίτιδας σε βρέφη. Ιδιαίτερα υψηλός είναι ο επιπολασμός τους και σε ασυμπτωματικούς ασθενείς. Οι ανθρώπινοι ρινοϊοί ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια Picornaviridae και διαθέτουν γραμμικό μονόκλωνο RNA θετικής πολικότητας. Έχουν αναγνωριστεί τρία διαφορετικά είδη: HRV-A, HRV-B και προσφάτως HRV-C, και συνολικά πάνω από 160 ορότυποι. Το καψίδιο τους έχει εικοσαεδρική συμμετρία και χρησιμοποιούν υποδοχείς επιφανείας των κυττάρων του ξενιστή για την προσκόλληση τους. Οι περισσότεροι ρινοϊοί (πάνω από 90%) προσκολλώνται στον υποδοχέα του μορίου διακυτταρικής προσκόλλησης ICAM-1, ενώ ακόμη χρησιμοποιούν υποδοχείς χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνών (LDL) και υποδοχείς σχετιζόμενους με την καντερίνη (CDHR3). Οι ρινοϊοί πρωταρχικά μολύνουν τα ρινικά και βρογχικά επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών, τα οποία είναι υπεύθυνα για την έναρξη της ανοσολογικής απόκρισης. Τα κύτταρα της μη-ειδικής ανοσίας χρησιμοποιούν υποδοχείς αναγνώρισης προτύπων (PRRs), και στην περίπτωση των ρινοϊών η αναγνώριση των αντιγόνων τους γίνεται μέσα από την έκφραση υποδοχέων τύπου Toll (TLRs) και τύπου RIG-I. Η σύνδεση με τους εν λόγω υποδοχείς προκαλεί την παραγωγή μεσολαβητών της φλεγμονής, κυρίως ιντερλευκινών και ιντερφερονών (τύπου Ι, ΙΙΙ), οι οποίες καθοδηγούν την ακόλουθη ενεργοποίηση κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας. Επιπλέον, οι ρινοϊοί ρυθμίζουν τον κυτταρικό θάνατο, μέσα από τις διαδικασίες της απόπτωσης, της νεκρόπτωσης, του οξειδωτικού στρες και της αυτοφαγίας. Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, οι ρινοϊοί σχετίζονται με παροξύνσεις της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας και του άσθματος. Φαίνεται πως οι εν λόγω ασθενείς παρουσιάζουν μια ανισορροπία ανάμεσα στις Th1 και Th2 κυτταροκίνες εν συγκρίσει με τα υγιή άτομα και ταυτόχρονα εμφανίζουν δομικά και λειτουργικά διαφορετικό αναπνευστικό επιθήλιο, γεγονός που μεταβάλει και την απάντηση του ξενιστή στους ιούς. Η μελέτη των παροξύνσεων αυτών και η ανάλυση των μηχανισμών έκλυσης τους έχει συμβάλλει στην πρόταση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, όπως η εξωγενής χορήγηση ιντερφερονών ή αντισωμάτων έναντι των υπεύθυνων κυτταροκινών. Οι θεραπείες αυτές είναι προς το παρόν υπό ανάπτυξη.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σαμπατακάκης Στέφανος
- Sampatakakis Stefanos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3335730