National and Kapodistrian University of Athens
Αλλαγή στο ηπατικό μεταβόλωμα μυών μετά από περιγεννητική έκθεση σε διαφορετικές δόσεις μίγματος ενδοκρινικών διαταρακτών (Μίγμα G1) - Μεταβολομική μελέτη με χρήση φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού
Abstract
dc:descriptionΗ περιγεννητική έκθεση σε χημικές ενώσεις που προκαλούν ενδοκρινικές διαταραχές προκαλεί δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία των απογόνων, σχετικές με αναπαραγωγικές, αναπτυξιακές και μεταβολικές διεργασίες. Οι περισσότερες μελέτες έκθεσης ακολουθούν την προσέγγιση μελέτης μίας ουσίας, υποτιμώντας τον κίνδυνο της πραγματικής έκθεσης σε πολύπλοκα μίγματα της καθημερινής ζωής. Η μελέτη SELMA (Swedish Environmental Longitudinal Mother and child, Asthma and allergy study), μια θεμελιώδης μελέτη κοόρτης που διεξήχθη στη Σουηδία κατά την χρονική περίοδο 2007-2010, επικεντρώθηκε στην πρώιμη έκθεση σε ενδοκρινικούς διαταράκτες (Endocrine-Disrupting Chemicals, EDCs). Από τους 41 EDCs που αναλύθηκαν στα ούρα και στο αίμα εγκύων γυναικών της μελέτης SELMA, επιλέχθηκαν 14 παράγωγα για τη σύσταση του μίγματος G1, το οποίο έχει συσχετιστεί με χαμηλότερο βάρος γέννησης των απογόνων, έναν πρώιμο δείκτη για τον προγεννητικό μεταβολικό προγραμματισμό. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η διαφοροποίηση του ηπατικού μεταβολισμού πειραματόζωων μετά από περιγεννητική έκθεση σε δύο διαφορετικές δόσεις του μίγματος. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη μεταβολομική ανάλυση με χρήση της φασματοσκοπίας NMR υδρογόνου σε πολικά εκχυλίσματα του ιστού. Θηλυκοί μύες C57BL/6 ηλικίας 2 μηνών, 1 ημέρα μετά το ζευγάρωμα, ταξινομήθηκαν σε τρεις ομάδες με βάση τη δόση έκθεσης στο μίγμα G1: Ομάδα ελέγχου (ημερήσια έκθεση στο έκδοχο DMSO), ομάδα έκθεσης σε χαμηλή δόση (ημερήσια έκθεση σε 0.5*SELMA) και ομάδα έκθεσης σε υψηλή δόση (ημερήσια έκθεση σε 500*SELMA). Οι αρσενικοί απόγονοι (n=20: Control n=5, 0.5*SELMA n=6, 500*SELMA n=9) θυσιάστηκαν μετά από 100 ημέρες. Ακολούθησε εκχύλιση του ηπατικού ιστού και οι πολικοί μεταβολίτες μελετήθηκαν με φασματοσκοπία NMR υδρογόνου. Τα φασματικά δεδομένα υποβλήθηκαν σε πολυπαραμετρική (PCA, PLS DA, OPLS-DA) και μονοπαραμετρική στατιστική ανάλυση για τη διερεύνηση των επιδράσεων του μίγματος G1 στο ηπατικό μεταβόλωμα των απογόνων. Ταυτοποιήθηκαν συνολικά 52 μεταβολίτες. Σύμφωνα με τα ηπατικά «προφίλ» που αναλύθηκαν, οι δύο δόσεις χορήγησης (0.5*SELMA και 500*SELMA) είχαν συγκρίσιμες επιδράσεις στο ηπατικό μεταβόλωμα. Στις ομάδες έκθεσης 10 διαταράχτηκαν τα βιοχημικά μονοπάτια μεταβολισμού του ασκορβικού και αλδαρικού οξέος, ενδομετατροπών πεντόζης και γλυκουρονικού οξέος, του μεταβολισμού των αμινοσακχάρων και των σακχάρων νουκλεοτιδίων, του μεταβολισμού της αλανίνης, ασπαρτικού και γλουταμικού οξέος, του μεταβολισμού των πυριμιδινών, της σύνθεσης και αποικοδόμησης των κετονικών ενώσεων, του μεταβολισμού του βουτανοϊκού οξέος και της βιοσύνθεσης αμινοακυλ-t-Rna. Τα επίπεδα των μεταβολιτών Διφωσφορικής Ουριδίνης (UDP-glucose και/ή glucuronate) βρέθηκαν αυξημένα στις ομάδες έκθεσης υποδηλώνοντας την καταστολή της γλυκουρονιδίωσης, που αποτελεί τμήμα της φάσης ΙΙ της διαδικασίαςαποτοξίνωσης στο ήπαρ. Επίσης τα επίπεδα 3-ΗΒ βρέθηκαν αυξημένα μετά από έκθεση στο μίγμα G1, υποδηλώνοντας επαγωγή β-οξείδωσης που επίσης αφορά διαδικασία αποτοξίνωσης στο ήπαρ. Τέλος, οι μεταβολίτες ουριδίνη, ινοσίνη και προπιονικό οξύ βρέθηκαν επίσης αυξημένοι στις ομάδες έκθεσης.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μανωλέα Μαρία
- Manolea Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3335965