Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Μελέτη της δράσης της Λαουρενσιγενίνης στο φαινότυπο των μακροφάγων και διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της σε in vivo μοντέλο εμφράγματος του μυοκαρδίου

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Το έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι μία νόσος που συνδέεται με υψηλή θνητότητα και νοσηρότητα παγκοσμίως. Δεδομένου ότι αποτελεί μια έντονα φλεγμονώδη διεργασία ο περιορισμός του φλεγμονώδους καταρράκτη, εστιάζοντας στον προσανατολισμό των μακροφάγων, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα νέο θεραπευτικό στόχο. Τα μακροφάγα κατατάσσονται σε δύο αντίθετης δράσης φαινοτύπους. Ο Μ1 είναι ο φλεγμονώδης φαινότυπος και συνδέεται με την παραγωγή προφλεγμονωδών κυτοκινών ενώ ο Μ2 φαινότυπος διακρίνεται για την αντιφλεγμονώδη δράση του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης μεταβολιτών προερχόμενων από ροδοφύκη του γένους Laurencia όσον αφορά την ικανότητά τους να προσανατολίζουν τα μακροφάγα προς τον Μ2 φαινότυπο. Μέθοδοι: Στα in vitro πειράματα κύτταρα Raw 264.7 υπεβλήθησαν σε εικοσιτετράωρη υποξία η επίδραση της οποίας διερευνήθηκε με τη δοκιμασία ΜΤΤ, τον υπολογισμό της συγκέντρωσης νιτρικών, τη μέθοδο real time PCR και μέσω πειραμάτων Western Blot. Ακολούθως, διερευνήθηκε η τοξικότητα μεταβολιτών προερχόμενων από ροδοφύκη του γένους Laurencia. Τα πειράματα συνεχίστηκαν μόνο με το μεταβολίτη Λαουρενσιγενίνη ο οποίος ξεχώρισε λόγω της ικανότητάς του να αναστέλλει την προκαλούμενη λόγω υποξίας κυτταροτοξικότητα. Μέσω της δοκιμασίας TMRM αξιολογήθηκε η επίδραση της Λαουρενσιγενίνης στο δυναμικό της μιτοχονδιακής μεμβράνης και μέσω online docking εξετάστηκε η πιθανή σύνδεσή της με διάφορα ένζυμα της αναπνευστικής αλυσίδας. Τέλος, ο μοριακός μηχανισμός δράσης της σε κυτταρικό επίπεδο εξετάστηκε μέσω πειραμάτων Western Blot. Στα in vivo πειράματα αρσενικοί μύες C57BL6/J υπεβλήθησαν σε τριαντάλεπτη ισχαιμία και στο 20ο λεπτό της οποίας χορηγήθηκε η ένωση Λαουρενσιγενίνη (ομάδα Lauren) ή μόνο ο διαλύτης της (oμάδα control). Μετά από είκοσι τέσσερεις ώρες επαναιμάτωσης αξιολογήθηκε το μέγεθος του εμφράγματος του μυοκαρδίου ενώ μετά από τρεις και επτά ημέρες επαναιμάτωσης μελετήθηκε ο προσανατολισμός των μακροφάγων και άλλων κυτταρικών ομάδων του ανοσοποιητικού συστήματος με πειράματα κυτταρομετρίας ροής. Τέλος, προκειμένου να διερευνηθεί ο μοριακός μηχανισμός δράσης της Λαουρενσιγενίνης αξιοποιήθηκαν τμήματα ιστών καρδιάς των πειραματόζωων που πραγματοποίησαν επταήμερη επαναιμάτωση και διενεργήθηκαν πειράματα Western Blot. Αποτελέσματα: Τα in vitro πειράματα επιβεβαίωσαν ότι οι συνθήκες εικοσιτετράωρης υποξίας μειώνουν τη βιωσιμότητα των κυττάρων Raw 264.7 και αυξάνουν τη παραγωγή νιτρικών που σηματοδοτούν την ενεργοποίησή τους. Οι συνθήκες αυτές μεταγραφικά προκαλούν την επαγωγή ενός μεικτού Μ1/Μ2 φαινοτύπου, αποτέλεσμα που επιβεβαιώθηκε και μέσω ανάλυσης Western Blot. Από τους εξεταζόμενους μεταβολίτες, η Λαουρενσιγενίνη ανέστειλε την προκαλούμενη λόγω υποξίας κυτταροτοξικότητα και χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια των πειραμάτων. Μέσω της δοκιμασίας ΤΜRM αποδείχθηκε ότι η Λαουρενσιγενίνη μιμείται την ανασταλτική δράση του γνωστού αναστολέα του συμπλόκου ΙΙ μηλονικού οξέος (malonate). Oι online docking δοκιμές κατέδειξαν τη μικρότερη ενθαλπία σύνδεσης της εξεταζόμενης ένωσης με το ένζυμο GPD2 συγκριτικά με άλλα ένζυμα της αναπνευστικής αλυσίδας. Τα Western Blot πειράματα έδειξαν ότι η Λαουρενσιγενίνη φωσφορυλιώνει την ενεργοποιούμενη από το ΑMP κινάση α (ΑΜΡΚα) και την καρβοξυλάση του ακέτυλ-CoA (ACC). Παράλληλα προκαλεί στατιστικά σημαντική μείωση του παράγοντα επαγόμενου από την υποξία παράγοντα 1a (HIF1a) αλλά και στατιστικά σημαντική μείωση της ολικής και φωσφορυλιωμένης Akt και της ιντερλευκίνης 6 (IL6). Επιπρόσθετα, η δράση της Λαουρενσιγενίνης αυξάνει στατιστικά σημαντικά, συγκριτικά με τα δείγματα ελέγχου, τον παράγοντα Nrf2. Τα in vivo πειράματα απέδειξαν τη στατιστικά σημαντική μείωση στην έκταση του εμφράγματος στην ομάδα της Λαουρενσιγενίνης συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Στα πειράματα κυτταρομετριάς ροής τα οποία πραγματοποιήθηκαν στις τρεις ημέρες επαναιμάτωσης η Λαουρενσιγενίνη μείωσε με στατιστικά σημαντικό τρόπο το λόγο Μ1/Μ2 στο αίμα και το μυελό των οστών. Στις επτά ημέρες επαναιμάτωσης παρατηρήθηκε μείωση του λόγου αυτού και αύξηση των Μ2 μακροφάγων και στον ιστό της καρδιάς. Επιπλέον, στο ίδιο χρονικό διάστημα η Λαουρενσιγενίνη μείωσε στατιστικά σημαντικά δείκτες φλεγμονής όπως η IL6, αύξησε στατιστικά σημαντικά τον δείκτη Μ2 προσανατολισμού, της Αργινάσης 1 (Arg-1), και τέλος αύξησε σημαντικά την έκφραση των κολλαγόνου 1α1 (Col1a1) και μεταλοπρωτεϊνάσης μήτρας 2 (ΜΜΡ2). Συμπεράσματα: Η Λαουρενσιγενίνη μειώνει στατιστικά σημαντικά το μέγεθος του εμφράγματος του μυοκαρδίου και διαθέτει καρδιοπροστατευτική δράση με κύρια γνωρίσματα την αναστολή του συμπλόκου ΙΙ της μιτοχονδριακής αλυσίδας και την προώθηση του Μ2 προσανατολισμού των μακροφάγων. Έτσι, επιτυγχάνει τη λύση της φλεγμονής και πιθανά την ταχύτερη έναρξη της επιδιόρθωσης του ισχαιμικού μυοκαρδίου.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Φούντα Κωνσταντίνα
  • Founta Konstantina

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
English

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3336575

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Φούντα Κωνσταντίνα; Founta Konstantina. Μελέτη της δράσης της Λαουρενσιγενίνης στο φαινότυπο των μακροφάγων και διερεύνηση της καρδιοπροστατευτικής δράσης της σε in vivo μοντέλο εμφράγματος του μυοκαρδίου. 2023. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3336575