National and Kapodistrian University of Athens
Η σχετική συχνότητα των διαγνωσθέντων παρεγκεφαλιδικών συνδρόμων σε πανεπιστημιακό νευρολογικό τμήμα στην Ελλάδα
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι παρεγκεφαλιδικές αταξίες συγκροτούν ετερογενή ομάδα νευρολογικών διαταραχών συμπεριλαμβανομένων των γενετικών και επίκτητων μορφών. Χαρακτηρίζονται από εκφύλιση της παρεγκεφαλίδας ή/και των συνδέσεών της και συνοδεύονται από νευρολογικά και άλλα συστηματικά συμπτώματα. Σκοπός: Αντικείμενο της παρούσης μελέτης αποτελεί ο προσδιορισμός των δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών καθώς και της αιτιολογίας και σχετικής συχνότητας των παρεγκεφαλιδικών συνδρόμων με αταξία όπως διαγνώσθηκαν σε Ειδικό Τμήμα Γνωστικών και Κινητικών Διαταραχών Τριτοβάθμιας Νευρολογικής κλινικής στην Ελλάδα. Ασθενείς με απομυελινωτικής ή αγγειακής αρχής αταξία δε συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη. Υλικό/Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη 1628 ασθενών με νευρολογική σημειολογία που νοσηλεύτηκαν για τη χρονική περίοδο Δεκέμβριος 2011-Δεκέμβριος 2018 στην Α’ Νευρολογική κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή κλινικό (κλινική εξέταση, ατομικό και οικογενειακό ιστορικό), απεικονιστικό (χρήση αξονικού ή/και μαγνητικού τομογράφου) και εργαστηριακό έλεγχο (εξετάσεις αίματος και εγκεφαλονωτιαίου υγρού) συμπεριλαμβανομένης μοριακής γενετικής ανάλυσης, όπου κρίθηκε πιθανή η διάγνωση κληρονομικής αταξίας (SCA1, 2, 3, 6, 7, 17 και DRPLA). Αποτελέσματα: Στο σύνολο 1628 ασθενών τέθηκε η διάγνωση παρεγκεφαλιδικού συνδρόμου σε 141 (76 άνδρες, 65 γυναίκες). Η μέση ηλικία και το (SD) ήταν 63.60 (13.1) έτη. Δεκαεννιά ασθενείς (13.5%) διαγνώσθηκαν με κληρονομική και 122 (86.5%) με μη κληρονομική αταξία. Η ατροφία πολλαπλών συστημάτων (MSA) ήταν η πιο συχνή επίκτητη εκφυλιστική αταξία σε ποσοστό 50% των ασθενών. Οι περισσότεροι ασθενείς με κληρονομική αταξία παρουσίασαν θετικό οικογενειακό ιστορικό και η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με γενετικό έλεγχο, ειδικά για τις νωτιαιοπαρεγκεφαλιδικές αταξίες (SCA) επικρατητικού τύπου (7.1%). Η παρεγκεφαλιδική ατροφία ήταν το προεξάρχον απεικονιστικό εύρημα στους ασθενείς με κληρονομικές και εκφυλιστικές αταξίες. Πυραμιδικά και εξωπυραμιδικά συμπτώματα εμφάνισαν κυρίως οι ασθενείς με μη καθορισμένου και εκφυλιστικού τύπου αταξία. Σύμφωνα με την κλίμακα MMSE, σοβαρή γνωσιακή έκπτωση παρουσιάστηκε σε ασθενείς με εκφυλιστικές, αυτοάνοσες ή παρανεοπλασματικές αταξίες, ενώ μέτρια ή καθόλου σοβαρά ελλείμματα περιγράφηκαν σε ασθενείς με MSA. Συμπεράσματα: Η διαγνωστική προσέγγιση ενός αταξικού ασθενή απαιτεί επισταμένη κλινική αξιολόγηση, η οποία συχνά βασίζεται στο συνδυασμό εργαστηριακών και νευροαπεικονιστικών ευρημάτων. Περίπου το 1/3 των ασθενών παραμένει χωρίς αιτιολογική διάγνωση. Το ευρύ φάσμα κλινικών φαινοτύπων και γενετικών αιτιών στις κληρονομικές αταξίες απαιτεί προσφυγή σε μοριακές τεχνικές με σκοπό να ταυτοποιηθούν ακόμη και οι σπανιότερες μορφές των αταξιών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καρακατσάνη Ελευθερία
- Karakatsani Eleftheria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3338738