National and Kapodistrian University of Athens
Η σχέση της μετάγγισης αίματος και των παραγόντων αυτού με την έκβαση των ασθενών μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού αποτελεί συχνή θεραπευτική πρακτική για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς για την αντιμετώπιση της περιεγχειρητικής αναιμίας. Υπολογίζεται ότι το 50-60% των ασθενών αυτών χρήζουν μετάγγισης με στόχο τη βελτίωση της ιστικής οξυγόνωσης και την κατάλληλη διαχείριση της αιμορραγικής τους διάθεσης. Ωστόσο, η μετάγγιση αίματος και παραγώγων έχει αναγνωριστεί ως παράγοντας κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις για τους καρδιοχειρουργικούς ασθενείς με πολλές μελέτες να τεκμηριώνουν την συσχέτιση της θεραπευτικής αυτής παρέμβασης με αυξημένη περιεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα. Σκοπός: Η διερεύνηση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς, καθώς και η συσχέτισή της με δυσμενείς εκβάσεις, όπως η θνητότητα, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, η μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και η εν γένει νοσηρότητα των ασθενών αυτών. Επιμέρους στόχοι της μελέτης ήταν η συσχέτιση των δημογραφικών και περιεγχειρητικών χαρακτηριστικών των ασθενών, πέρα από τη μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, με τις εκβάσεις τους. Υλικό & Μέθοδος: Αναδρομική μελέτη κοόρτης με δείγμα 85 ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς και εισήχθησαν στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) ενός ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος της Αττικής από τον Φεβρουάριο έως και τον Νοέμβριο του 2022. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε αναδρομικά, μέσω της ανασκόπησης του φακέλου υγείας των ασθενών, έντυπου και ηλεκτρονικού. Η καταγραφή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ενός ειδικού εντύπου συλλογής δεδομένων, το οποίο δημιουργήθηκε, βάσει της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο σκοπός της παρούσας μελέτης. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι διμεταβλητής και πολυμεταβλητής ανάλυσης μέσω του λογισμικού πακέτου SPSS 26.0 για Windows. Ως παρατηρούμενο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το p≤0,05. Αποτελέσματα:H πλειονότητα του δείγματος ήταν άνδρες (76,5%) που σχεδόν κατά το ήμισυ (49,4%) υποβλήθηκαν σε μεμονωμένη χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. Επτά ασθενείς (8,2%) χρειάστηκαν χειρουργικό επανέλεγχο της αιμορραγίας τους κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο λόγω αθρόας μη αντιμετωπίσιμης διαφορετικά αιμορραγίας. Η επίπτωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών ήταν 5,9%, ενώ η ενδονοσοκομειακή θνητότητα ήταν μόλις 1,2%. Η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] ηλικία του δείγματος ήταν τα 66,7 (±9,5) έτη, με μέση (±ΤΑ) διάρκεια χειρουργικής επέμβασης και εξωσωματικής κυκλοφορίας τα 324,9 (±64,3) και 140,6 (±41,3) λεπτά, αντίστοιχα. Ο μέσος αριθμός μεταγγιζόμενων μονάδων συμπυκνωμένων ερυθρών, FFP και PLT κατά τη διαεγχειρητική και μεταγχειρητική περίοδο ήταν 3 (±3), 3 (±2,8) και 2,6 (±4,8), αντίστοιχα, ενώ η μέση [±τυπική απόκλιση (ΤΑ)] διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ και συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο ήταν 3 (±2,1) και 9,1 (±3,1) ημέρες, αντίστοιχα. Μέσω της εφαρμογής πολυμεταβλητής ανάλυσης, σε ό,τι αφορά στην μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού, μόνο η μετάγγιση μεγάλου αριθμού φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος (FFP) φάνηκε να αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για παρατεταμένη συνολική μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας, συσχετιζόμενη με μεγαλύτερο κίνδυνο κατά 6,4 φορές [Odds Ratio (OR) 6,4, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης (ΔΕ) 11,5-27,3, p=0,013). Το γυναικείο φύλο (OR 3,8; 95%ΔΕ 1,1-13,1; p=0,037 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11; 95%ΔΕ 2,1-57; p=0,004 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) και η αυξημένη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης (OR 3,6; 95%ΔΕ 1,2-10,6; p=0,022 για τη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο και OR 11,5; 95%ΔΕ 2,9-46,1; p=0,001 για τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ) αποτέλεσαν επιπρόσθετους ανεξάρτητους ισχυρούς προσδιοριστές παρατεταμένης μετεγχειρητικής διάρκεια νοσηλείας, τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στη ΜΕΘ. Συμπεράσματα: Η μετάγγιση αίματος και παραγώγων αυτού στην παρούσα μελέτη και σε αντίθεση με την τρέχουσα διεθνή βιβλιογραφία δεν φάνηκε να επηρεάζει την έκβαση των ασθενών που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση καρδιάς και μεγάλων αγγείων με εξαίρεση τη χορήγηση αυξημένης ποσότητας FFP, η οποία και συσχετίστηκε ισχυρά με αυξημένη συνολική μεταγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στο νοσοκομείο. Ωστόσο, από την μελέτη μας προέκυψαν και άλλοι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου για παρατεταμένη μετεγχειρητική διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ, αλλά και στο νοσοκομείο όπως το γυναικείο φύλο και η αυξημένη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Μελλοντική έρευνα με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών, λήψη δεδομένων από πολλά κέντρα, προοπτικό σχεδιασμό και διερεύνηση και άλλων περιεγχειρητικών μεταβλητών είναι αναγκαία, ώστε να εξαχθούν ασφαλή και αξιόπιστα συμπεράσματα ως προς την επίδραση της μετάγγισης αίματος και παραγώγων αυτού στις εκβάσεις των καρδιοχειρουργικών ασθενών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γκολέμη Ραϊνέλβα
- Golemi Rainelva
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3349458