National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη των Apelin και Betatrophin ως νέων βιοδεικτών σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών
Abstract
dc:descriptionΣκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός των επιπέδων βητατροφίνης και απελίνης σε έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με υγιείς μάρτυρες παρόμοιου δείκτη μάζας σώματος και ηλικίας, η διερεύνηση του πιθανού ρόλου τους στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και της δυνατότητας χρήσης τους ως νέους διαγνωστικούς βιοδείκτες. Μέθοδοι: Πρόκειται για μια μελέτη ασθενών - μαρτύρων (case - control), δεδομένης χρονικής στιγμής (cross sectional), που αφορούσε έφηβες ηλικίας 12.28 έως 19.08 ετών, διεγνωσμένες με ΣΠΩ αλλά και υγιείς μάρτυρες. Τα επίπεδα μετρήθηκαν με τη χρήση της ανοσοενζυμικής μεθόδου ELISA και αναλύθηκαν με τα στατιστικά εργαλεία GraphPad Prism 9 και SPSS έκδοση 28.0. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν συνολικά 72 έφηβες (μέση ±SD; ηλικία 15.2 ±1.6 έτη, ΒΜΙ 24.4 ±4.7 kg/m^2), 38 εκ των οποίων ανήκαν στην ομάδα των διεγνωσμένων με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών ασθενών και 34 στην ομάδα των υγιών μαρτύρων. Μεταξύ των εφήβων με ΣΠΩ και της ομάδας ελέγχου, οι διαφορές στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά (ηλικία και BMI) δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Οι έφηβες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συγκριτικά με τις μάρτυρες δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα της βητατροφίνης (110.1 ±99.6 pg/mL vs 126.9 ±116.0 pg/mL p= 0.225) αλλά και της απελίνης (19.9 ±5.9 pg/mL vs 18.6 ±12.2 pg/mL p= 0.919). Επιχειρήθηκε επιπλέον η ανάλυση ROC για την αξιολόγηση της διαγνωστικής τους αξίας, η οποία επίσης δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Τα επίπεδα της βητατροφίνης συσχετίστηκαν θετικά με την ηλικία για το συνολικό δείγμα (r =0.366, p= 0.02) και στην ανάλυση των υπο-ομάδων ηλικίας <14.95 ετών (n=36) και ≥14.95 ετών (n=36) τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στη δεύτερη ομάδα (116.2 ±60.5 pg/mL vs 178.6 ±134.9 pg/mL p= 0.025). Σχετικά με την απελίνη, αυτή συσχετίστηκε αρνητικά με την ηλικία (r= -0.245, p= 0.038) για το συνολικό δείγμα και στην ανάλυση των ανωτέρω υπο-ομάδων τα επίπεδα βρέθηκαν αυξημένα στην πρώτη υπο-ομάδα (25.8 ±11.9 pg/mL vs 19.6 ±5.6 pg/mL, p= 0.015). Η συσχέτιση και των δυο βιοδεικτών με το Δείκτη Μάζας Σώματος δεν επέφερε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα. Συμπέρασμα: Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας ερευνητικής εργασίας, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να διευκρινιστεί ο ρόλος των συγκεκριμένων βιοδεικτών στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου και να καθιερωθεί η χρήση τους ως διαγνωστικά εργαλεία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Σιδηροπούλου Πηνελόπη
- Sidiropoulou Pinelopi
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3354111