National and Kapodistrian University of Athens
Εκτίμηση μυοκαρδιακής παραμόρφωσης και λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας ασθενών υποβληθέντων σε διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η αορτική στένωση αποτελεί την πιο συχνή βαλβιδοπάθεια και η συχνότητα εμφάνισής της αυξάνεται με τη γήρανση του πληθυσμού. Η εμφάνιση συμπτωμάτων μειώνει δραματικά την επιβίωση και η μόνη θεραπευτική επιλογή που βελτιώνει την πρόγνωση είναι η χειρουργική και για ακατάλληλους προς χειρουργείο ασθενείς η διαδερμική αντικατάσταση της βαλβίδας. Οι απεικονιστικές μέθοδοι αποτελούν απαραίτητο εργαλείο για την εκτίμηση της σοβαρότητας της στένωσης και της μετεπεμβατικής πορείας των ασθενών. Βασική παράμετρος που αξιολογείται είναι το κλάσμα εξώθησης που δυστυχώς επηρεάζεται σε προχωρημένα στάδια νόσου, όταν η μυοκαρδιακή βλάβη είναι πλέον μη αναστρέψιμη. Κρίνεται, συνεπώς, αναγκαία η ανάδειξη ευαίσθητων δεικτών που ανιχνεύουν υποκλινική δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας. Σκοπός: Σκοπός της εργασίας είναι να αξιολογήσει τις αλλαγές στην λειτουργικότητα και τη μορφολογία της αριστερής κοιλίας πρώιμα μετά τη διαδερμική αντικατάσταση της βαλβίδας προσθέτοντας στους παραδοσιακούς υπερηχογραφικούς δείκτες τον υπολογισμό της συνολικής επιμήκους παραμόρφωσης (GLS). Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 32 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρή στένωση αορτής και υψηλό χειρουργικό κίνδυνο που υποβλήθηκαν σε διαδερμική αντικατάσταση αορτής (TAVR). Αξιολογήθηκαν υπερηχογραφικά προεπεμβατικά και ένα μήνα μετά την TAVR, υπολογίζοντας το κλάσμα εξώθησης (ΕF), τη μάζα του μυοκαρδίου (LVmass), τη μάζα μυοκαρδίου ανάλογα με το BSA (LVmass-i), το σχετικό πάχος τοιχώματος (RWT) και τη συνολικη επιμήκης παραμόρφωση (GLS). Αποτελέσματα: Οι τιμές του GLS βρέθηκαν σημαντικά επηρεασμένες σε όλους τους ασθενείς προεπεμβατικά, ακόμα και σε αυτούς με φυσιολογικό κλάσμα εξώθησης. Μετεμβατικά, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση του GLS και του κλάσματος εξώθησης (-13,79% vs -15,35%, p<0,001 και 49,38% vs 51,88%, p 0,050) ενώ τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της αριστερής κοιλίας (μάζα μυοκαρδίου, σχετικό πάχος τοιχώματος) δεν μεταβλήθηκαν αισθητά. Συμπέρασμα: Σύντομα μετά τη διαδερμική αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας σημειώνεται σημαντική βελτίωση στη συστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας που εκφράζεται τόσο μέσω των παραδοσιακών υπερηχογραφικών τεχνικών όσο και μέσω νεότερων όπως η εκτίμηση της συνολικής επιμήκους παραμόρφωσης. Το GLS επηρεάζεται σημαντικά σε ασθενείς με σοβαρή στένωση αορτής, ακόμα και πριν την έκπτωση του κλάσματος εξώθησης και φαίνεται να βελτιώνεται σημαντικά μετά την αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας ανεξάρτητα από τα κλινικά και υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπενία Δήμητρα
- Benia Dimitra
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3359912