National and Kapodistrian University of Athens
Endocrine adverse effects induced by immune checkpoint inhibitors’ treatment in non-small cell lung cancer (NSCLC), melanoma and urothelial cancer: A systematic review and meta-analysis
Abstract
dc:descriptionΟι ανοσοθεραπείες, με τη μορφή αναστολής σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος, είναι μια νέα προσέγγιση που έχει φέρει επανάσταση στη θεραπεία διαφόρων τύπων συμπαγών όγκων και αιματολογικών καρκίνων. Τα σημαντικότερα αποτελέσματα έχουν εντοπιστεί σε ασθενείς με μελάνωμα, μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και καρκίνο του παχέος εντέρου ενώ πρόσφατα έχουν εγκριθεί και εφαρμοστεί αντίστοιχα ως θεραπεία σε καρκίνωμα ουροδόχου κύστης, νεφρού, τραχήλου και ουροθηλίου. Οι ρυθμιστές των πρωτεϊνών σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως το κυτταροτοξικό αντιγόνο-4 των Τ- λεμφοκυττάρων (CTLA-4) και ο προσδέτης προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου-1 (PD-1), αποτελούν δύο συν-ανασταλτικούς υποδοχείς που εκφράζονται στα Τ λεμφοκύτταρα κατά την ενεργοποίηση, με βάση τις πρόσφατες προσεγγίσεις ανοσοθεραπείας που έχουν αναπτυχθεί. Αυτά τα μόρια, υπό φυσιολογικές συνθήκες, έχουν κρίσιμο αντίκτυπο στη διατήρηση της ομοιόστασης του ανοσοποιητικού, ρυθμίζοντας καταρροϊκά τη σηματοδότηση των Τ-κυττάρων, μειώνοντας ή αποκλείοντας έτσι τον αχαλίνωτο πολλαπλασιασμό των Τ-κυττάρων διατηρώντας παράλληλα την ανοχή σε αυτο-αντιγόνα, όπως τα αντιγόνα σχετιζόμενα με όγκους. Ωστόσο, ο αποκλεισμός των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί επίσης να οδηγήσει σε άρση της ανοσολογικής αυτοανοχής, προκαλώντας έτσι ένα νέο σύνδρομο αυτοάνοσων/αυτοφλεγμονωδών παρενεργειών, που χαρακτηρίζονται ως «ανοσοσχετιζόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες», κυρίως συμπεριλαμβανομένων των ενδοκρινοπαθειών. Μονοκλωνικά αντισώματα (mAbs) που στοχεύουν σε σημεία ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (δηλαδή, anti-CTLA-4: ipilimumab, tremelimumab; anti-PD-1: nivolumab, pembrolizumab; anti-PD-L1: durvalumab, atezolizumab) ενισχύουν την ενεργοποίηση των Τ κυττάρων κι έτσι απελευθερώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα ενάντια στα καρκινικά κύτταρα. Η θεραπεία με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (ICIs) συνοδεύεται από μια σειρά από ποικίλες και διακριτές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα (irAEs), και αντικατοπτρίζουν τη μηχανιστική ιδιαιτερότητα κάθε στόχου (δηλαδή, δίκτυο CTLA-4 και PD-1/PD-L1). Τα πιο συχνά ενδοκρινικά irAE που σχετίζονται με τη θεραπεία με αντι-PD-1 mAb είναι οι δυσλειτουργίες του θυρεοειδούς, ενώ η υποφυσίτιδα συνδέεται κυρίως με τη θεραπεία με αντι-CTLA-4. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 και η επινεφριδιακή ανεπάρκεια θεωρούνται ως σχετικά σπάνιες irAEs. Η συνδυαστική θεραπεία (anti-CTLA-4 συν anti-PD-1/PD-L1) μπορεί να ενοχοποιηθεί για αυξημένο κίνδυνο και επικράτηση ενδοκρινικών irAEs. Στην ακόλουθη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση συζητάμε τις παθοφυσιολογικές και κλινικές πτυχές των irAEs με ιδιαίτερη έμφαση στα ενδοκρινικά irAEs που σχετίζονται με τους ICIs και συγκεκριμένα με βάση τις δύο πιο επιτυχημένες εφαρμογές, το μελάνωμα και τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και μία που βρίσκεται ακόμα σε πιο πειραματική φάση, το ουροθηλιακό καρκίνωμα. Με έναν αυξανόμενο αριθμό ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία με ICIs, η στενή συνεργασία μεταξύ ογκολόγων, ενδοκρινολόγων και ανοσολόγων φαίνεται να είναι απαραίτητη όταν οι συνθήκες καθίστανται απαιτητικές και για την καλύτερη διαχείριση των σοβαρών ενδοκρινικών irAEs. Χρειάζονται αναμφίβολα περαιτέρω έρευνες για την καλύτερη εμβάθυνση και κατανόηση των μηχανισμών με τους οποίους διαφορετικοί ICIs μπορούν να προκαλέσουν μια ποικιλία ενδοκρινικών irAE.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κοπανός Στυλιανός
- Kopanos Stylianos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3362752