National and Kapodistrian University of Athens
Σχέσεις Ελλάδας-Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, 1956-1966
Abstract
dc:descriptionΟ ανταγωνισμός των δύο υπερδυνάμεων στον χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ευρύτερα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου επηρέασε άμεσα το ελληνικό κράτος, για το οποίο η εμπειρία του ελληνικού εμφυλίου οδήγησε στη συχνή ταύτιση του σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής με την εξασφάλιση της εσωτερικής σταθερότητας. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση που αναπτύσσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις και την πολιτική που ακολουθούν απέναντι στο ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής σε μια περίοδο σχεδόν δέκα ετών, από το 1956, την επαύριον δηλαδή της κρίσης του Σουέζ και της διακήρυξης του δόγματος Eisenhower στις αρχές του 1957, ως το 1966, χρονολογία παραίτησης του επί μακρόν πατριάρχη Χριστοφόρου Β΄. Τα κύρια ζητήματα που οφείλουν να διαχειριστούν στο διάστημα αυτό ελληνικό κράτος και Πατριαρχείο είναι αφενός η προοπτική αποχώρησης των ελληνικών πληθυσμών από την Αίγυπτο και εν συνεχεία η «έξοδος» των Ελλήνων παροίκων από αυτήν, αφετέρου η προσπάθεια διείσδυσης της Σοβιετικής Ένωσης στη Μέση Ανατολή και η αύξηση των ερεισμάτων της στους ντόπιους πληθυσμούς μέσω της χρήσης ήπιας ισχύος μέσων, ήτοι ελέγχοντας μέσω της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τα τέσσερα ελληνορθόδοξα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολής (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων), το οποίο θα σήμαινε και την «πνευματική περικύκλωση» του ελληνικού κράτους από τον ανατολικό συνασπισμό. Εν προκειμένω, οι ελληνικές κυβερνήσεις εκλήθησαν, επίσης, να αντιμετωπίσουν τη στροφή τμήματος της ελληνικής κοινότητας στην Αίγυπτο και του ίδιου του Πατριαρχείου προς τη Μόσχα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τζελέπης Παύλος
- Tzelepis Pavlos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3363127