National and Kapodistrian University of Athens
Εξωμήτριος κύηση πριν και μετά την πανδημία Covid-19
Abstract
dc:descriptionΣκοπός και στόχος της εργασίας: Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη των δεδομένων σχετικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας COVID19. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη των δεδομένων αναφορικά με τις αλλαγές που έχουν σημειωθεί τόσο στην διάγνωση όσο και την αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης μετά την πανδημία καθώς και η πιθανή επίδραση της πανδημίας στην διάγνωση και την θεραπεία της έκτοπης κύησης. Στο ειδικό μέρος της εργασίας, θα παρουσιαστούν ουσιαστικά τα δεδομένα αναφορικά με την έκτοπη κύηση πριν και μετά την εμφάνιση της πανδημίας covid19 και θα γίνει μια προσπάθεια σύγκρισης των δυο χρονικών περιόδων (προ-covid-19 και covid-19 περίοδο) όσον αφορά την διάγνωση και αντιμετώπιση της έκτοπης κύησης. Μέθοδος: Για να επιτευχθεί ο στόχος της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών συγγραμμάτων καθώς και επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας. Για την εύρεση του υλικού, έγινε χρήση της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Pubmed. Αποτελέσματα: Στην μελέτη των Barg et al 2021 οι ασθενείς της περιόδου covid-19 παρουσιάστηκαν με υψηλότερα επίπεδα β-hCG, υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης, απαίτηση για επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση και υψηλότερη μέση απώλεια αίματος (Barg et al 2021). Οι μελέτες των Barg et al 2021, Casadio et al 2020 και Dvash et al 2021 εντοπίσανε υψηλότερα ποσοστά ρήξης έκτοπης κύησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας covid-19. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη μελέτη των Platts et al 2021, οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά μη χειρουργικής διαχείρισης κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος covid-19 σε σύγκριση με μια κοόρτη πριν από την πανδημία. Οι γυναίκες που αντιμετωπίστηκαν μη χειρουργικά στην κοόρτη CPER αντιμετωπίστηκαν επίσης με λιγότερες επισκέψεις στο νοσοκομείο. Αυτό δεν οδήγησε σε αύξηση των παρατηρούμενων ποσοστών επιπλοκών (Platts et al 2021). Η μελέτη των Warner και Katzτο 2021, επισημαίνει μια δραματική αύξηση στη διάγνωση και τη διαχείριση των έκτοπων κυήσεων που αντιμετωπίστηκαν μέσα σε μόλις 2 μήνες, με αξιοσημείωτα αυξημένο αριθμό ασθενών με ρήξη και ασταθείς τη στιγμή της αρχικής διάγνωσης. Σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, είναι καίριας σημασίας να σημειωθεί αυτή η αύξηση, καθώς οι γυναίκες που παρουσίασαν ρήξη έκτοπης κύησης αγνοούσαν εντελώς τη διάγνωσή τους, και το μόνο που γνώριζαν ήταν ότι είχαν θετικό τεστ κύησης στο σπίτι (Warner and Katz 2021). Σε μια ανάλυση από τη Βόρεια Ιταλία, το 2020, ο Casadio και οι συνεργάτες του, επεσήμαναν το αυξημένο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στην πανδημία Covid-19. Το ποσοστό των ρήξεων έκτοπων κυήσεων ήταν σημαντικά υψηλότερο κατά τη διάρκεια του lockdown σε σύγκριση με τη περίοδο πριν το lockdown (6/9; 66,7% έναντι 52/201; 25,9%, Fisher’s Exact Test P=0,02) (Casadio et al 2020). Η Dvash και οι συνεργάτες της, το 2021, σε μια αναδρομική μελέτη εντοπίσανε υψηλότερο ποσοστό ρήξης έκτοπης κύησης στο ίδρυμα τους κατά τη διάρκεια της covid-19 πανδημίας (Dvash et al 2021). Οι ερευνητές πιστεύουν ότι κάποια μείωση στη διαθεσιμότητα των ιατρικών υπηρεσιών και ο φόβος των γυναικών για πιθανή έκθεση τις επηρέασαν να μειώσουν την ιατρική φροντίδα και τις εξετάσεις τους. Η παρούσα μελέτη είναι σύμφωνη με άλλες εκθέσεις/αναφορές που δείχνουν μειώσεις στις ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης κατά τη διάρκεια της επιδημίας covid-19 τον Ιανουάριο-Απρίλιο 2020 (Chen and Zheng 2020, Happle et al 2020, Dvash et al 2021). Οι ερευνητές Bhambhvani et al 2021 ανέφεραν ότι στον ημερήσιο όγκο των περιπτώσεων έκτοπης κύησης δεν σημειώθηκε καμία διαφορά σε κάθε ίδρυμα (Bhambhvani et al 2021). Το 2021, οι Mungmunpuntipantip και Wiwanitkit (Mungmunpuntipantip and Wiwanitkit 2021), ανέφεραν ότι σύμφωνα με τους Elito Júnior και Araujo Júnior 2020, «η κλινική θεραπεία της έκτοπης κύηση με μεθοτρεξάτη ή η διαχείριση αναμονής (expectant management) είναι μια εναλλακτική λύση κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Μια έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη επιλογή θεραπευτικών επιλογών είναι καίριας σημασίας για την επιτυχία της θεραπείας» (Elito Júnior and Araujo Júnior 2020). Στη μελέτη των Hansen και Stovall 2020, επισημαίνεται ότι σε ασθενή που βρέθηκε θετική στην Covid-19 μόλυνση, πρέπει κανείς να εξετάσει προσεκτικά τα οφέλη και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες της φαρμακευτικής ή χειρουργικής θεραπείας πριν από τη θεραπεία για μια έκτοπη κύηση. Μεθοτρεξάτη μπορεί δυνητικά να προκαλέσει ανοσοκαταστολή και να επιδεινώσει την μόλυνση από covid-19. Λαπαροσκόπηση, με κατάλληλες χειρουργικές τεχνικές και ατομικό προστατευτικό εξοπλισμό για τη μείωση του θεωρητικού κινδύνου μετάδοσης του ιού από το χειρουργικό καπνό, παραμένει μια λογική/εύλογη ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για τη θεραπεία μιας έκτοπης κύησης σε έναν ασθενή που βρέθηκε θετικός σε λοίμωξη από covid-19 (Hansen and Stovall 2020). Συμπέρασμα: Η ταχεία εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 οδήγησε σε ευρεία εισαγωγή κοινωνικής αποστασιοποίησης έως και πλήρες lockdown (Lytras and Tsiodras 2020). Ως απάντηση στην πανδημία, χώρες σε όλο τον κόσμο χρειάστηκε να εφαρμόσουν αλλαγές στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών υγείας. Αυτοί οι περιορισμοί επηρέασαν τον αριθμό επισκέψεων στα εξωτερικά ιατρεία και στα τμήματα επειγόντων περιστατικών (Barg et al 2021). Νοσοκομεία σε όλες τις χώρες καθιέρωσαν αλλαγές πολιτικής για να περιορίσουν τις εκθέσεις, να διατηρήσουν τον εξοπλισμό ατομικής προστασίας, να χρησιμοποιήσουν για άλλο σκοπό το χώρο του νοσοκομείου και να ανακατανείμουν το προσωπικό εν αναμονή αύξησης των εισαγωγών covid-19 (Center for Disease Control and Prevention 2020, Spurlin et al 2020) . Τα νοσοκομεία έχουν να αντιμετωπίσουν: Νέες προκλήσεις με αύξηση εισαγωγών ασθενών υψηλής οξύτητας, περιορισμένους πόρους, σημαντική αλλαγή στα πρότυπα πρακτικής, αναβολή όλων των εκλεκτικών/προαιρετικών διαδικασιών, καθιστώντας λειτουργικά δωμάτια (χειρουργικές αίθουσες) άμεσα διαθέσιμα για να μετατραπούν σε μονάδες εντατικής θεραπείας και διατήρηση του ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού (Spurlin et al 2020). Τα περιοριστικά μέτρα για τον έλεγχο της εξάπλωσης της πανδημίας και η διαταραχή του συστήματος υγείας εξαιτίας της πανδημίας μπορεί να έχουν επιβλαβείς συνέπειες για την υγεία των γυναικών (Roberton et al 2020, Casadio et al 2020). Μολονότι η ιατρική φροντίδα ορίστηκε ως βασική ανάγκη ωστόσο υπήρξε μείωση των αφίξεων στα επείγοντα των νοσοκομείων (Dvash et al 2021). Υπάρχει ανησυχία ότι οι ασθενείς είναι επιφυλακτικοί όσον αφορά την επαφή με άτομα με covid-19. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο φόβος της έκθεσης σε ασθενείς με covid-19 καθιστά τους ασθενείς απρόθυμους-διστακτικούς στο να αναζητήσουν φροντίδα ακόμη κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με οξείες, απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις (Bhambhvani et al 2021). Το γεγονός αυτό, δηλαδή η αλλαγή στη συμπεριφορά των ασθενών προκάλεσε καθυστέρηση στη διάγνωση και τη θεραπεία της έκτοπης κύησης. Η καθυστέρηση στη διάγνωση της έκτοπης κύησης συσχετίστηκε με προχωρημένο κλινικό στάδιο και υψηλότερο ποσοστό χειρουργικής επέμβασης (Barg et al 2021).
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χαραλαμπίδη Γενοβέφα
- Charalampidi Genovefa
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3370448