National and Kapodistrian University of Athens
Η επίδραση της οστεοπόρωσης στην παθογένεια και την πώρωση των καταγμάτων κάτω πέρατος κερκίδας
Abstract
dc:descriptionΤα κατάγματα του κάτω πέρατος της κερκίδας είναι ανάμεσα στα πιο συχνά κατάγματα ευθραυστότητας που παρατηρούνται σε ασθενείς άνω των 50 ετών και σχετίζονται με υψηλή συχνότητα εμφάνισης οστεοπόρωσης και επακόλουθων καταγμάτων. Τα κατάγματα αυτά συμβαίνουν συνήθως,είτε στην εφηβική ηλικία,είτε σε ενήλικες μετά την πέμπτη δεκαετία της ζωής και συνήθως 15 χρόνια νωρίτερα από τα κατάγματα του ισχίου ή της σπονδυλικής στήλης, παρέχοντας στους κλινικούς ιατρούς μια ευκαιρία να ανιχνεύσουν έγκαιρα τις οστικές αλλαγές, να διαγνώσουν και να αντιμετωπίσουν την οστεοπόρωση και να προλάβουν τα δευτερογενή κατάγματα. Τα κατάγματα ευθραυστότητας συνιστούν περίπλοκες θεραπευτικές προκλήσεις που χαρακτηρίζονται από παράγοντες, όπως η παρατεταμένη κατάκλιση και η ακινητοποίηση τα οποία μετά από τέτοια κατάγματα επιταχύνουν την οστική απώλεια, επιδεινώνοντας την υποκείμενη κατάσταση. Tα κατάγματα αυτά είναι συχνά συντριπτικά, καθιστώντας την ανάταξη τους δύσκολη και οδηγώντας συχνά σε μη ικανοποιητικά αποτελέσματα. Η κακή οστική ποιότητα περιπλέκει τις χειρουργικές επεμβάσεις, μειώνοντας τη σταθερότητα της εσωτερικής οστεοσύνθεσης και αυξάνοντας την πιθανότητα επιπλοκών όπως είναι η χαλάρωση και η αποτυχία της χρήσης μοσχεύματος. Η πώρωση του κατάγματος μπορεί να καθυστερήσει, οδηγώντας σε παρατεταμένη ανάρρωση και αυξημένο κίνδυνο επακόλουθων επιπλοκών. Σκοπός της εργασίας μας ήταν να διερευνήσουμε,αν και κατά πόσο η οστεοπόρωση αποτελεί προδιαθεσικό παράγοντα για τα κατάγματα αυτά σε άνδρες και γυναίκες μέσης ηλικίας,καθώς και κατά πόσο συσχετίζεται με διαταραχές της πώρωσης,ή άλλες επιπλοκές στη συντηρητική ή χειρουργική αντιμετώπισή τους.Από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήσαμε μελέτες έχουν καταδείξει σημαντικές διαφορές στα δομικά και μηχανικά χαρακτηριστικά στο κάτω πέρας του οστού της κερκίδας μεταξύ οστεοπορωτικών και μη ασθενών. Ένας βασικός παράγοντας που συμβάλλει στην τελική αντοχή του οστού της κερκίδας στο περιφερικό της τμήμα είναι το φλοιώδες οστό και συγκεκριμένα το φλοιώδες κέλυφος. Ωστόσο, η ποιότητα του σπογγώδους οστού επίσης ασκεί επίδραση στην αξονική αντοχή του συγκεκριμένου οστού σε αυτό το σημείο. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία τόσο των ιδιοτήτων του φλοιώδους όσο και του σπογγώδους οστού στον καθορισμό της οστικής αντοχής σε θραύση. Επιπλέον, η πορωτικότητα του φλοιώδους οστού στο περιφερικό τμήμα της κερκίδας έχει αναγνωριστεί ως προγνωστικός παράγοντας καταγμάτων, ανεξάρτητα από την οστική πυκνότητα. Η οστεοπόρωση θεωρείται ότι δυνητικά επηρεάζει αρνητικά την πώρωση των καταγμάτων, όσον αφορά τις κυτταρικές διεργασίες, τον σχηματισμό του πώρου, την επιμετάλλωση και τη βιομηχανική αντοχή. Αν και ο πώρος του κατάγματος που σχηματίζεται γύρω από ένα οστεοπορωτικό κάταγμα είναι λιγότερο άκαμπτος και επιμεταλλωμένος από αυτόν που σχηματίζεται στο φυσιολογικό οστό, δεν είναι ακόμη βέβαιο πώς αυτό επηρεάζει τη λειτουργικότητα μακροπρόθεσμα και την εμβιομηχανική. Σε ζωικά μοντέλα, η οστεοπόρωση έχει συσχετιστεί με διάφορες αρνητικές επιδράσεις στη διαδικασία της πώρωσης, συμπεριλαμβανομένου του μειωμένου σχηματισμού του πώρου, της οστικής ανάπτυξης και πυκνότητας καθώς και της εμβιομηχανικής αντοχής. Οδηγεί επίσης σε καθυστέρηση των κυτταρικών διεργασιών και της διαφοροποίησης κατά την πώρωση των καταγμάτων. Ορισμένες μελέτες έχουν καταδείξει την οστεοπόρωση ως πιθανό παράγοντα κινδύνου για καθυστερημένη πώρωση, ενώ άλλες δεν διαπίστωσαν σημαντική συσχέτιση, αν και ανέφεραν μεγαλύτερο χρόνο μέχρι να επιτευχθεί η πώρωση σε οστεοπορωτικούς ασθενείς.Τα δεδομένα της επίδρασης της αντιοστεοπορωτικής αγωγής στην πώρωση των καταγμάτων είναι αντιφατικά, όπως αποδεικνύεται τόσο από μη οστεοπορωτικά όσο και από οστεοπορωτικά ζωικά μοντέλα. Η τεριπαρατίδη και τα αντικαταβολικά φάρμακα σχετίζονται με τη βελτίωση της πώρωσης των καταγμάτων και την καθυστέρηση της ανακατασκευής, αντίστοιχα. Κλινικές μελέτες, που επικεντρώνονται κυρίως σε κατάγματα του κάτω πέρατος κερκίδας, δεν έχουν καταδείξει σημαντική επίδραση των διφωσφονικών στην πώρωση των καταγμάτων. Αντίθετα, η τεριπαρατίδη έχει συσχετιστεί με μειωμένο χρόνο μέχρι την πώρωση του κατάγματος σε διάφορες μελέτες που αφορούσαν κυρίως ασθενείς με κάταγμα ισχίου, αν και αυτό δεν οδήγησε σε μείωση των ποσοστών καθυστερημένης πώρωσης ή ψευδάρθρωσης. Ενώ μελέτες σε ζώα έχουν παράσχει στοιχεία που υποδηλώνουν αρνητική επίδραση της οστεοπόρωσης στην πώρωση των καταγμάτων, τα κλινικά στοιχεία που υποστηρίζουν την άποψη αυτή είναι λιγότερο πειστικά. Τα διφωσφονικά και η τεριπαρατίδη θα μπορούσαν να συνιστούν επιλογές κατά την πώρωση των καταγμάτων, καθώς δεν έχουν δείξει σαφείς αρνητικές επιδράσεις.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Αυγερινός Αλέξανδρος
- Avgerinos Alexandros
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3371078