National and Kapodistrian University of Athens
Τo ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών (ETS) και η επίδρασή του στην εκμετάλλευση του πλοίου
Abstract
dc:descriptionΜε επίκεντρο τον τομέα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης - ο οποίος αποτελεί κεντρικό πυλώνα της παρούσας ανάλυσης - και αντιλαμβανόμενοι πλήρως τη ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η διεθνής και η ευρωπαϊκή κοινότητα δεν παρέμειναν αμέτοχες στην επίλυση του προβλήματος της πρόληψης και του ελέγχου της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Ειδικότερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση (εν συντομία εφεξής «Ε.Ε.») ασκεί για χρόνια εντατική νομοθετική δραστηριότητα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής ως συνάρτηση των περιβαλλοντικών ζητημάτων που βρίσκονται στην κορυφή της πολιτικής της ατζέντας . Ωστόσο, παρά τις νομοθετικές της πρωτοβουλίες, συνεχίζει να αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη πηγή εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα μετά την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ακολουθούμενη από την Ινδία και τη Ρωσία. Μεταξύ άλλων, το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής ως συνάρτηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστες και τις οι θαλάσσιες μεταφορές, καθώς η ναυτιλία διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο διεθνές εμπόριο, αν και συχνά επισημαίνεται ότι η ίδια θεωρείται ως ο λιγότερο επιβλαβής για το περιβάλλον τρόπος μεταφοράς εμπορευμάτων. Στην πραγματικότητα όμως, δεν θα ήταν υπερβολή να επισημάνουμε ότι ένα πλοίο, ασχέτως της εκμετάλλευσής του π.χ. ναύλωση, θαλάσσια αρωγή, είναι ρυπογόνος παράγοντας, ο οποίος συμβάλλει ουσιωδώς στη γιγάντωση του προβλήματος. Πράγματι, την τελευταία δεκαετία η ναυτιλία έχει βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, ως ένας παράγοντας που συνεχίζει να ασκεί πιέσεις στο περιβάλλον λόγω της σημαντικής κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων. Η παγκόσμια ναυτιλιακή δραστηριότητα εκπέμπει σημαντικές ποσότητες εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου: αν ο ναυτιλιακός τομέας ήταν χώρα, θα κατατασσόταν στην έκτη θέση σε εκπομπές στον κόσμο. Ο αντίκτυπος του ναυτιλιακού τομέα σε επίπεδο Ε.Ε. είναι σημαντικός: χαρακτηριστικά, το έτος 2015, αντιστοιχούσε στο 13% των συνολικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τον τομέα των μεταφορών, ενώ σύμφωνα με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (International Maritime Organization, εφεξής εν συντομία «Ι.Μ.Ο.»), οι παγκόσμιες εκπομπές της ναυτιλίας θα συνεχίσουν να αυξάνονται μέχρι το 2050 . Παρά την υπολογίσιμη συμβολή τους στην κλιματική αλλαγή, οι διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές παρέμεναν για δεκαετίες χωρίς αποτελεσματική ρύθμιση στο κανονιστικό πλαίσιο της Ε.Ε. για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Ατράνταχτη απόδειξη αυτού αποτελεί το γεγονός ότι ακόμη και οι υπάρχουσες νομοθετικές πρωτοβουλίες στην πραγματικότητα απέφευγαν να θίξουν ισχυρά το μείζον ζήτημα για την ναυτιλία, δηλαδή την απεξάρτηση της από τον άνθρακα . Αλλά για πόσο ακόμη θα μπορούμε να εμμένουμε σε αυτή την εμφανή απόκλιση;
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ρόκκου Αθηνά
- Rokkou Athina
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3387182