National and Kapodistrian University of Athens
Διαταραχές πηκτικότητας και θεραπεία στους εγκαυματίες
Abstract
dc:descriptionΤα εγκαύματα είναι τραυματισμός του δέρματος. Ο πιο συχνός τύπος εγκαύματος είναι τα θερμικά εγκαύματα, ενώ υπάρχουν και άλλα είδη λιγότερο συχνά (χημικά εγκαύματα). Τα εγκαύματα χωρίζονται σε 3 κατηγορίες (μείζονα, ελάσσονα, μέτρια), με ανάλογα συμπτώματα. Το δέρμα αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου σώματος. Το κεντρικό σημείο επαφής της μέγιστης βλάβης αντιπροσωπεύει τον ιστό, που καταστρέφεται την στιγμή του τραυματισμού και επέρχεται ο κυτταρικός θάνατος. Σε ένα έγκαυμα παρατηρείται συστηματική απελευθέρωση φλεγμονωδών κυτοκινών και μεσολαβητών και φυσική απώλεια του δέρματος. Η μεγάλη απώλεια δέρματος έχει σαν συνέπεια την έλλειψη προστασίας στον ανθρώπινο οργανισμό (από μόλυνση, η απώλεια του ελέγχου της θερμοκρασίας και της ρύθμιση των υγρών). Ανάλογα με την έκταση του εγκαύματος και τις επιπλοκές, που θα παρουσιαστούν προτείνεται και η ανάλογη θεραπεία στους ασθενείς. Στην μελέτη αυτή θα αναφερθούμε στις διαταραχές, που παρουσιάζονται στους μηχανισμό της αιμόστασης. Συνοπτικά παρατηρείται αύξηση, στους παράγοντες πήξης από την αρχή του εγκαύματος και μετά από 2 ημέρες, όπου συνεχίζουν να είναι αυξημένοι, και την μείωση, με αποτέλεσμα την ενίσχυση του σχηματισμού θρομβίνης. Στα εγκαύματα, παρατηρείται επίσης ενίσχυση του ινωδολυτικού μηχανισμού των ασθενών. Γίνεται αναφορά στις εργαστηριακές δοκιμασίες, που χρησιμοποιούνται και παρουσιάζουν μεγαλύτερη ακρίβεια και αποτελεσματικότητα, για να γίνει αντιρρόπηση, όπως η χρήση της θρομβοελαστογραφίας .Η θεραπεία, που χρησιμοποιείται στις περιπτώσεις αυτές, προκύπτει από τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων και συνήθως γίνεται χρήση αντιθρομβίνης, ηπαρίνης και ενεργοποιημένης πρωτεΐνης C.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Ντούλες Σπυρίδων
- Ntoules Spyridon
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3387535