National and Kapodistrian University of Athens
Ψυχική διαταραχή και στιγματισμός σε νοσηλευόμενους εφήβους
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο στιγματισμός των εφήβων εξαιτίας της ψυχικής διαταραχής τους, έχει ένα σημαντικό αντίκτυπο στην ζωή των εφήβων. Η διερεύνηση του στίγματος στον τομέα της ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων παραμένει πολύ περιορισμένη. Σκοπός: Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του βαθμού του στιγματισμού που βιώνουν οι έφηβοι που έχουν νοσηλευτεί σε παιδοψυχιατρική κλινική. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 82 οικογένειες, των οποίων τα παιδιά τους νοσηλεύτηκαν στην παιδοψυχιατρική κλινική του Γ.Ν. Πειραιά "Τζάνειο", κατά την περίοδο: Ιανουάριος 2019 - Δεκέμβριος 2022. Οι έφηβοι συμπλήρωσαν την κλίμακα Στιγματισμού (Stigma Scale), τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων κα Δυσκολιών (SDQ), καθώς και το ερωτηματολόγιο αυτοεκτίμησης (RSES). Οι γονείς συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο αυτοστιγματισμού των Γονέων (PSSS) και τo ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών που αφορούσε στις δυσκολίες των παιδιών τους (SDQ). Έντυπο δημογραφικών χαρακτηριστικών συμπληρώθηκε από τους γονείς και από τους εφήβους. Το επίπεδο λειτουργικότητας των εφήβων (Cgas) αντλήθηκε από τους ιατρικά αρχεία των εφήβων. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, δείχνουν ότι οι έφηβοι που νοσηλεύτηκαν σε παιδοψυχιατρική μονάδα, ανέφεραν υψηλές μέσες τιμές στιγματισμού σε όλες τις πτυχές του στίγματος. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ του βαθμού στιγματισμού των εφήβων με την ηλικία, το φύλο, τον βαθμό και τον αντίκτυπο των δυσκολιών τους σε τομείς της καθημερινότητας (p<0,05). Ομοίως στατιστικά σημαντική συσχέτιση προέκυψε μεταξύ της «ντροπής» που νιώθουν οι γονείς για τα προβλήματα των παιδιών τους σε σύγκριση με το φύλο και την καταγωγή τους (p<0,05). Κλινικοί παράγοντες όπως ο αριθμός νοσηλειών και η διάρκεια νοσηλείας των εφήβων, προέκυψε ότι επηρεάζουν τα επίπεδα στιγματισμού των εφήβων και των γονέων αντίστοιχα (p<0,05). Έφηβοι με διάγνωση «ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή» ανέφεραν μεγαλύτερη τάση για μυστικότητα σε σύγκριση με τους εφήβους που διαγνώστηκαν με άλλη διαταραχή (p<0,05). Στατιστικά σημαντική θετική σχέση προέκυψε μεταξύ του βαθμού δυσκολιών των εφήβων και της «αυτομομφής/αυτοκατηγορίας» των γονέων για τα προβλήματα της ψυχικής υγείας των παιδιών τους (p<0,05). Από τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του αυτοστιγματισμού των γονέων και του βαθμού στιγματισμού των εφήβων δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση (p>0.05). Από την ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης προέκυψε ότι οι μεταβλητές συνολική δυσκολία του εφήβου (β=-0,26), ο αντίκτυπος αυτών σε τομείς της καθημερινότητας του (β=-0,40), και η προσωπική απόρριψη (β=-0,25), σχετίζονται ανεξάρτητα με χαμηλότερη αυτοεκτίμηση του εφήβου σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0,05). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη υιοθέτησης μιας ολιστικής προσέγγισης στη θεραπεία των εφήβων ασθενών με ψυχιατρικές διαταραχές.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λεβάκου Ανθούλα
- Levakou Anthoula
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3388279