National and Kapodistrian University of Athens
Συνθήκες επαγωγής ανοσογονικού τύπου κυτταρικού θανάτου (ICD) in vitro και σε ασθενείς με καρκίνο
Abstract
dc:descriptionΤο πολλαπλούν μυέλωμα (ΠΜ) είναι μια ανίατη πλασματοκυτταρική δυσκρασία, κατά την οποία τα εξαλλαγμένα Β κύτταρα διηθούν τον μυελό των οστών και εκκρίνουν, σε αυξημένα επίπεδα, παραπρωτεΐνη. Αυτή μπορεί να είναι μία μη λειτουργική ανοσοσφαιρίνη ή μόνο η ελαφριά της αλυσίδα, που τελικά η συσσώρευσή της στο αίμα και τους ιστούς προκαλεί βλάβη διαφόρων οργάνων. Παρά τις θεραπείες με αναστολείς πρωτεασώματος, ανοσοτροποποιητικά φάρμακα και μονοκλωνικά αντισώματα, το ΠΜ χαρακτηρίζεται από πολλαπλές υποτροπές και τελικά, η θεραπεία του υποτροπιάζοντος ή ανθεκτικού πολλαπλού μυελώματος (RRMM) αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση. Το Belamaf αποτελεί μία καινοτόμος θεραπευτική προσέγγιση για το ΠΜ. Πρόκειται για ένα σύζευγμα μονοκλωνικού αντισώματος, του Belantamab, και της τοξίνης μονο-μεθυλο-αουριστατίνης F, το οποίο στοχεύει το αντιγόνο ωρίμανσης των Β κυττάρων (BCMA). Το Belamaf δρα σε πολλαπλά επίπεδα, καταστρέφοντας τα εξαλλαγμένα πλασματοκύτταρα, μέσω της ταχύτατης απελευθέρωσης της τοξίνης στο εσωτερικό του κυττάρου, με αποτέλεσμα την θανάτωσή τους και/ή την επαγωγή ανοσογονικού τύπου κυτταρικού θανάτου (ICD). Μετά την επαγωγή του ICD, τα μοριακά μοτίβα που σχετίζονται με κίνδυνο (DAMPs) απελευθερώνονται στον εξωκυττάριο χώρο ή εκτίθενται στην εξωτερική επιφάνεια του κυττάρου που οδηγείται σε θάνατο. Τα DAMPs έχουν την ικανότητα να διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα και να ενισχύουν τις Τ-μεσολαβούμενες κυτταρικές αποκρίσεις και τελικά να επιτυγχάνεται αντικαρκινική ανοσολογική μνήμη. Τα DAMPs που μας απασχόλησαν ήταν το ανοσοδραστικό δεκαπεπτίδιο της προθυμοσίνης α [προΤα(100-109)], η πρωτεΐνη υψηλής κινητικότητας της ομάδας Β1 (HMGB1) και η καλρετικουλίνη (CRT). Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η μελέτη της επίδρασης του Belamaf, in vitro σε ανθρώπινες μυελωματικές κυτταρικές σειρές, και ex vivo σε ασθενείς με ΠΜ. Στο in vitro μέρος, ελέγχθηκε η δράση του Belamaf στις κυτταρικές σειρές NCI-H929 και L363, οι οποίες παρουσιάζουν διαφορετική έκφραση του BCMA, αλλά και σε PBMCs, από υγιείς δότες. Οι κυτταρικές σειρές και τα PBMCs υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες MTT, για τον προσδιορισμό της τιμής IC50 του Belamaf. Επίσης, εκτιμήσαμε τον τύπο του κυτταρικού θανάτου μετά από επώαση με Belamaf, μέσω χρώσης των κυττάρων με AnnexinV και ιωδιούχο προπίδιο (PI) και ανάλυση με κυτταρομετρίας ροής. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι υψηλά επίπεδα έκφρασης του BCMA σχετίζονται με μεγαλύτερη ευαισθησία στο Belamaf. Από την άλλη στα PBMCs δεν παρατηρήθηκε κάποια επίδραση μετά από επώαση με Belamaf. Στο ex vivo μέρος, δεκαπέντε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με ΠΜ έλαβαν Belamaf ως μέρος του θεραπευτικού τους σχήματος, μαζί με λεναλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη. Περιφερικό αίμα συλλέχθηκε πριν και 24 ώρες μετά τη χορήγηση, για δύο κύκλους θεραπείας. Αναλύσαμε τη δράση του Belamaf ex vivo καθορίζοντας τα επίπεδα τριών δεικτών ICD. Συγκεκριμένα, προσδιορίστηκε η συγκέντρωση της HMGB1 στον ορό και του προΤα(100-109) στο πλάσμα των ασθενών, με ένα εμπορικό kit ELISA και μία in house ELISA, αντίστοιχα. Η έκφραση της CRT αξιολογήθηκε στα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (CTCs) με κυτταρομετρία ροής, χρησιμοποιώντας ένα πολυπαραμετρικό πάνελ, που περιείχε συζευγμένα με φθοριόχρωμα αντισώματα έναντι των CD19, CD38, CD45 και CD56. Τα επίπεδα της HMGB1 αυξήθηκαν σημαντικά κατά τον 1ο κύκλο θεραπείας και σε μικρότερο βαθμό στον 2ο κύκλο. Τα επίπεδα του προΤα(100-109) αυξήθηκαν επίσης, αλλά δεν παρουσίασαν στατιστική σημαντικότητα. Στην πλειοψηφία των ασθενών παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των CTCs, μόλις 24 ώρες μετά την πρώτη δόση του Belamaf. Μετά από σύγκριση της μεταβολής των επιπέδων των βιοδεικτών με την ανταπόκριση των ασθενών στην θεραπεία, βρέθηκε ότι οι ασθενείς με πολύ καλή μερική ανταπόκριση (VGPR) στους 3 μήνες είχαν σοβαρές ενδείξεις επαγωγής ICD σε σύγκριση με εκείνους που πέτυχαν μερική ανταπόκριση (PR). Συμπερασματικά, το Belamaf είναι αποτελεσματικό κατά των κυττάρων που εκφράζουν BCMA και ένα πολλά υποσχόμενο φάρμακο για τη θεραπεία του ΠΜ, καθώς επάγει ταχέως τον ICD των κυττάρων του μυελώματος in vivo και η ένταση της επαγωγής σχετίζεται με την ανταπόκριση στη θεραπεία.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Δημητρακοπούλου Γεωργία
- Dimitrakopoulou Georgia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3389363