National and Kapodistrian University of Athens
Οικογενές μελάνωμα: βιβλιογραφική ανασκόπηση και παρουσίαση κοορτής ασθενών από το Νοσοκομείο "Ανδρέας Συγγρός"
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο όρος οικογενές μελάνωμα χρησιμοποιείται όταν σε μία οικογένεια υπάρχουν 2 ή περισσότεροι συγγενείς με ιστορικό μελανώματος. Πρόκειται για σπάνιο νόσημα και υπολογίζεται ότι αποτελεί περίπου το 5-12% του συνόλου των μελανωμάτων. Από μελέτες έχουν βρεθεί παθογόνες κληρονομούμενες παραλλαγές στα γονίδια CDKN2A, CDK4, POT1, TERT, ACD, TERF2IP, MITF και BAP1 που σχετίζονται με το νόσημα. Οι φορείς αυτών των παθογόνων παραλλαγών συνήθως αναπτύσσουν μελάνωμα σε νεαρή ηλικία και έχουν αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης πολλαπλών πρωτοπαθών μελανωμάτων, ενώ βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο και για άλλες κακοήθειες. ΣΚΟΠΟΣ Στα πλαίσια της παρούσας μελέτης πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση για το οικογενές μελάνωμα σε σχέση με τα υπάρχοντα γενετικά δεδομένα, και την κλινική τους σημασία για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους. Παρουσιάζονται επίσης τα κλινικο-επιδημιολογικά και γενετικά χαρακτηριστικά κοορτής ασθενών με οικογενές μελάνωμα που παρακολουθούνται στο Νοσοκομείο “Ανδρέας Συγγρός” και έχουν υποβληθεί σε γενετικό έλεγχο σχετικό με το νόσημα, με στόχο τον καθορισμό των παραγόντων κινδύνου του νοσήματος στον υπό εξέταση πληθυσμό. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed και Google Scholar με λέξεις -κλειδιά που αφορούν στο πεδίο του οικογενούς μελανώματος. Συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν όλα τα περιστατικά οικογενούς μελανώματος με καταγεγραμμένα κλινικά, επιδημιολογικά και γενετικά χαρακτηριστικά που παρακολουθούνται στο Νοσοκομείο “Ανδρέας Συγγρός”. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Οι γνωστές κληρονομούμενες παθογόνες παραλλαγές γονιδίων εξηγούν λιγότερο από το 50% της κληρονομικής προδιάθεσης για το νόσημα. Το συχνότερο γονίδιο που σχετίζεται με προδιάθεση για οικογενές μελάνωμα είναι το CDKN2A. Από τις οικογένειες που μελετήθηκαν, 32.6% (30/92) έφεραν παθογόνες παραλλαγές στο γονίδιο CDKN2A. Τα ποσοστά ανίχνευσης ήταν υψηλότερα στις οικογένειες με τουλάχιστον 3 πάσχοντα από μελάνωμα μέλη σε σύγκριση με τις οικογένειες με μόνο 2 πάσχοντα μέλη (50% έναντι 28.4%), και σε περιπτώσεις 1ου βαθμού συγγένειας μεταξύ των πασχόντων σε σύγκριση με 2ου ή 3ου βαθμού συγγένεια (37.7% έναντι 22.6%). Οι φορείς παθογόνων παραλλαγών διαγνώστηκαν με μελάνωμα σε μικρότερη ηλικία σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς (40.1 έτη έναντι 50 έτη) και είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης πολλαπλών πρωτοπαθών μελανωμάτων (38.2% έναντι 2.6%), ενώ ήταν πιθανότερο να έχουν μεγαλύτερο αριθμό σπίλων (>25) και/ή κλινικά άτυπους σπίλους (75% έναντι 52.7% και 72.7% έναντι 44.6% αντίστοιχα). Από τα υπόλοιπα γονίδια υψηλής διεισδυτικότητας για μελάνωμα, ένας ασθενής έφερε παθογόνο παραλλαγή στο γονίδιο CDK4, ενώ ένας άλλος ασθενής έφερε παθογόνο παραλλαγή ταυτόχρονα στο CDKN2A και στο POT1. ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ Οι ασθενείς με οικογενές μελάνωμα εμφανίζουν παθογόνες παραλλαγές του γονιδίου CDKN2A σε αυξημένη συχνότητα, γεγονός που υποστηρίζει τη σημασία του γενετικού ελέγχου στον αντίστοιχο πληθυσμό.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Στεφανάκη Ειρήνη
- Stefanaki Eirini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3391437