National and Kapodistrian University of Athens
Γονιδιακή θεραπεία στην Αιμορροφιλία Α
Abstract
dc:descriptionΟι αιμορροφιλίες αποτελούν μία ομάδα σπάνιων αιμορραγικών διαταραχών και οφείλονται σε έλλειψη/ανεπάρκεια παραγόντων πήξης. Η συγγενής αιμορροφιλία Α κληρονομείται με φυλοσύνδετο υπολειπόμενο τύπο κληρονομικότητας και χαρακτηρίζεται από έλλειψη του FVIII. Αναλόγως των επιπέδων δραστικότητας του FVIII στο πλάσμα του εκάστοτε ασθενή ταξινομείται σε βαριά, μετρίου βαθμού ή ήπια αιμορροφιλία Α. Κλινική εκδήλωση της νόσου αποτελούν τα αυτόματα ή τραυματικής αιτιολογίας αιμορραγικά συμβάματα. Στη βαριά αιμορροφιλία συχνότερες θέσεις αιμορραγίας είναι οι αρθρώσεις (αίμαρθρα), κυρίως των γονάτων, οδηγώντας σε αιμορροφιλική αρθροπάθεια όταν συμβαίνουν επαναλαμβανόμενα στην ίδια άρθρωση. Η αντιμετώπιση της κληρονομικής αιμορροφιλίας Α συνίσταται, εκτός από εφαρμογή συντηρητικών μέτρων στις περιπτώσεις αιμορραγικών εκδηλώσεων ή πόνου, και στη χορήγηση φαρμακευτικών σκευασμάτων όπως είναι η θεραπεία υποκατάστασης με ανθρώπινο ή ανασυνδυασμένο FVIII και η χορήγηση μονοκλωνικών αντισωμάτων. Οι παράγοντες αυτοί δεν προσφέρουν ίαση, όμως κάτι τέτοιο δύναται να υλοποιηθεί με την εφαρμογή της γονιδιακής θεραπείας. Η γονιδιακή θεραπεία στην αιμορροφιλία Α βασίζεται στην ανάπτυξη ιικών φορέων, οι οποίοι φέρουν το διαγονίδιο που κωδικοποιεί τον FVIII και το μεταφέρουν στα ηπατοκύτταρα. Ποικιλία φαρμακευτικών σκευασμάτων έχει χρησιμοποιηθεί και συνεχίζει να χορηγείται σε ερευνητικό επίπεδο σε ασθενείς με βαριά αιμορροφιλία Α, ενώ έγκριση από την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. έχει λάβει πρόσφατα μόνο το Valoctocogene roxaparvovec (Roctavian) για την αντιμετώπισή της. Η γονιδιακή θεραπεία χορηγείται μία μόνο φορά ως μεμονωμένη δόση με ενδοφλέβια έγχυση. Από τα αποτελέσματα των ενεργών κλινικών δοκιμών φάσεων 1/2 και 3, προκύπτει ότι η γονιδιακή θεραπεία στην αιμορροφιλία Α παρέχει ασφάλεια στους ασθενείς και επίπεδα δραστικότητας του FVIII ικανά να περιορίσουν σημαντικά τα αιμορραγικά επεισόδια των ασθενών και την ανάγκη θεραπείας προφύλαξης. Τη συχνότερη ανεπιθύμητη ενέργεια αποτελούσε η ήπια, παροδική και ασυμπτωματική αύξηση της ALT στον ορό η οποία δε σχετιζόταν με ηπατική δυσλειτουργία, όπως και κανένας από τους συμμετέχοντες δεν παρουσίασε ηπατική ίνωση ή κακοήθεια. Στην πλειοψηφία των ασθενών υπήρξε μετατροπή της βαριάς σε ήπια αιμορροφιλία Α, με επακόλουθη διακοπή ή μείωση της συχνότητας των εγχύσεων θεραπείας προφύλαξης με παράγοντα. Δε σημειώθηκε ανάπτυξη αναστολέα έναντι του FVIII, όμως σε κάποια άτομα υπήρξε ανοσοαπόκριση έναντι των καψιδίων των φορέων. Λόγω του συχνού φαινομένου της ελάττωσης των επιπέδων δραστικότητας του FVIII με την πάροδο των ετών, είναι πολύ πιθανό στο μέλλον τα άτομα που έλαβαν γονιδιακή θεραπεία για την αιμορροφιλία Α να χρειαστούν επαναληπτική χορήγησή της.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Παπαδοπούλου Μαρία-Άννα
- Papadopoulou Maria-Anna
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3395972