National and Kapodistrian University of Athens
Αλλοανοσοποίηση στην κύηση και οι κλινικές της προεκτάσεις (Αιμολυτική νόσος του νεογνού, αλλοανοσοθρομβοπενία)
Abstract
dc:descriptionΗ αλλοανοσοποίηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ενέχει σημαντικούς κινδύνους τόσο για το έμβρυο όσο και για τη μητέρα, γεγονός που απαιτεί προσεκτική διαχείριση από τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει όταν ενεργοποιούνται ανοσολογικές αντιδράσεις έναντι ξένων αντιγόνων που υπάρχουν στα εμβρυϊκά ερυθροκύτταρα, οδηγώντας στην παραγωγή αλλοαντισωμάτων. Αυτό συμβαίνει λόγω ασυμβατότητας και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Τα πιο κοινά αλλοαντισώματα που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία είναι τα anti-Rh(D) -που θεωρούνται και τα πιο ανοσογόνα και τα anti-Kell, αν και άλλα αντισώματα ομάδας αίματος μπορούν επίσης να συνεισφέρουν. Αυτά τα αντισώματα ονομάζονται αλλοαντισώματα. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος όταν ήδη έχουν παραχθεί τα αντισώματα και επανεκτεθεί η μητέρα (πχ. σε επόμενη κύηση ή μετάγγιση), οπότε και αυξάνει ο τίτλος τους. Ο βαθμός κινδύνου για την αλλοανοσοποίηση στην κύηση επηρεάζεται από αρκετούς παράγοντες . Ανάμεσα σε αυτά τα αντισώματα υπάρχουν κάποια που επιτίθενται σε αντιγόνα – ερυθροκύτταρα της εμβρυϊκής κυκλοφορίας, με αποτέλεσμα τη δημιουργία αιμόλυσης .Το παραπάνω φαινόμενο προκαλεί την αιμολυτική νόσο του εμβρύου και νεογνού. Το παραπάνω φαινόμενο ενδέχεται να προκαλέσει επίσης νεογνική αλλοάνοση θρομβοπενία, λόγω διαπλακουντιακής μεταφοράς μητρικών αντισωμάτων τα οποία μειώνουν τον αριθμό των αιμοπεταλίων και προκαλούν μια πληθώρα κλινικών εκδηλώσεων στο έμβρυο. Αυτο είναι το αποτέλεσμα ασυμβατότητας αντιαιμοπεταλιακών αντιγόνων μεταξύ μητέρας και πατέρα σε περίπτωση που το έμβρυο κληρονομήσει τον γονότυπο του πατέρα. Η παθογένεση της νόσου περιλαμβάνει την ευαισθητοποίηση της μητέρας σε πατρικά κληρονομικά αντιγόνα αιμοπεταλίων, που οδηγεί στην παραγωγή αλλοαντισωμάτων IgG που διασχίζουν τον πλακούντα και καταστρέφουν τα εμβρυϊκά αιμοπετάλια.Τα πιο γνωστά αντιγόνα, υπεύθυνα για την νόσο είναι το HPA1a, το HPA5b, και HLΑ. Η διαχείριση και η θεραπεία της αλλοανοσοποίησης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποτελεί μια επιστημονική πρόκληση. Ορισμένες μεταβλητές μπορούν να επηρεάσουν την σοβαρότητα της νόσου όπως η ηλικία κύησης ,ο τύπος και η συγκέντρωση των αντισωμάτων που παράγει η μητέρα,η ικανότητα του εμβρύου να αντικαταστήσει τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η έγκαιρη και ακριβής ανίχνευση μητρικών αλλοαντισωμάτων μέσω εξετάσεων ρουτίνας ,που περιλαμβάνουν ορολογικές και μη μεθόδους (Coombs test), μη επεμβατικές (NIPT test), μοριακές (PCR), είναι ζωτικής σημασίας για την έγκαιρη παρέμβαση και διαχείριση της νόσου. Συνεπώς, κρίνεται σημαντική η λήψη τεκμηριωμένου ιστορικού από τον γιατρό και η διερεύνηση των δυνατών και των αδύνατων σημείων των εργαστηριακών εργαλείων που χρησιμοποιούνται για την υποβοήθηση της ανίχνευσης αλλοανοσοποίησης . Ως εκ τούτου, τονίζεται η πλήρης κατανόηση της έγκαιρης ανίχνευσης και της διεπιστημονικής φροντίδας για τον μετριασμό των σχετικών επιπλοκών και τη διασφάλιση ευνοϊκών αποτελεσμάτων τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γκαράνα Ντεζιρέ-Αμάντα
- Gkarana Ntezire-Amanta
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3396124