Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διαδερμική ή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας : συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση.

Abstract

dc:description

ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η στένωση αορτικής βαλβίδας περιεγράφηκε αρχικά από τον Carolus Rayger το 1672 και αποτελεί την πιο συχνή βαλβιδοπάθεια στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζεται με χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση. Τα βασικότερα αίτια αυτής είναι η δίπτυχη αορτική βαλβίδα σε ηλικίες<70 ετών, η ασβέστωση σε ηλικίες>65 ετών και ο ρευματικός πυρετός σε αναπτυσσόμενες χώρες. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την επεμβατική επιλογή αντιμετώπισης της στένωσης (διακαθετηριακή ή χειρουργική;TAVI/TAVR ή SAVR) σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας σχετίζονται με τα κλινικά χαρακτηριστικά του ατόμου, ανατομικά και τεχνικά χαρακτηριστικά καθώς και από άλλες καρδιακές παθήσεις που απαιτούν πρόσθετη επέμβαση. Η TAVI έχει αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση της σοβαρής αορτικής στένωσης κάνοντας εύκολη τη διαχείριση ασθενών οι οποίοι έχουν απαγορευτικό για επέμβαση χειρουργικό κίνδυνο και κατά τα άλλα κακή πρόγνωση και συστήνεται πλέον σαν επέμβαση πρώτης επιλογής (ClassI).Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα εμφανίζεται στο 1-6% των προσθετικών βαλβίδων και προσβάλλει εξίσου μηχανικές ή βιοπροσθετικές βαλβίδες. Η πρώτη αναφορά λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από TAVI έγινε το 2010 και υπολογίζεται ότι εμφανίζεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 75% τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και σε ποσοστό 18-60% είναι ενδονοσοκομειακή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να συγκρίνει την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διακαθετηριακή ή χειρουργική αντικατάσταση σοβαρά στενωμένης αορτικής βαλβίδας , μέσα από συστηματική ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και μετα-ανάλυση των πιο αξιόπιστων μελετών πάνω στο θέμα αυτό. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Η συστηματική ανασκόπηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA. Η αναζήτηση των μελετών πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και COCHRANE CENTRAL μέχρι το Δεκέμβριο του 2022.Tα κριτήρια εισαγωγής ήταν μελέτες δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα, μελέτες που πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά σε ανθρώπους και μελέτες που συνέκριναν την επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από χειρουργική ή διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με σοβαρού βαθμού στένωση. Από την αρχική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων συλλέχθηκαν 4,374 μελέτες. Τελικά στην παρούσα μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 9 μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής. Για όλες τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία υπολογίστηκε ο κίνδυνος μεθοδολογικής μεροληψίας. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο New Castle Ottawa Scale (NCOS) για τις μελέτες παρατήρησης και το εργαλείο RoB2 της Cochrane για τις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η παρούσα διπλωματική εργασία βασίστηκε τελικά σε 9 μελέτες οι οποίες συμπεριέλαβαν 16604 άτομα με σοβαρή στένωση αορτικής βαλβίδας. Από αυτά τα άτομα , τα 7510 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας ενώ τα υπόλοιπα 9094 σε χειρουργική αντικατάσταση. Η μέση ηλικία των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ήταν 76(SD=4.69), ενώ εκείνων που υποβλήθηκαν σε TAVI ήταν 80.5(SD=0.71). Μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε TAVI τα 87(0.1%) εμφάνισαν λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα ενώ ο αντίστοιχος αριθμός μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ανέρχεται στους 130(0.2%) {OR: 0.77, CI: 0.58-1.02 p-value=0.28}.Αναφορικά με τον περιεπεμβατικό και μετεπεμβατικό κίνδυνο θανάτου, υπολογίστηκε ότι η μέση τιμή του Euroscore στα άτομα που έκαναν TAVI ήταν 23(SD=8.6)και του STS Score 6.2(SD=2.8) ενώ η αντίστοιχες τιμές για το σύνολο των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR 20(SD=9.2) και 6(SD=3.2) αντίστοιχα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας παραμένει μια σπάνια αλλά καταστροφική επιπλοκή .Η βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα μετά από TAVI εμφανίζεται με συχνότητα 0.3-2.1 ανά 100 ανθρωπο- έτη τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και είναι ενδονοσοκομειακή σε ένα ποσοστό 18%-60%.Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στο ποσοστό εμφάνισης ενδοκαρδίτιδας μεταξύ ασθενών που υποβλήθηκαν σε TAVI και εκείνων που υποβλήθηκαν σε SAVR .

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Θεοχάρη Χριστίνα
  • Theochari Christina

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3399572

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Θεοχάρη Χριστίνα; Theochari Christina. Επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διαδερμική ή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας : συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση.. 2024. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399572