National and Kapodistrian University of Athens
Δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τη διάρκεια νοσηλείας και την έκβαση της νόσου σε ασθενείς με COVID-19 λοίμωξη, αναδρομική μελέτη σε δείγμα ασθενών του ΠΓΝ Αττικόν
Abstract
dc:descriptionΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι διαγνωστικές και προγνωστικές πληροφορίες για την νόσο COVID-19 εξακολουθούν να είναι χρήσιμες. Υπάρχουν περιορισμένες μελέτες στην Ελλάδα για τα χαρακτηριστικά και την έκβαση των νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 στις διάφορες χρονικές φάσεις της πανδημίας. Η δημιουργία ενός προγνωστικού αλγορίθμου για την βαρύτητα νόσησης είναι σημαντική για την σωστή διαχείριση αυτών των ασθενών. Με την μελέτη αυτή στο ΠΓΝ «Αττικό» προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε ευρήματα σχετικά με τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείων, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μία αναδρομική μελέτη κοορτής, καθώς εντάχθηκαν συνολικά 178 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην Δ’ Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικό» κατά το διάστημα 09/2021 έως 02/2022 με νόσο COVID-19. Καταγράφηκαν πληροφορίες για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, πιθανές συννοσηρότητες, η εμβολιαστική τους κατάσταση, εργαστηριακές εξετάσεις εισαγωγής στο νοσοκομείο, θεραπευτικοί χειρισμοί που έγιναν και η έκβαση της νόσου. Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής «Medis» του νοσοκομείου «Αττικό» και από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους των ασθενών. Η μελέτη της σχέσης της θνητότητας με τις ανεξάρτητες μεταβλητές έγινε είτε με chi-square test είτε με Logistic regression analysis, ενώ η μελέτη της σχέσης των μεταβλητών με την διάρκεια νοσηλείας έγινε με linear regression analysis. Η σύγκριση των μέσων τιμών εργαστηριακών εξετάσεων των ασθενών έγινε με independent sample t-test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ολική θνητότητα ήταν 8.4% σε ένα δείγμα πληθυσμού μελέτης μέσης ηλικίας 65.73 ετών (SD=17.49) και με συννοσηρότητες σε ποσοστό 65.2%. Αύξηση θνητότητας συσχετίστηκε με την αύξηση της ηλικίας (OR=1.148, p value=0.002) , την παρουσία ενεργής κακοήθειας (OR=1.936, p-value=0.041). Από τους βιοδείκτες που μελετήθηκαν, η μέση τιμή των δ-διμερών ήταν σχεδόν διπλάσια στην ομάδα των αποθανόντων (3263.96ng/dl) σε σχέση με την ομάδα των επιβιωσάντων (1772.34ng/dl) με p-value=0.037. Από τις διαθέσιμες θεραπευτικές αγωγές η τοσιλιζουμάμπη συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θνητότητας (OR=22.126, p-value=0.020). Ξεχωριστή ανάλυση έγινε για τους παράγοντες που πιθανά επηρεάζουν την διάρκεια νοσηλείας. Η αύξηση της ηλικίας κατά 10 έτη σχετιζόταν με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 1.36 ημέρες (p-value=0.002), η ενεργή κακοήθεια με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 6.458 ημέρες (p value=0.009). Για κάθε 500 μονάδες ng/dl αύξησης των δ-διμερών η διάρκεια νοσηλείας αυξανόταν κατά μέσο όρο κατά 0.5 ημέρα (p-value=0.002) και για κάθε 500 μονάδες ng/ml αύξησης της φερριτίνης κατά 1 ημέρα (p-value=0.018), κρατώντας τους άλλους παράγοντες σταθερούς. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η μελέτη αυτή καταδεικνύει τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείου, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. Η ηλικία, οι συννοσηρότητες, η εμβολιαστική κατάσταση, οι διαγνωστικές εξετάσεις και οι θεραπευτικοί χειρισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία προγνωστικών αλγορίθμων για την διαστρωμάτωση των ασθενών και την απόφαση εισαγωγής τους στο νοσοκομείο.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Χαχάλη Σταυρούλα-Πορφυρία
- Chachali Stavroula-Porfyria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3400082