National and Kapodistrian University of Athens
Επίπτωση της επείγουσας καρδιοχειρουργικής επέμβασης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε προγραμματισμένη και σε επείγουσα διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας: Συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (Transcatheter Aortic Valve Implantation-TAVI) έχει καθιερωθεί ως θεραπευτική μέθοδος σε ασθενείς με σοβαρή αορτική στένωση (ΑΣ). Αν και η TAVI έχει συσχετιστεί με υψηλά ποσοστά επιτυχούς περι-επεμβατικής έκβασης, σπάνια απαιτείται μετατροπή σε καρδιοχειρουργική επέμβαση (ΚΕ), ενώ παραμένει άγνωστο εάν το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι να διερευνηθεί εάν οι ασθενείς που υπεβλήθησαν σε επείγουσα TAVI έχουν υψηλότερο κίνδυνο για επείγουσα μετατροπή σε ΚΕ. Υλικό και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, SCOPUS και Cochrane για μελέτες που συγκρίνουν την επείγουσα με τη προγραμματισμένη TAVI σε ασθενείς με σοβαρή ΑΣ. Για τη στατιστική ανάλυση, υπολογίσαμε τους δείκτες κινδύνου (Risk ratio-RR) με αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (Confidence interval-CI). Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων αποτελεσμάτων (Mantel-Haenszel), για την εκτίμηση του συνολικού RR. Αποτελέσματα: Συνολικά επτά μελέτες με 71.909 ασθενείς, συμπεριελήφθησαν στην ανάλυσή μας. Μεταξύ αυτών, 5.108 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI, ενώ οι υπόλοιποι 66.801 υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη TAVI. Κατά τη διάρκεια της TAVI, η μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (RR:0,89, 95%CI:0,65-1,22). Παράλληλα, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην επιτυχή εμφύτευση της βαλβίδας (RR:0,99, 95%CI:0,97-1,00) μεταξύ των δύο επεμβάσεων. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI είχαν διάρκεια νοσηλείας περίπου 8 ημέρες περισσότερο (Mean Difference: 7.75, 95%CI:4.06-11.45,I2:99%). Η συνολική επίπτωση των περι-επεμβατικών αγγειακών επιπλοκών και της εμβολή της συσκευής ήταν χαμηλή και ήταν ήπια αυξημένη στην επείγουσα TAVI (RR: 1,52, 95%CI:0,72-3,22,I2=81%) και (RR: 1,45, 95%CI:0,68-3,06,I2=14%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVR είχαν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης οξείας νεφρικής βλάβης ενδονοσοκομειακά μετά την επέμβαση (RR:2.20, 95% CI:1.53-3.16,I2:55%). Η συχνότητα εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ενδονοσοκομειακά (RR: 1,06, 95% CI:0,84-1,34,I2=35%) και τα ποσοστά εμφύτευσης μόνιμου βηματοδότη μετ-επεμβατικά (RR: 1,01, 95%CI:0,93-1,11,I2=0%) ήταν συγκρίσιμα μεταξύ της επείγουσας και της προγραμματισμένης TAVI. Επιπλέον, η μέτρια ή σοβαρή παραβαλβιδική διαφυγή μετ-επεμβατικά (RR: 1,24, 95%CI:0,90-1,72,I2=47%), η ανάγκη εμφύτευσης δεύτερης βαλβίδας (RR: 1,26, 95% CI:0,69-2,28,I2=0%) και οποιοσδήποτε τύπος μείζονας ή απειλητικής για τη ζωή αιμορραγίας ενδονοσοκομειακά (RR: 1,16, 95% CI:0,78-1,72,I2=77%) δεν διέφεραν μεταξύ επείγουσας και προγραμματισμένης TAVI. Συμπέρασμα: Η συστηματική αυτή ανασκόπηση και μετα-ανάλυση υποδεικνύει ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση, ενώ εμφανίζουν και παρόμοια ποσοστά επιτυχούς εμφύτευσης της βαλβίδας. Συγκεκριμένα, η υψηλότερη θνητότητα, καθώς επίσης και η οξεία νεφρική βλάβη και η παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στους ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI υποδηλώνει την παρουσία και άλλων παραγόντων που θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Κτενόπουλος Νικόλαος
- Ktenopoulos Nikolaos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3410596