Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Μια αόρατη αναπηρία: Αφηγήσεις - Μαρτυρίες για την Μεσογειακή αναιμία του σήμερα.

Abstract

dc:description

Η μεσογειακή αναιμία, ή αλλιώς θαλασσαιμία, αποτελεί μια γενετική διαταραχή. Πιο συγκεκριμένα, θαλασσαιμία είναι η ονομασία μιας ομάδας κληρονομικών παθήσεων που επηρεάζουν την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Ιδιαίτερα, η μεσογειακή αναιμία είναι μια από τις πιο κοινές μορφές κληρονομικής αναιμίας παγκοσμίως. Τα άτομα με θαλασσαιμία, λόγω γονιδιακής ανωμαλίας, παράγουν είτε καθόλου είτε ελάχιστη αιμοσφαιρίνη, η οποία χρησιμοποιείται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου στο σώμα. Αυτό καθιστά συχνά τα άτομα πολύ αναιμικά. Τα άτομα μεσογειακής, νοτιοασιατικής, νοτιοανατολικής ασιατικής και μεσανατολικής καταγωγής διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, γενικά όμως πρόκειται για ένα αυξανόμενο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας λόγω των εκτεταμένων μεταναστεύσεων του πληθυσμού. Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας, οι οποίοι διακρίνονται σε α και β θαλασσαιμίες. Η μείζων β-θαλασσαιμία αποτελεί τον πιο σοβαρό τύπο. Επιπλέον, άλλοι τύποι περιλαμβάνουν την ενδιάμεση β-θαλασσαιμία, την μείζονα α- θαλασσαιμία και τη νόσο της αιμοσφαιρίνης. Είναι επίσης δυνατό να είναι κανείς "φορέας" της θαλασσαιμίας, αλλά να μην εκδηλώνει τη νόσο, δηλαδή να έχει, όπως λέγεται, το «στίγμα» ή το χαρακτηριστικό της θαλασσαιμίας. Αυτό δεν προκαλεί γενικά προβλήματα υγείας, αλλά υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απόκτησης παιδιών με θαλασσαιμία. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς με μεσογειακή αναιμία χρήζουν συχνών μεταγγίσεων αίματος, για την αύξηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης, και θεραπειών αποσιδήρωσης για τη διαχείριση των υψηλών επιπέδων σιδήρου στο αίμα και τους ιστούς, που προκαλούνται από τις μεταγγίσεις. Οι θεραπείες αυτές συμβάλλουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών της νόσου. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της Ιατρικής επιστήμης έχουν συμβάλλει σημαντικά στην βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία. Ο σύγχρονος τρόπος διαχείρισης αυτής της ασθένειας έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης με τη χρήση νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Παράλληλα, η επιτυχία των προγραμμάτων πρόληψης 4 που εφαρμόζονται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που υιοθετήθηκαν στη χώρα μας, γίνεται εμφανής από τη μείωση του ετησίου αριθμού γεννήσεων παιδιών με β- Μεσογειακή αναιμία. Η πρόωρη διάγνωση, η έγκαιρη θεραπεία, αλλά και η άμεση εφαρμογή σύγχρονων θεραπευτικών προσεγγίσεων μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, των προοπτικών των ατόμων που πάσχουν από αυτήν την κατάσταση και του προσδόκιμου επιβίωσής τους. Η διαχείριση της μεσογειακής αναιμίας έχει φτάσει σε νέα ορόσημα, με νέες θεραπείες που υπόσχονται την αυγή μιας νέας εποχής. Παρόλο που η αναιμία αποτελεί μια χρόνια πάθηση, η εξέλιξη της ιατρικής και η κατανόηση της γενετικής βάσης της αναιμίας μαζί με τις θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζονται έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητας ζωής των ατόμων που πάσχουν από αυτήν. Σε αυτή την έρευνα μας έδωσαν βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις 10 πάσχοντες Θαλασσαιμίας καθώς, 2 Ιατροί και μια Νοσηλεύτρια - Προϊσταμένη της μονάδας μεσογειακής αναιμίας και δρεπανοκυτταρική νόσου του νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Από τις συνεντεύξεις, προκύπτει ότι με τις εξελίξεις στην επιστήμη και την βελτίωση των θεραπευτικών αγωγών, οι πάσχοντες στις μέρες μας δεν κουβαλούν τον κοινωνικό στιγματισμό σε αντίθεση με το παρελθόν. Είναι λειτουργικοί πολίτες και ενεργά μέλη της κοινωνίας. Το προσδόκιμο ζωής έχει αλλάξει. Μεγαλώνουν, σπουδάζουν, κάνουν καριέρα και οικογένεια χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες όπως μας είπαν, αν ακολουθούν πίστα τα ιατρικά πρωτόκολλα. Οι πάσχοντες μας αναφέρουν ότι παρόλο που υπάρχουν εξελίξεις στην περίθαλψή τους, η διαχείριση της πάθησης απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και συνεργασία με εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, κάτι που του αφαιρεί πολύτιμο χρόνο από τις δραστηριότητες της καθημερινότητας. Σε αυτές τις αναφορές συμφώνησαν και οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι συμπληρωματικά μας ανέφεραν ότι η ποιότητα ζωής των πασχόντων στις μέρες μας έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο, σε σχέση με το παρελθόν, παρόλα αυτά, ως χρόνια πάθηση η οποία παρουσιάζεται συνήθως σε βρεφική ηλικία, πάντα αφήνει ένα ψυχολογικό αποτύπωμα σε αυτούς. Αν και η επιστήμη έχει κάνει μεγάλα βήματα, η νόσος παραμένει μη 100% ιάσιμη.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Μουζάκη Ιωάννα-Αδαμαντία
  • Mouzaki Ioanna-Adamantia

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3413025

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Μουζάκη Ιωάννα-Αδαμαντία; Mouzaki Ioanna-Adamantia. Μια αόρατη αναπηρία: Αφηγήσεις - Μαρτυρίες για την Μεσογειακή αναιμία του σήμερα.. 2024. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3413025