National and Kapodistrian University of Athens
Οστική νόσος σε αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα σε νέους ενήλικες
Abstract
dc:descriptionΤα αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα συνδέονται με διάφορες σκελετικές συννοσηρότητες ακόμα και στους νέους ενήλικες, με συχνότερες την άσηπτη νέκρωση και την οστεοπόρωση. Τα αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα και η λήψη γλυκοκορτικοειδών σταo πλαίσιαo της θεραπείας τους αποτελούν προδιαθεσικό παράγοντα για την εμφάνιση οστεοπόρωσης. Προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα είχαν μειωμένη οστική πυκνότητα κατά 17,1% στον αυχένα του μηριαίου σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου. Ομοίως, σε ασθενείς με σπονδυλοαρθροπάθεια, όπως η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, η οστεοπόρωση μπορεί να εμφανίζεται σε ποσοστό που φτάνει το 13,4%. Η διάγνωση και η θεραπεία στους νέους ενήλικες αποτελεί πρόκληση ακόμα και σήμερα, δεν πρέπει να παραλείπεται καθώς μπορεί δυνητικά να οδηγήσει σε κατάγματα. Ειδικά για την πρόληψη, παρακολούθηση και θεραπεία της οστεοπόρωσης από γλυκοκορτικοειδή έχουν δημοσιευτεί κατευθυντήριες οδηγίες. Η άσηπτη νέκρωση συσχετίζεται με πολλά ρευματικά νοσήματα όπως τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, οφείλεται τόσο με τη ίδια τη νόσο όσο και με τη λήψη υψηλών δόσεων γλυκοκορτικοειδών και προσβάλλει συνήθως νέους ενήλικες. Μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορες θέσεις, συχνότερα στην κεφαλή του μηριαίου. Η πρώιμη αναγνώριση της άσηπτης νέκρωσης είναι καθοριστικής σημασίας καθώς επιτρέπει την έγκαιρη παρέμβαση προτού η πάθηση εξελιχθεί, όπου η χειρουργική επέμβαση, όπως η ολική αρθροπλαστική, αποτελούν τη μόνη επιλογή. Η παθοφυσιολογία της άσηπτης νέκρωσης περιλαμβάνει γενετικούς παράγοντες, αγγειακές βλάβες, υπερτροφία των λιποκυττάρων και αυξημένη ενδοοστική πίεση. Αυτή η αλληλουχία καταλήγει τελικά σε ισχαιμία και, καθιστώντας τη κατάσταση συχνά μη αναστρέψιμη. Κλινικά, η άσηπτη νέκρωση γίνεται εμφανής μέσω της παρουσίας πόνου και μειωμένης κινητικότητας. Η έγκαιρη αναγνώριση και η κατάλληλη θεραπεία προσαρμοσμένη στο στάδιο της νόσου είναι ζωτικής σημασίας, καθώς η άσηπτη νέκρωση επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Με την πάροδο των ετών, έχουν προταθεί διάφορες φαρμακευτικές αγωγές, όπως διφωσφονικά, στατίνες, αγγειοδιασταλτικά και αντιπηκτικά φάρμακα. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα αυτών των αγωγών στην επιβράδυνση ή την αναστροφή της εξέλιξης της νόσου παραμένει αβέβαιη. Πρόσθετες προσεγγίσεις περιλαμβάνουν τη σύσταση για περιορισμό της φόρτισης των προσβεβλημένων αρθρώσεων και βιοφυσικές τεχνικές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να επιλεγούν χειρουργικές επεμβάσεις για την ανακούφιση του πόνου και τη διατήρησης της λειτουργίας των αρθρώσεων. Παρότι κανένα από τα παραπάνω νοσήματα δεν εμφανίζει ειδικά συμπτώματα, η πρόληψη, η έγκαιρη αναγνώριση καθώς και η κατάλληλη αντιμετώπιση όπου αυτή χρειάζεται δε θα πρέπει να παραλείπεται στη κλινική εκτίμηση αυτών των ασθενών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Τάτση Αθανασία
- Tatsi Athanasia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3413185