National and Kapodistrian University of Athens
Ανοσοθεραπεία και ενδοκρινολογική τοξικότητα. Βιβλιογραφική ανασκόπηση
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (ICIs), έχουν αναδειχθεί ως μια πρωτοποριακή προσέγγιση στην ογκολογία, προσφέ ροντας πρωτοφανή αποτελεσματικότητα σε διάφορες κακοήθειες. Παρά την αξιοση μείωτη επιτυχία τους, η διαμόρφωση των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού μπο- ρεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό, θέ- τοντας μοναδικές προκλήσεις στη διαχείριση ασθενών. Οι ενδοκρινικές- ενδοκρινολο- γικές τοξικότητες ξεχωρίζουν λόγω της πιθανής επίδρασής τους σε πολλαπλά συστή- ματα οργάνων, στην ποιότητα ζωής των ασθενών και στα αποτελέσματα της θερα- πείας. Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να παρέχει μια ολοκληρωμένη επι- σκόπηση της επίπτωσης, της κλινικής εικόνας, των στρατηγικών διαχείρισης και των προγνωστικών επιπτώσεων των ενδοκρινικών τοξικοτήτων σε ασθενείς που υποβάλ- λονται σε ανοσοθεραπεία του καρκίνου και να διερευνήσει διεξοδικά το φάσμα των ενδοκρινικών irAEs που προκαλούνται από τους ICIs. Μέθοδοι/Υλικό: Πρόκειται για μια ανασκόπηση περιεχομένου σε ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία, καθώς και στις ηλεκτρονικές βάσεις βιβλιογραφικών δεδομένων του PubMed, Cochrane Library και τη μηχανή αναζήτησης Google Scholar κατά τη χρονική περίοδο 2011-2023. Οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν αναστο- λείς σημείων ελέγχου, ανοσοθεραπεία, ανεπιθύμητες ενέργειες από το ανοσοποιη- τικό (irAEs), ενδοκρινική τοξικότητα. Τα κριτήρια ένταξης των δημοσιευμένων μελε- τών στην ανασκόπηση, ήταν άρθρα σχετικά με την ενδοκρινική τοξικότητα. Αποτελέσματα: Η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα είναι η πιο κοινή α- νεπιθύμητη ενέργεια που σχετίζεται με τους ICIs, επηρεάζοντας περίπου το 40% των ασθενών. Τα συμπτώματα της ενδοκρινικής τοξικότητας κυμαίνονται από ήπια, όπως ναυτία και πονοκέφαλος, έως σοβαρά, συμπεριλαμβανομένης της επινεφριδιακής και θυρεοειδικής κρίσης. Οι ενδοκρινικές irAEs μπορούν να εμφανιστούν με οποιοδήποτε ICI, ωστόσο συνδέονται συχνότερα με αναστολείς PD-1 και PD-L1. Συμπέρασμα: Οι ενδοκρινικές irAE συνήθως εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ωστόσο μπορεί να επιμείνουν ακόμη και μετά τη διακοπή της θερα- πείας, απαιτώντας μακροχρόνια παρακολούθηση και διαχείριση. Η διάγνωση της ενδοκρινικής τοξικότητας περιπλέκεται από ταυτόχρονες α- σθένειες και χρήση φαρμάκων, που μπορεί να συγχέουν τις εκτιμήσεις των ορμονι- κών επιπέδων. Η διαφορική διάγνωση πρωτογενών και δευτερογενών ορμονικών διαταραχών, είναι κρίσιμη για τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων των ασθενών. Οι συνεργατικές προσπάθειες μεταξύ ογκολόγων και ενδοκρινολόγων είναι απαραί- τητες για την παροχή ολοκληρωμένης φροντίδας και τη βελτίωση της ασφάλειας των ασθενών στην εποχή της ανοσοθεραπείας.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Βίτσα Κυριακή
- Vitsa Kyriaki
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3414608