National and Kapodistrian University of Athens
Εξετάζοντας τη στάση και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των αναγκών στα άτομα με ψυχωσική συμπτωματολογία
Abstract
dc:descriptionΟι ψυχωσικές διαταραχές, που χαρακτηρίζονται από διαταραχές στις διαδικασίες σκέψης, αντιλήψης και συναισθηματικής ανταπόκρισης, αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Η αποτελεσματική διαχείριση της ψυχωτικής συμπτωματολογίας απαιτεί όχι μόνο φαρμακολογική θεραπεία αλλά και ολοκληρωμένες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής-συστημικής θεραπείας. Στην Ελλάδα, υπάρχει περιορισμένη έρευνα σχετικά με τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωσικά συμπτώματα. Η κατανόηση αυτών των στάσεων είναι ζωτικής σημασίας, καθώς επηρεάζουν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις και την ενσωμάτωση των ψυχοκοινωνικών θεραπειών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών στην Ελλάδα να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωτική συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, η έρευνα εστιάζει στην κατανόηση των στάσεων των θεραπευτών σχετικά με την κοινωνική διακρίση, τον κοινωνικό περιορισμό, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη και την αιτιολογία της ψύχωσης ως ψυχικής νόσου. Διερευνά επίσης την επίδραση διαφόρων δημογραφικών και επαγγελματικών παραγόντων στις στάσεις αυτές. Εστιάζει τέλος στη διερεύνηση της υποκειμενικά προσλαμβανόμενης ετοιμότητας των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών κατά τη συνεργασία τους με άτομα που παρουσιάζουν ψυχωσική συμπτωματολογία με στόχο να αναδείξει τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν κατά τη συνεργασία με άτομα με ψύχωση αλλά και τις προτεινόμενες λύσεις για τα αναφερθέντα εμπόδια. Χρησιμοποιήθηκε μια ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας την κλίμακα Opinions about Mental Illness (OMI) για τη συλλογή δεδομένων. Η κλίμακα OMI, η οποία αποτελείται από πέντε υποκλίμακες - κοινωνική διάκριση, κοινωνικός περιορισμός, κοινωνική φροντίδα, κοινωνική ένταξη και αιτιολογία - διανεμήθηκε μέσω διαδικτυακών ερωτηματολογίων σε 80 επαγγελματίες ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Το δείγμα περιλάμβανε εκπαιδευόμενους, τελειόφοιτους και εν ενεργεία οικογενειακούς-συστημικούς ψυχοθεραπευτές που επιλέχθηκαν μέσω σκόπιμης δειγματοληψίας. Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις, όπως t-tests, ANOVA και συσχετίσεις Pearson, για να διερευνηθούν οι σχέσεις μεταξύ δημογραφικών/επαγγελματικών παραγόντων και στάσεων των θεραπευτών. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι το φύλο επηρεάζει σημαντικά τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες ψυχοθεραπεύτριες παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικών διακρίσεων και κοινωνικού περιορισμού σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Ωστόσο, όσον αφορά το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις στάσεις απέναντι στον κοινωνικό περιορισμό. Παρ' όλα αυτά, παρατηρήθηκε μια οριακή τάση, με τους θεραπευτές που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου να τείνουν να παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικού περιορισμού. Τα περισσότερα έτη εκπαίδευσης ή τα έτη επαγγελματικής εξάσκησης στην οικογενειακή-συστημική ψυχοθεραπεία και η εξιδεικευμένη κατάρτιση στην ψύχωση δεν παρουσίασαν σημαντική συσχέτιση με τις κοινωνικές διακρίσεις, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη ή τις αιτιολογικές πεποιθήσεις. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές επέδειξαν μέτριες στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις, τη φροντίδα και την ενσωμάτωση και έτειναν να αποδίδουν τα αίτια της ψυχικής νόσου σε εξωτερικούς παράγοντες. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη για προσαρμοσμένα προγράμματα κατάρτισης που να αντιμετωπίζουν τις ειδικές για το φύλο στάσεις και να ενισχύουν την ετοιμότητα των οικογενειακών ψυχοθεραπευτών να υποστηρίξουν άτομα με ψυχωσικά συμπτώματα. Επιπλέον, σημαντικά εμπόδια όπως το στίγμα και ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι λύσεις όπως η εκπαίδευση, η χρηματοδότηση και η ευαισθητοποίηση, αναγνωρίστηκαν ως κρίσιμα στοιχεία για τη βελτίωση της φροντίδας των ψυχικά ασθενών. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές που αισθάνονται πιο έτοιμοι να συνεργαστούν με άτομα με ψύχωση έχουν καλύτερη κατανόηση των προκλήσεων και είναι πιο ικανοί να προτείνουν πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπισή τους. Παρά το γεγονός ότι το φύλο φαίνεται να επηρεάζει τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό, το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου δεν παρουσιάζει στατιστικά σημαντική επίδραση. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθεί ο αντίκτυπος της επαγγελματικής ανάπτυξης και της εξειδικευμένης κατάρτισης στην ψύχωση στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, δεδομένου ότι δεν βρέθηκαν ισχυρές συσχετίσεις σε αυτές τις περιοχές.. Η κατανόηση και η αντιμετώπιση αυτών των στάσεων μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη και χωρίς αποκλεισμούς φροντίδα ψυχικής υγείας για τα άτομα με ψυχωσικές διαταραχές στην Ελλάδα.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Γκαντή Ιωάννα-Ευαγγελία
- Gkanti Ioanna-Evangelia
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3417636