National and Kapodistrian University of Athens
Η περινευρική και η μικροαγγειακή διήθηση ως προγνωστικοί δείκτες επιβίωσης στον καρκίνο του παγκρέατος: αναδρομική μελέτη και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Η παρουσία περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης σε ασθενείς που χειρουργήθηκαν για διάφορους τύπους καρκίνου σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση, καθώς συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά συνολικής επιβίωσης και επιβίωσης ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Η διερεύνηση της σημασίας ύπαρξης περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης ως προγνωστικών δεικτών επιβίωσης σε ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος που έχουν υποβληθεί σε παγκρεατεκτομή. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, της οποίας το δείγμα αποτελούν 217 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε παγκρεατεκτομή, λόγω αδενοκαρκινώματος παγκρέατος, στην Β’ Χειρουργική Κλινική του Αρεταίειου Πανεπιστημιακού Nοσοκομείου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2012 – 2021. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ιατρικών φακέλων των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το SPSS v.28 και το R v.4.2.3. Ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το α=0,05. Αποτελέσματα: 126 (58,1%) ασθενείς ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία (±ΤΑ) των ασθενών ήταν τα 65,56 έτη. Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών ήταν 23,00 μήνες. Συνολικά, 138 (63,8%) ασθενείς απεβίωσαν. Το ποσοστό 1-έτους επιβίωσης ήταν 77,9%, ενώ το ποσοστό 2-ετούς επιβίωσης ήταν 58,1%. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 43,0 (32,58 – 53,42) μήνες για τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση και 26,00 (21,89 – 30,11) μήνες για τους ασθενείς με περινευρική διήθηση. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 39,00 (27,14 – 50,86) μήνες για τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση και 23,00 (17,23 – 28,77) μήνες για τους ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση. Το μονοπαραγοντικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox για την εμφάνιση θανάτου με ανεξάρτητες μεταβλητές τα δημογραφικά και κλινικά δεδομένα των ασθενών ανέδειξε ότι οι ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση έχουν 1,876 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση (p=0,001), καθώς και ότι οι ασθενείς με περινευρική διήθηση έχουν 1,774 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση (p=0,009). Τέλος, το πολυμεταβλητό μοντέλο αναλογικού κινδύνου Cox για την εμφάνιση θανάτου ανέδειξε στατιστικά σημαντικούς τους παράγοντες: LNR>0,0728 [HR (95% CI): 1,776 (1,153, 2,733)], τη διήθηση της πυλαίας φλέβας [2,685 (1,484, 4,857)] και η χαμηλή διαφοροποίηση του όγκου [2,033 (1,074, 3,849)]. Συμπεράσματα: Η παρουσία περινευρικής διήθησης, όπως επίσης και η παρουσία μικροαγγειακής διήθησης αποτελεί σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες επιβίωσης των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Πολίτης Δημήτριος
- Politis Dimitrios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3420472