National and Kapodistrian University of Athens
Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και καρδιαγγειακή νόσος
Abstract
dc:descriptionΩς πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισµός ορίζεται η απρόσφορη έκκριση παραθορµόνης, σε απουσία εξωγενούς ερεθίσµατος. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία υπερασβεστιαιµίας στον γενικό πληθυσµό. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οφείλεται σε νεόπλασµα (85%) ή διάχυτη υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων. Φυσιολογικά, η έκκριση παραθορµόνης διεγείρεται όταν ελαττώνονται τα επίπεδα ασβεστίου του πλάσµατος. Ωστόσο, στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισµό η υπερπαραγωγή παραθορµόνης προκαλεί υπερασβεστιαιµία κινητοποιώντας ασβέστιο από τα οστά και τους νεφρούς, προκαλώντας νεφρολιθίαση και οστεοπόρωση. Τα τελευταία χρόνια, η καθιέρωση νεότερων εργαστηριακών µεθόδων προσδιορισµού του ασβεστίου στη καθηµερινή ιατρική πράξη και η καλύτερη κατανόηση της νόσου, συνέβαλαν ώστε ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισµός να διαγιγνώσκεται σε πιο πρώιµο στάδιο. Τα αυξηµένα επίπεδα ασβεστίου και παραθορµόνης στο αίµα έχουν αρνητικές επιδράσεις στο καρδιαγγειακό σύστηµα. Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισµός σχετίζεται µε υψηλή θνησιµότητα από καρδιαγγειακά συµβάµατα που διατηρείται ακόµη και 15 έτη µετά από παραθυρεοειδεκτοµή. Τόσο το ασβέστιο όσο και η παραθορµόνη ενοχοποιούνται για την εµφάνιση στεφανιαίας νόσου, όπως έµφραγµα του µυοκαρδίου, ενώ νεκροτοµικές µελέτες περιγράφουν σηµαντικές αθηρωµατικές αλλοιώσεις των στεφανιαίων αγγείων σε ασθενείς µε πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισµό και σοβαρή υπερασβεστιαιµία. Ασθενείς µε πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισµό και υψηλό ασβέστιο αίµατος παρουσιάζουν µυοκαρδιακές και βαλβιδικές επασβεστώσεις. Η υπερτροφία της αριστερής κοιλίας σχετίζεται µε τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισµό και τα επίπεδα της παραθορµόνης, ανεξάρτητα της αρτηριακής υπέρτασης. Η παραθυρεοειδεκτοµή αναστρέφει την υπερτροφία µε µια διαδικασία που απαιτεί αρκετά χρόνια να ολοκληρωθεί. Η σοβαρή υπερασβεστιαιµία σχετίζεται θετικά µε το εύρος του επάρµατος Τ και αρνητικά µε το διάστηµα QT. Τα λίγα δεδοµένα που υπάρχουν για ασυµπτωµατικούς ασθενείς αναφέρουν παράταση του διαστήµατος QT µετά από παραθυρεοειδεκτοµή χωρίς αυξηµένη επίπτωση διαταραχών καρδιακής αγωγιµότητας. Πρόσφατες πληθυσµιακές µελέτες υποστηρίζουν ότι υπάρχει συσχέτιση µεταξύ του πάχους της καρωτιδικής αθηρωµατικής πλάκας, η οποία αποτελεί σηµαντικό προγνωστικό δείκτη για καρδιαγγειακά συµβάµατα, και της συγκέντρωσης ασβεστίου στο αίµα. Η δυσλειτουργία του αγγειακού ενδοθηλίου που αποτελεί πρώιµο και σηµαντικό στάδιο στη διαδικασία της αθηρογένεσης, όπως επίσης και η ελαττωµένη ευενδοτότητα του αγγειακού τοιχώµατος, σχετίζεται από µερικές µελέτες µε τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισµό.. Τα δεδοµένα από τη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά µε την έκταση και την παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών επιπλοκών σε ασθενείς µε ήπιο πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισµό είναι περιορισµένα. Στοιχεία που υποστηρίζουν καρδιαγγειακές εκδηλώσεις σε ασυµπτωµατικό πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισµό, όπως διαταραχές στην ενδοθηλιακή λειτουργία, αυξηµένη αγγειακή ευενδοτότητα, διαστολική δυσλειτουργία και η συσχέτισή τους µε τα επίπεδα παραθορµόνης ή ασβεστίου, πρέπει να ελεγχθούν µε πιο ενδελεχείς µελέτες.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Λεβεντόπουλος Νικόλαος
- Levedopoulos Nikolaos
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3421077