Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Η επίδραση διαφορετικών μορφών άσκησης στον σακχαρώδη διαβήτη κύησης

Abstract

dc:description

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης, αποτελεί μια νόσο με πιθανές επιβλαβείς επιπτώσεις τόσο για τη μητέρα όσο και για το έμβρυο. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης εμφανίζεται λόγω αντίστασης στην ινσουλίνη, την οποία προκαλούν οι διάφορες ορμόνες που εκκρίνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτές οδηγούν σε υπεργλυκαιμία του εμβρύου και της μητέρας. Η μη ρύθμιση του Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες θνησιμότητας του εμβρύου και να προκαλέσει ανώμαλη ανάπτυξή του καθώς και πρόωρο τοκετό. Η θεραπεία του Σακχαρώδους Διαβήτη Κύησης βασίζεται κύρια στη φαρμακευτική αγωγή, την αλλαγή τρόπου ζωής και διατροφής και στην άσκηση, η οποία αποδεικνύεται μείζονος σημασίας για την υγεία του εμβρύου και της μητέρας. Τα δύο βασικά είδη άσκησης, αερόβια και αντιστάσεων συμβάλλουν σημαντικά στην μείωση των παρενεργειών του Σακχαρώδους Διαβήτη Κύησης. Ειδικότερα αυτά θα πρέπει να εφαρμόζονται πριν την κύηση, ή από την 24η εβδομάδα κύησης, για τουλάχιστον 3-5 φορές την εβδομάδα, με διάρκεια 40-60 λεπτά και χωρίς η ένταση να ξεπερνά το 65-75% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας. Οι αντίστοιχες ασκήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν αερόβιες δραστηριότητες, χωρίς άλματα και σωματική επαφή, καθώς και ασκήσεις με αντιστάσεις, χρησιμοποιώντας το σωματικό βάρος της ασκούμενης, βάρη και λάστιχα. Ο συνδυασμός της αερόβιας άσκησης και της άσκησης με αντιστάσεις, μαζί με ταυτόχρονη διατροφική παρέμβαση και αυτοπαρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, συμβάλλουν αποτελεσματικά στην πρόληψη και αντιμετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη Κύησης. Η άσκηση έχει δειχθεί ότι συμβάλει ειδικότερα στη μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη, στη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου και της πρόσληψης γλυκόζης από τους σκελετικούς μυς καθώς και στην ελάττωση των επίπεδων σακχάρου και ινσουλίνης. Επιπλέον, μειώνει τις απαιτήσεις του οργανισμού για ινσουλίνη και χρήση σκευασμάτων ινσουλίνης, βελτιώνει τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας και μεταγευματικά, και ενισχύει την ανοχή του οργανισμού στη γλυκόζη. Με την άσκηση, η φυσική κατάσταση της μητέρας βελτιώνεται και περιορίζεται η αύξηση του σωματικού της βάρους. Επίσης μέσω της άσκησης μειώνονται ο κίνδυνος για δυσμενή συμπτώματα της κύησης όπως η προεκλαμψία, και οι πιθανότητες καισαρικής τομής. Μία ενδιαφέρουσα διαφορά μεταξύ των δύο ανωτέρω ειδών άσκησης ως προς τα ευεργετικά αποτελέσματα αποτελεί το γεγονός ότι η αερόβια άσκηση επιδρά αποτελεσματικότερα στις γυναίκες με Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης που αιτία νόσησης είναι η ανεπαρκής έκκριση ινσουλίνης και η αύξηση της αντίστασης στην ινσουλίνη, ενώ η άσκηση με αντιστάσεις βελτιώνει περισσότερο την ελαττωματική λειτουργία των β-κυττάρων του παγκρέατος.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Δόξα Μαρία-Αγγελική
  • Doxa Maria-Angeliki

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3421848

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Δόξα Μαρία-Αγγελική; Doxa Maria-Angeliki. Η επίδραση διαφορετικών μορφών άσκησης στον σακχαρώδη διαβήτη κύησης. 2024. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3421848