National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη διαμοριακών αλληλεπιδράσεων, σε κρυσταλλικές δομές συμπλόκων ενώσεων και σε δομές συγκρυσταλλομένων με μόρια διαλυτών και υποκαταστατών με τη μέθοδο Hirshfeld
Abstract
dc:descriptionΟι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση χημικών ενώσεων από βιολογικά συστήματα, στην αυτοοργάνωση υπερμοριακών συστημάτων καθώς και στην κρυσταλλική μηχανική. Αρχικά έχει αξιολογηθεί ο σημαντικός ρόλος του δεσμού υδρογόνου από τη μελέτη των παραπάνω συστημάτων, αλλά από τη συστηματική μελέτη τους προέκυψε η σημασία και άλλου τύπου αλληλεπιδράσεων όπως π-π, C-H-π κ.λ.π. Ένα εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα να διερευνηθούν όλοι οι τύποι διαμοριακών αλληλεπιδράσεων σε μια κρυσταλλική δομή είναι και οι μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί στα πλαίσια της μελέτης των επιφανειών Hirshfeld. Η αξιοποίηση των διαφόρων ιδιοτήτων που απεικονίζονται σε μια επιφάνεια Hirshfeld καθώς επίσης και τα διαγράμματα fingerprints αποκαλύπτουν όλα τα είδη αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μόρια σε μια κρυσταλλική δομή. H χρήση των εργαλείων μελέτης που έχουν αναπτυχθεί με βάση την επιφάνεια Hirshfeld έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη του ρόλου των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων στην διάταξη των μορίων σε μια δομή, στη διερεύνηση και εξέταση τους σε πολύμορφες δομές καθώς και σε συγκρυσταλλομένες οργανικές ενώσεις. Η συγκρυστάλλωση οργανικών ενώσεων έχει αξιοποιηθεί στη προσπάθεια βελτίωσης της βιοδραστικότητας φαρμακευτικών δραστικών ουσιών. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μεγάλη ανάπτυξη στη σύνθεση συμπλόκων ενώσεων με ενδιαφέρουσες φυσικές ιδιότητες και βιολογικές εφαρμογές. Στην παρούσα εργασία θα γίνει μια προσπάθεια συστηματικής μελέτης των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων με τη μέθοδο των επιφανειών Hirshfeld στη κρυσταλλική δομή συμπλόκων ενώσεων καθώς και περιπτώσεων που έχουν συγκρυσταλλωθεί και μόρια διαλυτών. Θα αποδειχθεί ότι οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δυο ατόμων έχουν τις περισσότερες φορές, απόσταση μικρότερη από το άθροισμα των αντίστοιχων ακτίνων Van der Waals και ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ατόμων υδρογόνου Η-Η και οι C-Hπ συνεισφέρουν με βάση τα διαγράμματα FP σε ποσοστό πάνω από 70% σε όλες τις δομές. Το αποτέλεσμα αυτό επιβεβαιώνει την αξία αυτών των αλληλεπιδράσεων στη συνεισφορά τους στη σταθεροποίηση των κρυσταλλικών δομών καθώς παρ’ όλο που συνεισφέρουν με μικρή ενέργεια λόγω του πλήθους τους και της συνεργατική τους δράσης έχουν αντίστοιχα αποτελέσματα όπως οι δ.υ. (φαινόμενο Γκιούλιβερ). Η μελέτη αυτή θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόησης της βιολογικής δράσης των συμπλόκων ενώσεων ή της δυνατότητας τροποποίησης των ιδιοτήτων τους μέσω των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Μπακλαβάς Γεώργιος
- Baklavas Georgios
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3422058