Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Μελέτη της συνεργιστικής αντιφλεγμονώδους επίδρασης της ελαιοκανθάλης με Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) και παρακεταμόλη σε in vitro μοντέλο μακροφάγων κυττάρων

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Η φλεγμονή είναι ένας φυσικός αμυντικός μηχανισμός του ανθρώπινου οργανισμού έναντι των λοιμώξεων. Ωστόσο, η χρόνια φλεγμονή, δηλαδή η παρατεταμένη και ανεξέλεγκτη φλεγμονή, είναι ικανή να προκαλέσει την έναρξη και εξέλιξη ποικίλων παθολογικών καταστάσεων. Εξαιτίας του γεγονότος ότι η χρόνια χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων οδηγεί σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, οι επιστήμονες έχουν στραφεί στη διερεύνηση νέων αντιφλεγμονωδών παραγόντων με εκλεκτική δράση και μικρότερη τοξικότητα. Η ελαιοκανθάλη αποτελεί μια τέτοια ένωση ενδιαφέροντος, φυσικής προέλευσης, ως θεραπευτική προσέγγιση σε πολλά νοσήματα που περιλαμβάνουν τη χρόνια φλεγμονή. Σκοπός: Στόχοι της παρούσας εργασίας είναι: 1. Η μελέτη της αντιφλεγμονώδους δράσης της ελαιοκανθάλης, καθώς και η διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών που εμπλέκονται στη δράση της, σε ένα in vitro μοντέλο φλεγμονής σε μακροφάγα κύτταρα, 2. Η σύγκριση της δράσης της ελαιοκανθάλης με τα ΜΣΑΦ (ιβουπροφαίνη και ασπιρίνη) και την παρακεταμόλη και 3. Η διερεύνηση του κατά πόσο η από κοινού συνδυαστική χορήγησή της με τα ΜΣΑΦ και την παρακεταμόλη μπορεί να ενισχύσει τη θεραπευτική αποτελεσματικότητα των γνωστών αυτών φαρμάκων. Μέθοδοι: Το πειραματικό πρωτόκολλο περιλάμβανε τη χρήση ενός in vitro μοντέλου φλεγμονής. Χρησιμοποιήθηκε η κυτταρική σειρά RAW264.7, η οποία ενεργοποιήθηκε με LPS σε συγκέντρωση 10 μg/mL. Τα κύτταρα επωάστηκαν για 24 ώρες με ελαιοκανθάλη (0,01-100 μΜ), ιβουπροφαίνη (50-200 μΜ), ασπιρίνη (100-1000 μΜ) και παρακεταμόλη (10-200 μΜ) και στη συνέχεια έγινε αξιολόγηση της κυτταροτοξικότητας, μέσω της δοκιμασίας MTT, καθώς και της αντιφλεγμονώδους δράσης των παραπάνω παραγόντων, μέσω της δοκιμασίας ανίχνευσης ιόντων νιτρωδών με τη μέθοδο Griess, της Real-Time PCR, καθώς και της Western Blot. Οι παραπάνω τεχνικές πραγματοποιήθηκαν τόσο για τους παράγοντες μεμονωμένα, όσο και για τους καθορισμένους συνδυασμούς τους. Αποτελέσματα: Αναφορικά με την κυτταροτοξικότητα, η ελαιοκανθάλη εμφανίστηκε τοξική μόνο στις δύο υψηλότερες συγκεντρώσεις, 50 και 100 μΜ, οι οποίες εξαιρέθηκαν από τα επόμενα πειράματα του πρωτοκόλλου. Τα ΜΣΑΦ και η παρακεταμόλη δεν παρουσίασαν κάποια τοξικότητα σε καμία συγκέντρωση. Όσο αφορά την αντιφλεγμονώδη δράση, η ελαιοκανθάλη, στις συγκεντρώσεις 5-25 μΜ, μείωσε την παραγωγή νιτρωδών με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Το αποτέλεσμα αυτό επιβεβαιώθηκε από τη δοσοεξαρτώμενη μείωση της έκφρασης του mRNA φλεγμονωδών γονιδίων, όπως ο Ccl2, o Ccl3, η Il1b και η Il6, καθώς και από τη δοσοεξαρτώμενη μείωση της έκφρασης των πρωτεϊνών της iNOS και της COX2, δύο κρίσιμων ενζύμων κατά τη φλεγμονή. Τα παραπάνω επαναλήφθηκαν και για τους επιλεγμένους συνδυασμούς των φαρμάκων με την ελαιοκανθάλη, οι οποίοι δεν παρουσίασαν κάποια κυτταροτοξικότητα. Τη βέλτιστη αντιφλεγμονώδη δράση παρουσίασε η συνδυαστική επώαση της ελαιοκανθάλης 25 μΜ με την ιβουπροφαίνη 200 μΜ, καθώς και ο τριπλός συνδυασμός ελαιοκανθάλη 25μΜ/ιβουπροφαίνη 200 μΜ/παρακεταμόλη 200 μΜ. Μέσα από τη μελέτη των επιπέδων γονιδιακής έκφρασης αποδείχθηκε ότι ο διπλός συνδυασμός ελαιοκανθάλη/ιβουπροφαίνη είχε το καλύτερο αντιφλεγμονώδες αποτέλεσμα, γι’ αυτό και ελέγχθηκε σε επίπεδο πρωτεϊνών. Από τα αποτελέσματα της Western Blot φάνηκε ότι ο διπλός συνδυασμός μείωσε τα επίπεδα των πρωτεϊνών iNOS και COX2. Μάλιστα, εμφάνισε στατιστικώς σημαντική μείωση της COX2 σε σχέση με την ιβουπροφαίνη, αλλά όχι με την ελαιοκανθάλη. Συμπεράσματα: Η ελαιοκανθάλη (25μM) ασκεί ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση στο in vitro μοντέλο φλεγμονής των LPS-ενεργοποιημένων RAW264.7 κατά δοσοεξαρτώμενο τρόπο, χωρίς να εμφανίζει κυτταροτοξικότητα. Ο συνδυασμός ελαιοκανθάλη 25 μΜ/ιβουπροφαίνη 200 μΜ αναδείχθηκε ως ο βέλτιστος, τόσο μέσα από τη στατιστικά σημαντική μείωση των νιτρωδών, όσο και από τη μείωση της γονιδιακής έκφρασης φλεγμονωδών παραγόντων, σε μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με την ελαιοκανθάλη και τους υπόλοιπους συνδυασμούς. Σε επίπεδο πρωτεϊνικής έκφρασης ο διπλός συνδυασμός ελαιοκανθάλη (25 μΜ)/ιβουπροφαίνη (200 μΜ) μειώνει στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα της iNOS και της COX2, χωρίς όμως να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ αυτού και της ελαιοκανθάλης. Αναφορικά με την πρωτεϊνική έκφραση της COX2 παρατηρείται στατιστικά σημαντική μείωση στην ελαιοκανθάλη και τον διπλό συνδυασμό συγκριτικά με την ιβουπροφαίνη.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Τσαμπάρη Αικατερίνη-Μαρίνα
  • Tsampari Aikaterini-Marina

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3422714

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Τσαμπάρη Αικατερίνη-Μαρίνα; Tsampari Aikaterini-Marina. Μελέτη της συνεργιστικής αντιφλεγμονώδους επίδρασης της ελαιοκανθάλης με Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) και παρακεταμόλη σε in vitro μοντέλο μακροφάγων κυττάρων. 2024. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422714