National and Kapodistrian University of Athens
Prevalence, clinical and diagnostic features of Parechovirus infection among infants and young children: A systematic review and Meta-analysis on the burden of severe disease
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Οι λοιμώξεις από Parechovirus έχουν συσχετιστεί με ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων, από ήπια συμπτωματολογία γαστρεντερικού και αναπνευστικού έως εξανθηματική εμπύρετη συνδρομή, με περιπτώσεις σοβαρής νόσου σε μικρά κυρίως βρέφη, που εκδηλώνεται με εικόνα σήψης και προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Μέθοδοι: Αναζητήθηκαν μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 2000 και 2023 στη βάση δεδομένων PubΜed, οι οποίες καταγράφουν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά και την πορεία νόσου των ασθενών ηλικίας 0-19 ετών, με σηπτική εικόνα ή υποψία λοίμωξης ΚΝΣ ή Πυρετό xωρίς εστία, και επιβεβαιωμένη λοίμωξη PeV-A. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο μετα-ανάλυσης “τυχαίων επιδράσεων”, ανάλυση υπο-ομάδων και περιγραφικά στατιστικά στοιχεία, αξιολογήθηκαν τα ποσοστά ανίχνευσης, η ηλικιακή κατανομή και βασικές παράμετροι της νοσηλείας, με συνοδό ανάλυση υποομάδων και περιγραφικών στατιστικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν 72 μελέτες, συγκεντρώνοντας συνολικά 38.573 παιδιά, στις οποίες ανιχνεύθηκαν 3.805 περιπτώσεις PeV-A λοίμωξης σε εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), αίμα, και μη-στείρα δείγματα. Ο επιπολασμός της PeV-A λοίμωξης μεταξύ των βαριά νοσούντων παιδιατρικών ασθενών ανήλθε στο 8,3% [95% CI: 6,6-10,3%, εύρος: 0,5% (ΗΠΑ) - 68,5% (Ολλανδία), IQR: 3-16,5%] αποτελώντας το 1-54,5% (IQR: 7,4-19,8%) των θετικών αποτελεσμάτων. Υψηλότερα ποσοστά απέφεραν η περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού (19,7%), η ένταξη βρεφών αποκλειστικά κάτω των 6 μηνών (15,8%, CI: 7,6-26,3%), καθώς και ο έλεγχος στείρων και μη-στείρων δειγμάτων (20,6%), ενώ ο συνδυαστικός έλεγχος σε αίμα και ΕΝΥ ανέδειξε σχεδόν διπλάσιο ποσοστό ανίχνευσης συγκριτικά με τον έλεγχο αποκλειστικά σε ΕΝΥ (5,1 έναντι 9,1%). Οι περισσότερες περιπτώσεις PeV-A διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ απουσία εποχικής αιχμής σημειώθηκε στο 11% των μελετών που διερευνούν την εποχικότητα της λοίμωξης. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 32,3 ημέρες (95% CI: 28,9 - 35,8, εύρος: 1-499). Η αναλογία των περιπτώσεων PeV-A ηλικίας κάτω του ενός και κάτω των τριών μηνών ήταν 59,3% και 93,6% αντίστοιχα. Η νοσηλεία είχε μέση διάρκεια 4,5 ημερών (εύρος: 1-80 ημέρες), ενώ 28,5% των παιδιών εισήχθη σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (95% CI: 20,3-37,6, εύρος: 0-90%). Αντιβιοτική αγωγή χορηγήθηκε στο 91,9% των περιπτώσεων (εύρος: 46-100%), για 4 ημέρες κατά μέσο όρο (εύρος: 0-10 ημέρες). H αγωγή με ακυκλοβίρη αναφέρθηκε σε 3 μελέτες, χορηγήθηκε στο 17-100% των ασθενών (μέση τιμή: 48,66%) για 0,5 έως 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε υψηλός δείκτης ετερογένειας και ποικίλου βαθμού σφάλμα δημοσίευσης. Ο PeV-A3 ήταν ο συχνότερος γονότυπος. Συμπεράσματα: Η PeV-A λοίμωξη αποτελεί συχνό αίτιο ιογενούς συνδρομής, ιδίως σε βρέφη και κατά τη διάρκεια επιδημικών εξάρσεων, με αξιοσημείωτα ποσοστά εισαγωγής σε ΜΕΘ και χορήγησης εμπειρικής αντιμικροβιακής αγωγής. O συνδυαστικός έλεγχος αίματος και ΕΝΥ σχεδόν διπλασιάζει τη διαγνωστική ισχύ ενώ χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί και η δειγματοληψία από μη-στείρες περιοχές, χρειάζεται ωστόσο προσοχή στην αξιολόγηση του αποτελέσματος. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή προσεγγίζει τον 1 μήνα ζωής, ενώ έλεγχος σε βρέφη ηλικίας έως 3 μηνών εκτιμάται ότι θα αναγνώριζε το 93,6% των περιπτώσεων PeV-A λοίμωξης. Η PeV-A λοίμωξη ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλείεται από τη διαφορική διάγνωση της άσηπτης μηνιγγίτιδας σε μεγαλύτερα παιδιά. Η αξιολόγηση της εποχικότητας της λοίμωξης είναι δυσχερής, επομένως ενθαρρύνεται ο έλεγχος για PeV-A καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Παρά τη διαπιστωθείσα ετερογένεια και τους περιορισμούς, η παρούσα μετα-ανάλυση παρέχει μια αδρή εκτίμηση του επιπολασμού και των προεκτάσεων της σοβαρής νόσησης από PeV-A. Μελλοντική διαχρονική έρευνα, επικεντρωμένη στη μελέτη του κόστους-οφέλους της ευρείας χρήσης της συνδρομικής διάγνωσης που περιλαμβάνει την ανίχνευση PeV-A αναμένεται να συμβάλλει στην κατανόηση των επιπτώσεων της σοβαρής λοίμωξης καθώς και τη σωστή διαχείρισή της.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Στρέμπελα Μαρία
- Strempela Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- English
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3428332