Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Δεύτερα νεοπλάσματα σε ασθενείς με τυχαιώματα των επινεφριδίων: Φυσική ιστορία και κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά

Abstract

dc:description

Εισαγωγή: Η παρουσία επινεφριδιακού τυχαιώματος σε απεικονιστικό έλεγχο εγείρει το ερώτημα αν αυτό σχετίζεται με ενδεχόμενη ορμονική έκκριση. Εκτός από τον αποκλεισμό φαιοχρωμοκυττώματος και πρωτοπαθούς αλδοστερονισμού η διερεύνηση αφορά και σε υπερκορτιζολαιμία. Η συσχέτιση δεύτερων, σύγχρονων ή μετάχρονων, νεοπλασιών σε ασθενείς με επινεφριδιακό τυχαίωμα χωρίς γνωστό γενετικό υπόβαθρο αποτέλεσε αντικείμενο αυτής της μελέτης και εκτιμήθηκαν επιδημιολογικά, κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά των ασθενών με τυχαίωμα έναντι αυτών με τυχαίωμα και εξωεπινεφριδιακή νεοπλασία. Η ορμονική δραστηριότητα των τυχαιωμάτων ως προς την κορτιζόλη παρατηρήθηκε αναδρομικά και συγκρίθηκε μεταξύ των δυο ομάδων. Μέθοδος: Από σύνολο 168 ασθενών, μελετήθηκαν 108 ασθενείς με τυχαίωμα που είχαν παρακολούθηση για διάστημα τουλάχιστον 24 μηνών. Καταγράφηκαν παράμετροι όπως το φύλο, η ηλικία, ο Δείκτης Μάζας Σώματος, το κάπνισμα και η ύπαρξη και η εξέλιξη συννοσηροτήτων. Εκτιμήθηκε η μέγιστη διάμετρος του τυχαιώματος και ο ρυθμός μεταβολής της όπως και ορμονικές παράμετροι με τη μέτρηση της πρωινής τιμής κορτιζόλης μετά από ολονύκτια καταστολή με 1mg δεξαμεθαζόνη, της ACTH και της κορτιζόλης ούρων 24ωρου. Επίσης, ερευνήθηκε η κατανομή των μετρήσεων του λόγου DEHAS προς το κατώτερο όριο αναφοράς σε ασθενείς με τυχαίωμα συγκριτικά με αυτούς με τυχαίωμα και δεύτερο νεόπλασμα. Αποτελέσματα: Δεύτερο νεόπλασμα διαπιστώθηκε στο ένα τρίτο των ασθενών με τυχαίωματα επινεφριδίων. Η μέση ηλικία εμφάνισης ήταν 58,3±1,6 και 59,6±2,3 έτη και ο ΔΜΣ 30,18 ±0,78 και 29,81±1,08 Κg/m² ανάμεσα στους ασθενείς με τυχαίωμα και τυχαίωμα και εξωεπινεφριδιακή νεοπλασία. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην αναλογία αυτών των χαρακτηριστικών (p=0,643 και 0,784 αντίστοιχα) ούτε και στην καπνιστική συνήθεια στους υπό εξέταση πληθυσμούς. Ομοίως, δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην εμφάνιση αρτηριακής υπέρτασης, σακχαρώδους διαβήτη, δυσλιπιδαιμίας, οστεοπόρωσης και ψυχιατρικών διαταραχών ανάμεσα στις προαναφερθείσες ομάδες ασθενών. Διαφορά δεν παρατηρήθηκε και στην εξέλιξη των συννοσηροτήτων ανάμεσα στις δυο ομάδες Η μέγιστη μετρούμενη διάμετρος ήταν 17,34±1,54mm/17,96±2.3mm (αριστερά/δεξιά εντόπιση) στον πληθυσμό χωρίς άλλη νεοπλασία και 16.63±2,41mm/14,35±4,29mm στον πληθυσμό με δεύτερο νεόπλασμα. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στο μέγεθος (p=0,411) ούτε στο ρυθμό μεταβολής της μέγιστης διαμέτρου του τυχαιώματος ανάμεσα στις δυο ομάδες ασθενών που εξετάσθηκαν. Η κατανομή των μετρήσεων κορτιζόλης ODST και κορτιζόλης σε ούρα 24ωρου ήταν ίδια σε ασθενείς με τυχαίωμα και ασθενείς με τυχαίωμα και δεύτερο νεόπλασμα (p=0,552/0,532 για τα μη εκκριτικά και τα εκκριτικά τυχαιώματα για την ODST και p=0,188/0,600 για την κορτιζόλη σε ούρα 24ώρου). Η παράμετρος της μέτρησης κορτιζόλης ούρων 24ωρου στους ασθενείς με εκκριτικό τυχαίωμα και δεύτερο νεόπλασμα ήταν ακατάλληλη μεταβλητή γιατί η κατανομή των μετρήσεων της, ειδικά στον πληθυσμό αυτό, στερούνταν οιασδήποτε κανονικότητας πιθανόν επειδή οι μετρήσεις της δεν ήταν διαθέσιμες σε όλους τους ασθενείς. Η κατανομή των μετρήσεων της ΑCTH ήταν ίδια σε ασθενείς με τυχαίωμα και ασθενείς με τυχαίωμα και δεύτερο νεόπλασμα (p=0,769 για τα μη εκκριτικά και 0,135 για τα εκκριτικά τυχαιώματα). Mετά από περαιτέρω διαχωριστική στατιστική ανάλυση, φάνηκε ότι, από όλες τις ορμονικές μετρήσεις, η ATCH συνέβαλε περισσότερο για να αναδείξει διαφορές ανάμεσα στους υπό εξέταση πληθυσμούς των ασθενών με τυχαίωμα και αυτών με επιπρόσθετη εξωεπινεφριδιακή νεοπλασία. Η κατανομή των μετρήσεων του λόγου DHEAS/κατώτερο όριο αναφοράς ήταν ίδια σε ασθενείς με τυχαίωμα και ασθενείς με τυχαίωμα και νεόπλασμα (p=0,569 για τα μη εκκριτικά και 0,250 για τα εκκριτικά τυχαιώματα). Συμπέρασμα: Σε σχέση με την έκκριση κορτιζόλης από τα επινεφριδιακά τυχαιώματα, η μελέτη μας έδειξε παρόμοια κλινική συμπεριφορά των τυχαιωμάτων σε ασθενείς με δεύτερο νεόπλασμα. Ωστόσο, σε ασθενείς με τυχαίωμα και δεύτερο νεόπλασμα η συσχέτιση της ACTH με την τιμή κορτιζόλης μετά ολονύκτια καταστολή με 1mg δεξαμεθαζόνης διέφερε αρκετά από την αρνητική γραμμική μορφή της έναντι αυτών με τυχαίωμα μόνο. Η φυσική ιστορία και τα υπόλοιπα κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά των τυχαιωμάτων δε διέφεραν από αυτά σε ασθενείς στους οποίους εκτός του τυχαιώματος παρατηρήθηκαν και δεύτερα νεοπλάσματα από το ιστορικό τους. Τα αποτελέσματα μας συνέτειναν στο ότι η έκκριση κορτιζόλης σε ασθενείς με τυχαιώματα επινεφριδίων δεν επηρεάζει την επίπτωση της νεοπλασίας. Περισσότερες μελέτες κοόρτης σε μεγαλύτερες σειρές ασθενών με τυχαιώματα επινεφριδίων, που εμφανίζουν αυτόνομη έκκριση κορτιζόλης ή εξελίσσονται σε σύνδρομο Cushing, πρέπει να πραγματοποιηθούν για να σταθμίσουν και να ενισχύσουν τα αποτελέσματα της τρέχουσας εργασίας.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Τριπολιτσιώτη Παρασκευή
  • Tripolitsioti Paraskevi

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3440748

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Τριπολιτσιώτη Παρασκευή; Tripolitsioti Paraskevi. Δεύτερα νεοπλάσματα σε ασθενείς με τυχαιώματα των επινεφριδίων: Φυσική ιστορία και κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά. 2024. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440748