National and Kapodistrian University of Athens
Η πρόσληψη των θρηνητικών λόγων της Ιλιάδας από τον Κόιντο Σμυρναίο στα Μεθ’ Ὅμηρον
Abstract
dc:descriptionΟ Όμηρος είναι η κορυφαία, αλλά συγχρόνως αινιγματική μορφή της αρχαίας ελληνικής ποίησης και οι επικές συνθέσεις του παραμένουν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος ακόμα και στην αυτοκρατορική περίοδο, παρόλο που εκείνη την εποχή η ποίηση εν γένει υποχωρεί απέναντι στον πεζό λόγο. Το λαμπρό παράδειγμα του Ομήρου που κέρδισε την αθανασία χάρη στο έργο του ενέπνευσε πολλούς φιλόδοξους ποιητές να τον μιμηθούν και να συνθέσουν έπη αντίστοιχου επιπέδου. Ένας από τους επίδοξους μιμητές του είναι και ο Κόιντος Σμυρναίος, ο οποίος μεταξύ 3ου και 4ου αιώνα μ.Χ. συνέγραψε τους Μεθ’ Όμηρον Λόγους ή τα Μεθ’ Ὄμηρον (Μ.Ο.), το μόνο σωζόμενο εκτενές ελληνικό μυθολογικό έπος της περιόδου και το οποίο αφηγείται τα γεγονότα που μεσολαβούν ανάμεσα στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Ο Κόιντος εξαρτάται από την προγενέστερη παράδοση και δεσμεύεται από το ομηρικό κείμενο, το οποίο λειτουργεί ως κανόνας για όλες τις επικές συνθέσεις· συγχρόνως όμως, διαμορφώνει το δικό του προσωπικό ύφος και συνθέτει ένα ξεχωριστό ποιητικό δημιούργημα. Σημαντικό ρόλο στα Μ.Ο., όπως και στην επική ποίηση εν γένει, διαδραματίζουν οι θρήνοι και συγκεκριμένα οι γόοι των γυναικών, δηλαδή τα αυτοσχέδια θρηνητικά άσματα που εκτελούνται από τις συγγενείς του νεκρού. Ο γόος αποτελεί έναν τρόπο έκφρασης για τις γυναίκες, των οποίων η φωνή ακούγεται ελάχιστα στα έπη. Θέμα της παρούσας εργασίας είναι η εξέταση της πρόσληψης των γυναικείων θρηνητικών λόγων της Ιλιάδας από τον Κόιντο Σμυρναίο στα Μ.Ο. Η προσέγγιση του θέματος επικεντρώνεται στη συγκριτική παρουσίαση των γυναικείων γόων στα δύο έπη, των τυπικών μοτίβων που χρησιμοποιούν ο Όμηρος και ο Κόιντος και τη θεματολογία των θρηνητικών λόγων. Εξετάζονται οι γόοι γυναικών που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην Ιλιάδα, αλλά και χαρακτήρων που συναντώνται μόνο στα Μ.Ο., ενώ γίνεται περαιτέρω κατηγοριοποίηση των θρήνων με βάση την ιδιότητα της θρηνωδού. Αναλύονται πρώτα οι γόοι των συζύγων-συντρόφων των επιφανών ηρώων, όπως της Ανδρομάχη, της Τέκμησσας και της Οινώνης, και στη συνέχεια των μητέρων, όπως η θνητή Εκάβη και οι θεές Θέτιδα και Ηριγένεια. Ξεχωριστή κατηγορία αποτελούν οι γόοι της Βρισηΐδας και της Ελένης, οι οποίοι διαφοροποιούνται λόγω του ότι εμφανίζουν ομοιότητες μεταξύ τους και εξυπηρετούν με συγκεκριμένο τρόπο τις προθέσεις των γυναικών που τους εκτελούν.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Καπράλου Αγγελική-Μαρία
- Kapralou Angeliki-Maria
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:3446492