Back to search

National and Kapodistrian University of Athens

Παρουσία αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας

Abstract

dc:description

Εισαγωγή/ Σκοπός: Το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο είναι μια συστηματική αυτοάνοση διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από αγγειακή θρόμβωση ή/και νοσηρότητα της κύησης, που συνοδεύονται από εμμένουσα θετικότητα των αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων. Οι περιπτώσεις, που πληρούν τα κριτήρια του Σύδνεϋ για μαιευτική νοσηρότητα χωρίς προηγούμενη θρόμβωση, χαρακτηρίζονται ως μαιευτικό αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο (obstetric antiphospholipid syndrome-OAPS). Το OAPS είναι η πιο αναγνωρισμένη αιτία καθ’έξιν αποβολών καθώς και νοσηρότητας όψιμα κατά την διάρκεια της κύησης, που σχετίζεται με βλάβη του πλακούντα. Περιστατικά, που δεν πληρούν τα κλινικά ή τα εργαστηριακά κριτήρια, ταξινομούνται ως APS σχετιζόμενο με μαιευτική νοσηρότητα (OMAPS) και non-criteria OAPS (NC-OAPS), αντίστοιχα. Στην παθοφυσιολογία εμπλέκονται φλεγμονώδεις και θρομβωτικοί μηχανισμοί Οι τροφοβλάστες, το ενδοθήλιο, τα αιμοπετάλια και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού, παίζουν κυρίαρχο ρόλο, καθώς και η ενεργοποίηση του συμπληρώματος. H θεραπευτική αντιμετώπιση αποτελείται από χαμηλή δόση ασπιρίνης (Low Dose Aspirine-LDA), προφυλακτική δόση ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους (lOW Molecular Weight Heparine-LMWH), υδροξυχλωροκίνης, χαμηλής δόσης πρεδνιζόνης ή ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη. Οι στατίνες και το eculizumab δοκιμάζονται επί του παρόντος για τη θεραπεία επιλεγμένων γυναικών με OAPS. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή της παρουσίας αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, με ιστορικό υπογονιμότητας ή/και επαναλαμβανόμενων αποβολών και η συσχέτισή τους με κλινικοεργαστηριακές παραμέτρους και την πιθανότητα μαιευτικών επιπλοκών. Υλικό και μέθοδοι: πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική μελέτη σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, που απευθύνθηκαν στο Ιατρείο Ελέγχου Αποβολών του νοσοκομείου Έλενα Βενιζέλου και του Αιματολογικού εργαστηρίου του νοσοκομείου Αρεταίειο, από τον 7ο/2016 έως τον 9ο/2023. Μετρήθηκαν οι τιμές των αντισωμάτων IgG και IgM έναντι της καρδιολιπίνης (ACA), β2GPI, φωσφατιδυλοσερίνης (PS), φωσφατιδυλοαιθανολαμίνης (PE), φωσφατιδικού οξέος (PA), φωσφατιδιλοϊνοσιτόλης (PI) και φωσφατιδυλοχολίνης (PCH), καθώς και το αντιπηκτικό του Λύκου. Επιπρόσθετα, εκτιμήθηκαν τα γονίδια της κληρονομικής θρομβοφιλίας και οι φυσικοί ανασταλτές της πήξης και καταγράφηκαν δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Αποτελέσματα: Εκτιμήθηκαν τα αποτελέσματα 431 μετρήσεων, που αντιστοιχούν σε 409 ασθενείς, 21 εκ των οποίων υποβλήθηκαν σε περισσότερες από 1 μετρήσεις, Η μέση ηλικία ήταν 37.01±4.85 έτη, ελάχιστη: 21 έτη, μέγιστη: 51 έτη , διάμεση ηλικίας 37 έτη. Δύο στις τρεις γυναίκες (66,8%) δεν είχαν κανένα τέκνο εν ζωή ενώ το 72.8% είχαν μία αποβολή ή και περισσότερες. Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό (40%) είχαν τουλάχιστον ένα κύκλο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Θετικά βρέθηκαν τα αντισώματα IgM έναντι: της καρδιολιπίνης σε 12 γυναίκες (2.8%), της β2GPI σε 14 (3.2%), της φωσφατιδυλοσερίνης σε 18(7.1%), της φωσφατιδυλοϊνοσιτόλης σε 1(1.8%), του φωσφατιδικού οξέος σε 2(3.6%) και της φωσφατιδυλοχολίνης σε 1(1.8%). Θετικά αντισώματα IgG βρέθηκαν σε πολύ μικρά ποσοστά. Θετικό αντιπηκτικό του Λύκου βρέθηκε σε 3 γυναίκες (1%). Ετεροζυγωτία στον παράγοντα V Leiden και στο γονίδιο της προθρομβίνης, βρέθηκε σε 27 γυναίκες (9.8%) και 11 γυναίκες (4%) αντίστοιχα, Συμπεράσματα: Γενικά τα ποσοστά θετικότητας των αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων είναι χαμηλά. Το υψηλότερο ποσοστό (7.09%) παρατηρείται στο IgM αντίσωμα για την φωσφατιδυλοσερίνη, για το οποίο 18 περιστατικά από τα 254 για τα οποία υπήρχαν δεδομένα ήταν θετικό. Από τις 409 γυναίκες, που συμμετείχαν στην μελέτη, 314 είχαν ιστορικό αποβολών. Από αυτές το 35.8% εμφάνισε έστω και ένα θετικό αντιφωσφολιπιδικό αντίσωμα, το οποίο σε ποσοστό 6.5%, ήταν αντίσωμα IgM έναντι της φωσφατιδυλοσερίνης, ενώ δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην συχνότητα εμφάνισης κανενός από τα αντισώματα, μεταξύ αυτών με λιγότερες ή περισσότερες από 2 αποβολές. Από τις 173 γυναίκες, που υπεβλήθησαν σε υποβοηθούμενη αναπραγωγή (IVF), θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα εμφάνισε το 47.5%, με το IgM έναντι της φωσφατιδυλοσερίνης να ανευρίσκεται σε ποσοστό 9.7%. Οι γυναίκες, που δεν έλαβαν καμία θεραπεία κατά την διάρκεια της κύησης, είχαν σημαντικά μικρότερα ποσοστά γέννησης ζωντανού τέκνου (19.6% vs 88.6%), εμφάνιζαν σε μεγαλύτερο ποσοστό αποβολές (75.6% vs 60.8%), ενώ σε μεγαλύτερο ποσοστό (89,7%) εμφάνισαν έστω και ένα θετικό αντιφωσφολιπιδικό αντίσωμα, οι γυναίκες, που έλαβαν θεραπεία. Σε ό,τι αφορά το είδος της θεραπείας, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στο ιστορικό αποβολών ή στην παρουσία θετικών αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων, μεταξύ των γυναικών, που έλαβαν μονοθεραπεία με LDA και εκείνων, που έλαβαν τον κλασικό συνδυασμό LDA+LMWH. Φαίνεται ότι χρειάζονται περισσότερες μελέτες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, ως προς αυτην την πολύ ευαίσθητη ομάδα γυναικών.

Author and committee

dc:creator, dc:contributor.*
Authors dc:creator
  • Οικονομοπούλου Δήμητρα
  • Oikonomopoulou Dimitra

Subjects

dc:subject × 2

Rights

Language dc:language
Ελληνικά, Greek

Identifiers

dc:identifier.*
Identifier
uoadl:3447729

Chain of custody

source
Harvested from
National and Kapodistrian University of Athens
Base URL
pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh
Last updated
2026-11-19
Source record
OAI-PMH GetRecord
citation

Οικονομοπούλου Δήμητρα; Oikonomopoulou Dimitra. Παρουσία αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. 2024. https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3447729